Oglądasz profil – Enitia

W tej karcie postaci zostały wprowadzone zmiany i wymagają one ponownej akceptacji
Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Enitia Detras
Rasa:
Nimfa
Płeć:
Kobieta
Wiek:
100 lat
Wygląda na:
33 lat
Profesje:
Służący, Uzdrowiciel
Majątek:
Bez grosza
Sława:
Rozpoznawalny

Aura

Silna, srebrna aura, roztaczająca topazową poświatę. Czuć od niej intensywny zapach morza. Wokół słychać szmer wody, który czasem przeradza się w huk oceanu. W jej otoczeniu unoszą się kropelki wody. W dotyku jest giętka, lepka, o ostrych krawędziach i gładkiej powierzchni, w smaku natomiast łagodna.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Enitia
Grupy:

Skontaktuj się z Enitia

Pola kontaktu widoczne tylko dla zalogowanych użytkowników.

Statystyki użytkownika

Years of membership:
10
Rejestracja:
10 lat temu
Ostatnio aktywny:
3 tygodnie temu
Liczba postów:
107
(0.12% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.03)
Najaktywniejszy na forum:
Wyspa Syren
(Posty: 19 / 17.76% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
[Blisko rzeki] Poranek
(Posty: 19 / 17.76% wszystkich postów użytkownika)

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:niezbyt silny, delikatny
Zwinność:zręczny
Percepcja:dobry słuch, przytępiony smak
Umysł:niezbyt bystry, niezbyt błyskotliwy, Łatwy do złamania
Prezencja:Ładny, godny, szarak

Umiejętności

PływanieArcymistrz
ŚpiewMistrz
GimnastykaBiegły
NaturianizmZaawansowany
ZielarstwoOpanowany
Opatrywanie ranOpanowany
Mowa WspólnaPodstawowy
NóżPodstawowy

Cechy Specjalne

Cechy rasowe nimfyRasowa
Umiejętność oddychania pod wodą, mowa roślin wodnych, rozumienie co chce powiedzieć jej tafla wody.
Koszmary senneWada
Postać często ma złe sny, które utrudniają normalne funkcjonowanie.
AmnezjaSkaza
Enitia wskutek porwania ma problemy z pamięcią krótkotrwałą, a także nie jest w stanie przypomnieć sobie swojego życia sprzed porwania. Nie wie, ile ma lat, nie zna imion swoich dawnych przyjaciół, nie ma pojęcia, jaka była przedtem.

Magia: Intuicyjna

WodyArcymistrz

Przedmioty Magiczne

Mroczny

Charakter

Enitia jest istotą poważną, jednak gdy się zdenerwuje, nie przebiera w słowach i gestach, nie sposób kupić jej względów czy sympatii, kieruje się w życiu postawą chłodną wobec innych. Zdaje sobie sprawę ze swojej urody, jednak nie czyni z tego czegoś niesamowitego, nie wykorzystuje przeciwko innym. Nie kieruje się w życiu postawą nad wyraz moralną, idzie przez życie obojętnie, pomagając w zakresie leczenia, ale nic poza tym. Wolny czas spędza nad jeziorem. Nie lubi być niepokojona. Bywa kapryśna. Są dni, że niechętnie poznaje nowe istoty, jeżeli ktoś zwróci na nią uwagę, a zdarza się, że jest bardziej w kontakcie. Mimo iż choruje na amnezję, stopniowo stara się powrócić do rzeczywistości, małymi kroczkami, każdego dnia odzyskując swój prawdziwy charakter. Z powodu tego, że Enitia została porwana i więziona jako maskotka cyrkowa przez 20 okrągłych lat, postać nie jest świadoma swojego charakteru, który odkrywa niewielkimi posunięciami. Sprawia wrażenie zagubionej, aczkolwiek sympatycznej i pomocnej. Jest gotowa zrobić wiele, by przeżyć, więc powiedzieć o niej, że jest krystalicznie dobrą istotą, byłoby kłamstwem sporym. Otóż Enitia przyzwyczaiła się do myśli, iż o swoje to musi zawalczyć, nieobce są jej praktyki zabijania innych czy unieszkodliwiania. Ucieka się również do kłamstwa, jeżeli sytuacja tego wymaga i musi ratować swoje być albo nie być. Poczucie humoru zaś posiada sytuacyjne. Są w stanie ją rozbawić jednostki rozbrykane, najczęściej dzieci czy żywotne istoty. 

