Oglądasz profil – Winka

W tej karcie postaci zostały wprowadzone zmiany i wymagają one ponownej akceptacji
Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Winkeriana Nilly "Ruda Pieguska" Eloyd
Rasa:
Alarianin
Płeć:
Kobieta
Wiek:
26 lat
Wygląda na:
21 lat
Profesje:
Urzędnik, Badacz, Mieszczanin
Majątek:
Dostatni
Sława:
Rozpoznawalny

Aura

Kobaltowa emanacja, o nieznacznej sile, przyozdobiona została o miedziane fale. Dwubarwną mieszaninę otacza przejrzysta, lecz wciąż wątła, ametystowa poświata. Ludzki, wilgotny pot niknie w woni starych ksiąg, które nie pozostawiają żadnego dźwięku przy przekładaniu swych ogromnych, zakurzonych kart. Miękkie i giętkie strony chowają się pod chropowatą nawierzchnią okładki, która odznacza się sztywnością. Tępe krańce księgi rzadko kiedy potrafią zranić. Mimo swych skłonności do wyobrażeń morza pozostawia po sobie nieznaczną suchość w ustach, ale przede wszystkim gości kwaśnym smakiem.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Winka
Grupy:
Martwe postacie:
Płeć gracza:
Kobieta

Skontaktuj się z Winka

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
4 lat temu
Ostatnio aktywny:
2 dni temu
Liczba postów:
125
(0.15% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.07)
Najaktywniejszy na forum:
Turmalia
(Posty: 75 / 60.00% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
Podróż po nowe życie.
(Posty: 57 / 45.60% wszystkich postów użytkownika)

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:zanik mięśni, padaka, kruchy
Zwinność:fajtłapa, Żółwi, niezwykle niedokładny
Percepcja:Ślepy, głuchy, pozbawiony węchu, pozbawiony smaku, pozbawiony czucia, pozbawiony zmysł magiczny
Umysł:niepojętny, bezmózg, bezwolny
Prezencja:maszkaron, odszczepieniec, zbędna materia

Umiejętności

PrawoBiegły
PoliglotyzmBiegły
KaligrafiaBiegły
KulturoznawstwoOpanowany
MalarstwoOpanowany
KartografiaPodstawowy
AnatomiaPodstawowy
BotanikaPodstawowy
PolitykaPodstawowy
EtykietaPodstawowy

Cechy Specjalne

Doskonała pamięć.Zaleta
Umiejętnośc zapamiętywania duzych porcji informacji jest niezbedna w jej pracy. Dodatkowo posiada tez zdolnośc szybkiego notowania tego co zdoła usłyszeć.
Znajomośc wielu języków.Zaleta
Przynajmniej w piśmie, gdyż wiedza ta pochodzi z zgromadzonych słowników. Z wymową większosci z nich skryba nie miała okazji się spotkać.
Tchórzliwość.Wada
Boi się wszystkiego co nieznane i czego nie potrafi zrozumieć. Dodatkowo jej wyobraźnia pobudzona jest przez przeczytane lektury.
Skołonnosc do popadania w tarapaty.Skaza
Naturalna skłonnosc do wpadek i ładowania siebie oraz otoczenia w wszystkie możliwe nieszczęscia.
Taniec deszczuKlątwa
[loteria] Za każdym razem kiedy postać tańczy, zaczyna padać. Nawet w pomieszczeniach Klątwa czy nie klątwa uznałam że może mi się przydać.

Magia:

Nowicjusz

Przedmioty Magiczne

Mroczny

Charakter

Winka ma problemy w kontaktach z ludźmi. Jest nieśmiała, unika sytuacji w której znalazłaby się w centrum uwagi i naraziła na ocenę innych. Sama chętnie służy pomocą o ile nie narazi jej to na widok opinii publicznej. Myślami bez przerwy krąży między informacjami znajdującymi się w czytanych książkach w skutek czego niejednokrotnie nie potrafi odróżnić świata fikcji od rzeczywistego.  Jej umysł zajęty jest wieloma rzeczami jednocześnie przez co Winka często popełnia gafy, jest roztrzepana i skłonna do najgłupszych błędów. Dodając do powyższego niezdarność dziewczyny, jej życie jest pasmem ciągłych katastrof i wpadek. Własną bibliotekę w skutek nieuwagi zdążyła już podpalić dwukrotnie.  
Wierzy w prawo, i porządek panujący w Alarani. Naiwnie liczy że każdy myśli podobnie, a na świecie nie ma ludzi złych i nikczemnych.
Interesuje ją wszystko co nowe i niezbadane. Chętnie poszerza swoją wiedzę w każdej z możliwych dziedzin życia. Z jednej strony marzy o podróżach i poznawaniu innych krain, z drugiej zaś brak jej odwagi by oddalić się od swego domu dalej niż na odległość wzroku. Swoją wiedze czerpie głównie z książek, chociaż nie stroni też od plotek zasłyszanych na targowisku czy w miejskich urzędach. Niejednokrotnie zdarza jej się też szwendać po gospodach by wysłuchiwać ciekawostek od przebywających w mieście podróżnych.

Wygląd

Wygląd Winki od razu zdradza charakter jej pracy. Skóra dziewczyny jest blada gdyż rzadko ma okazję na kontakt z słońcem. Długie, rude. lekko lokowane włosy najczęściej pokryte są kurzem i pajęczynami pieczołowicie zbieranymi z bibliotecznych regałów. Twarz Winki pokryta piegami, wyraża zmęczenie i brak snu, częściowo maskowane przez duże okulary bez których skryba bardzo słabo widzi. Dziewczyna jest niewysoka i drobnej postury co wbrew pozorom wcale nie oznacza osoby słabowitej. W swojej pracy Winka przerzuca dziesiątki ciężkich tomów, nierzadko też ma okazję wspinać się po regałach by sięgnąć książkę z górnych półek. Sama też musi zadbać o czystość i ogrzewanie miejsca pracy co oznacza konieczność nieustannego noszenia drzewa na opał.  Jako że w słabo ogrzewanej bibliotece ciągle jest zimno, skryba ubiera się grubo i w wiele warstw. Ocieplana bielizna, rajtuzy spodnie, dwie tuniki i długa niebieska suknie z wieloma kieszeniami na książki które akurat zostaną uznane za warte by mieć je pod rekom.  Przy pasie skryba nosi duży chlebak na przybory pisemne, puste rękopisy i inne przydatne w pracy drobiazgi. Najczęściej można ją spotkać z książką pod pachą. Winka nie lubi tłumów i ciekawskich oczu skierowanych w swoją stronę dlatego zwykle stara się pozostać w cieniu, niezauważona przez innych.

Historia

Winka niechętnie mówi o swojej historii, za to swoją przyszłość ma zaplanowaną w każdym szczególe.  Skryba najbliższe sześćdziesiąt lat zamierza spędzić w murach biblioteki nie ruszając się z niej dalej niż na odległość cienia rzucanego przez starą wieżę. A już na pewno nie istnieje w Alaranii siła zdolna zmusić ją do podróży w stronę morza. <br>Dziecięce lata kojarzą się Wince z nieustanną chorobą, zawrotami głowy i wymiotami. Jej ojciec był kapitanem okrętu który w przypływie swojego marynarskiego geniuszu zdecydował że posiadanie domu i ziemi na stałym lądzie tylko go ogranicza. Sprzedając zawczasu cały dobytek, ojciec skryby zainwestował w unowocześnienie statku na który postanowił przeprowadzić swoją rodzinę. O ile jej brat po latach wyrósł na zdolnego nawigatora, to sama Winka nadawała się na wilka morskiego tak samo jak damska bielizna na piracką banderę. <br>Początkowo troskliwy ojciec łudził się nadzieją że morska choroba w końcu odpuści sobie nieustanne nękanie jego córki, ale gdy widmo zupełnego odwodnienia i śmierci zajrzało Wince w oczy, kapitan zdecydował wyrzucić zbędny balast w pierwszym możliwym porcie.  Dziewczyna została u dziadków w Turmalii gdzie ku swojej radości mogła praktykować zawód bibliotekarki. Wkrótce okazało się iż ma ona talent do szybkiego pisania i zapamiętywania zdobytej wiedzy. Wydawałoby się iż życie Winki odnalazło właściwą drogę a dziewczyna ma przed sobą wymarzone lata ciszy i kontemplacji. Nic bardziej mylnego. Marynarze nie są ludźmi którzy poddają się łatwo. Zwłaszcza ci w radze kapitana a do tego posiadający własne okręty. Ojciec Winki co rok powraca by podjąć kolejną próbę uczynienia z swej córki pani oceanów, a jako że czyni to w dość regularnych odstępach czasu, termin cumowania jego łajby zbiega się z terminem w którym skryba wyrusza w służbowa podróż. Rzecz jasna Winka podróżuje zawsze w głąb lądu, a do Turmalii wraca gdy żagle ojca giną za linią horyzontu. <br>Pomimo tego iż w swojej pracy Winka popełnia nieustanne gafy, a katastrofy lgną do niej chętniej niż kurz do starej szafy, skrybie udaje się zachować posadę. Podobnie zresztą gmachowi biblioteki udaje sie przetrwać niezliczone pożary, eksperymenty alchemiczne, hodowlę egzotycznych roślin, czy próby samodzielnie przeprowadzanych remontów. Przynajmniej połowa miejskich radnych chętniej widziałaby Winkę w lochach, na wygnaniu  lub rękach kata niż na stanowisku głównego bibliotekarza. Logika wskazywałaby właśnie na taki koniec kariery nieudolnej skryby, ale wbrew wszystkiemu los dziewczyny jest wspierany przez kogoś mającego duży wpływ na decyzję rządzących. Mimo licznych starań Wince do tej pory nie udało się odkryć tożsamości człowieka który swoimi decyzjami wybawia ją z wszelkich opresji.  Z czasem rozwiązanie zagadki tajemniczego  opiekuna stało się obsesją bibliotekarki.