Wygląd

Postać osiąga prawie sześć stóp wysokości, a dokładnie pięć stóp i dziewięć cali, co daje nam nieco ponad 175 centymetrów wzrostu. Waży jakoś 11 cetnarów, czyli niewiele poniżej 70 kilogramów. Jest co więc dźwigać, świadczy o tym fakt obfitych bioder, biustu i ramion wyglądających na silne. Z wiotką trzcinką Enitia nie ma wiele wspólnego. Jej włosy sięgają pasa, są koloru blond, na czubku głowy widać ciemniejsze tony blond, natomiast na końcach kolory jaśnieją. Niekiedy wydaje się, iż włosy lśnią od słońca na przeróżne kolory, od złotego aż po czyste srebro. Twarz natomiast dla jednych jest urodziwa i atrakcyjna, dla drugich tylko wobec koneserów. Rysy twarzy przedstawiają się następująco: pociągła, lekko końska twarz zakończona wystającym podbródkiem z pieprzykiem u prawej krawędzi twarzy. Usta Enitia posiada średnich rozmiarów, mające tendencję do spierzchnięcia, ta część ciała jest w ciemnym kolorze maliny. Nos podłużny i idealnie prosty, policzki nie są ani trochę wypukłe, toteż twarz nimfy jest szczupła i zawiera proporcjonalne elementy. Oczy tworzą kanonadę doprawdy ciekawych barw, nie sposób stwierdzić co to dokładnie za odcień, ale przypuśćmy, iż mamy do czynienia ze słoneczną pogodą, więc oczy nimfy będą przybierać zielonkawy odcień wymieszany prawdopodobnie z szarym bądź niebieskim. Rzęsy długie i ciemne, w odróżnieniu od pozostałego owłosienia na ciele, które jest jasne. Na widok rzęs masz wrażenie, że postać jest młodsza niż w rzeczywistości, dodają Enitii uroku i oryginalności. Brwi w kolorze brązowym, ani cienkie, ani grube, takie w sam raz. Szyja smukła niczym łabędź, która jest aksamitna w dotyku. Palce u rąk długie i szczupłe z krótkimi, acz ładnymi i schludnymi paznokciami. Naturianka nosi na co dzień biżuterię - jej nadgarstek ozdobiony bransoletkami w kolorowych odcieniach, kamyczkami identycznymi, co u szyi w wisiorze, gdzie widać oprócz tego maleńki kluczyk, mikroskopijny zegarek oraz kilka muszelek stanowiących o jej pochodzeniu morskim. W długie włosy lubi wpleść kwiatek o różowym, białym czy niebieskim, a wręcz chabrowym odcieniu. To dodaje jej dziewczęcości oraz lekkości. W przypadku ubioru możemy tutaj mówić o elegancji, gdyż w odróżnieniu od innych przedstawicielek swojej rasy, z ubrań nigdy nie rezygnuje nawet, jeżeli jest całkowicie sama przy jeziorze i wie, że nikt by jej nie widział, nie zdejmuje odzienia. Ubiera się w lekkie i zwiewne sukienki z delikatnego, acz z drugiej strony, wytrzymałego materiału. 

Historia

Enitia nie pamięta nic ze swojego poprzedniego życia, które wiodła nieopodal Rubidii. Często odwiedzała port, nawiązywała liczne przyjaźnie, a nawet zdarzyło jej się zakochać. Młodzieniec imieniem Tilgor zawrócił jej w głowie. Chciała jak najczęściej się z nim spotykać, jednak gdy ich znajomość zbliżała się do punktu kulminacyjnego, życie nimfy diametralnie się zmieniło. Winę za to ponosi fakt porwania dziewczyny przez portowych zbirów, którzy chcieli, by kobieta pomagała im zarabiać pieniądze jako atrakcja cyrkowa. Tak, okazało się, że zbiry posiadają cyrk, gdzie wynajmują usługi co dziwaczniejszych stworzeń, aby podtrzymywały zainteresowanie publiczności, która przychodziła na ich występy. Enitia nabyła więc umiejętności gimnastyczne, ale co z tego, skoro przy okazji straciła pamięć i poprzednie spokojne życie. Enitia pamięta tylko, że została pewnego dnia wchłonięta do magicznego portalu, a gdy wyszła z niego, leżała na ziemi poobijana i ledwie przytomna. Musiała dotkliwie się skaleczyć, bo nie pamiętała nic, absolutnie nic. Czuła się niczym czysta karta. Więc jeżeli zapytałbyś ją w jaki sposób przyszła na świat, kim byli jej rodzice, rodzeństwo, dalsza rodzina, jakie są jej plany na przyszłość i tym podobne sprawy, nie otrzymasz odpowiedzi. Jedno jest pewne- została niewolnicą i jej niewola trwała nieprzerwanie 20 lat... mimo że objechała wraz z innymi cyrkowcami oraz porywaczami spory kawałek świata, nie zaznała szczęścia, bo zostało jej to odebrane... Niepamięć dotyczy wszystkiego, czego się nauczyła, oprócz pływania.
*
Pośród wszystkich okropieństw, jakie spotkały tę młodą kobietę, istnieje pewien pozytyw. Jest obdarzona potężną magią związaną z wodnym żywiołem. Już od małego miała smykałkę do tej dziedziny magicznej. Zdarzało jej się uratować kogoś, kto nie potrafi samodzielnie pływać, odwrócić kierunek fali morskiej, nie dopuścić do zatopienia statku czy barki, kształtować fale w taki sposób, by miały łagodniejszy przebieg, namoczyć rośliny, które lada moment i by zwiędły, a także napoić spragnionych, którzy nie potrafili zdobyć wody. Kiedy niewola dobiegła końca, zamiast skakać z radości, iż jest wolna, zaczęła płakać. Przez te wszystkie lata była bez przerwy pod czyjąś opieką. Nie wyobrażała sobie ot tak po prostu bycia wolną istotą. Nie chciała, bała się. Zlitowało się nad nią pewne starsze małżeństwo- Wanda i Piotr Detras, przygarnęli ją pod swój dach i traktowali jak córkę. Dali dziewczynie swoje nazwisko. Byli średnio sytuowani, nie posiadali tytułów szlacheckich, ale za to dobre serca, które spowodowały, że Enitia stopniowo odzyskiwała siły życiowe. Niestety, mimo prób nie zdołała nauczyć się czytania czy pisania, bo częściowo jej umysł nie jest do tego zdolny. Z powodu 20 lat niewoli jest w stanie zrobić wokół siebie tylko to, co konieczne. Przez pewien czas sądziła, iż straciła wszelką zdolność magiczną na skutek amnezji, zapomniała zaklęć i sposobu używania mocy. Jej przyszłość to jedna wielka niewiadoma, ale mimo to, nie traci pogody ducha. Wierzy, że któregoś dnia odzyska kontakt z naturianami, których polubiła.

Nie posiada trwałych dóbr, jest na utrzymaniu starszego małżeństwa, które jej pomaga, zapewnia dach nad głową. Enitia w ich domostwie zajmuje się podawaniem do stołu oraz sprzątaniem i doglądaniem gospodarstwa, jako że ludzie ci posiadają kilka zwierząt - kurczaki, gęsi oraz krowę.

Wolny czas spędza nad Jeziorem Srebrnym. Obecnie mieszka w miejscowości o nazwie Alathel leżącym na Równienie Magenar. Stopniowo stara się wrócić do normalności. Ma opłacane lekcje magiczne, uczy ją mag z dużym doświadczeniem przypomnieć sobie tego, co nauczyła się w kwestii magii w poprzednim życiu, jako że byłoby szkoda stracić ten talent, który zrodził się w jej głowie, gdy była niemowlęciem, a talent magiczny odziedziczyła po swojej babci, którą udało jej się przypomnieć jako jedynego członka rodziny. W dalszym ciągu nie ma pojęcia, kim byli jej rodzice czy inni krewni.

Kiedy Enitia zrozumiała, że za sprawą Matki Natury posiada olbrzymią moc panowania nad morskim żywiołem, była niesamowicie zdziwiona, ale musiała zaakceptować i przyzwyczaić się, że swoich rękach operuje potężną mocą. Obecnie, poza przebywaniem nad jeziorem stara się nadrobić stracone lata, starsze małżeństwo stara się nauczyć ją czytania i pisania. Mimo że jest potężnym magiem, Enitia nie wykorzystuje swoich magicznych uzdolnień, wobec czego magia wody jest zdolnością uśpioną, ale w przyszłości ma zamiar do niej powrócić.

A jak to się stało, że nimfa odzyskała wolność? Sprawa jest bardzo prosta. Żywot złoczyńców zakończył się, jak i cyrk został zamknięty, toteż Enitia mogła wreszcie cieszyć się wolnością.
  • Najnowsze posty napisane przez: Enitia
    Odpowiedzi
    Odsłony
    Data
  • Prośby o sprawdzenie KP
    Proszę o sprawdzenie , ponieważ praktycznie wskrzesiłam postać, na którą poprzednio nie miałam pomysłu i tak: - zmieniłam prawie wszystko- charakter, wygląd, historię, cechy, - Enitia poprzednio była nereidą, w…
    1913 Odpowiedzi
    817442 Odsłony
    Ostatni post 4 tygodnie temu Wyświetl najnowszy post