Oglądasz profil – Syntiel

Awatar użytkownika

Ogólne

Imię: Syntiel Opiekun Niebiańskiej Biblioteki
Rasa: Anioł Światła
Wiek: 173 lat

Aura

Emanacja utkana jest z niewinnie się oplatających barw miedzi i kobaltu, zszytych delikatnymi cynowymi nićmi. Dobiega nas od niej delikatny zapach lilii, który dzieła nader kojąco na nasze zmysły. Przymykając oczy jesteśmy w stanie dosłyszeć kilka dźwięków. Pojedynczy ton słyszany jakby z oddali i jakiś przyjazny dźwięk razem wkomponowane w ciche i spokojne zawodzenie wiatru. Wszystkie te melodie zdaje się spajać jeden harmonijny rytm. W swojej fakturze aura jest giętka i miękka, oraz delikatnie gładka, lecz najbardziej uwydatnioną w tej sferze cechą jest jej ostrość. Jej boczne krawędzie są niemal uformowane w coś na kształt niebezpiecznych iglic, które mogą nieco przypominać w tej formie skrzydła. Całość otulona jest mocną poświatą w kolorze obsydianu, zdecydowanie łagodzącą ogólne wrażenie. Próbując tej emanacji możemy wczuć się dość pewnie w łagodny smak, ponieważ tylko miejscami zostawia on w podniebieniach kwaśny posmak, nieco lepiąc usta.
Nazwa użytkownika:
Syntiel
Grupy:
Inne Postacie:
Ezechiel, Angven
Martwe postacie:

Skontaktuj się z Syntiel

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
2 lat temu
Ostatnio aktywny:
3 tygodnie temu
Liczba postów:
29
(0.04% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.03)
Najaktywniejszy na forum:
Serenaa
(Posty: 19 / 65.52% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
[biblioteka królewska Serenai] W poszukiwaniu wiedzy
(Posty: 19 / 65.52% wszystkich postów użytkownika)

Umiejętności

Czytanie AurPUmiejętność związana z edukacją magiczną. Przez brak częstego użytnowania, nie jest specjalnie rozwinięta.
KartografiaOWiele ksiąg historycznych jest opatroznych mapami, które ułatwiają zrozumienie wydarzeń, przyczyn i ich konsekwencji.
CzasologiaWZdolność użyteczna jesli chce sie uwieczniać wydarzenia. Zależności czasowe powodują wiele zawirowań w chronologicznym rozpatrywaniu dziejów Alaranii.
GeografiaOWiedza związana z kartografią. Częsta praca z mapami zaowocowała znajomością kształtu krain i nie tylko.
KulturoznawstwoWWiedza na którą kładziono nacisk w czasie edukacji młodego anioła. W dalszych czasach potwierdzona przez księgi z różnych zakątków świata.
NiebianologiaWWiedza na temat ojczystego wymiaru jest niemal punktem honoru anioła-bibliotekarza.
PrawoPKolejna konsekwencja oczytania. Co prawda większą uwagę przykładał do prawa starożytnego, to wciąż orientuje się na tym gruncie.
Pismo runiczneONiekiedy księgi są zpisywane w piśmie runicznym. Syntiel zadbał by i to nie stanowiło dla niego przeszkody.
ReligioznawstwoWKolejna gałąź wiedzy gruntownie rozwijana przez nauczycieli.
Wiedza o światachWPrzez znajomość wielu tekstów pisanych, Syntiel ma dobry ogląd na ogół rzeczy.
HistoriaMOczko w głowie anioła. Z wielkim zamiłowaniem zgłebia losy ludzkości i innych śmiertelnych ras. Z przyjemnością poświęca swoje życie by uwieczniać zdarzenia aktualne.
StrategiaOOpisy wielkich bitew i całych wojen, wyszczególnione błędy każdej ze stron, ostateczny rezultat. Inteligenty anioł wyciągał z tego wszystkiego naukę.
TaktykaPZnając prawidła toczenia wojen, umie je przenieść na mniejszą skalę.
Kaligrafia i czytanieMGłówna zdolność anioła. Włada piórem z wyjątkowym mistrzostwem. Zaczynając od przepisywania ksiąg, po pisanie własnych, wszytskie dają pokaz jego kunsztu.
MatematykaOLiczenie, zamiany jendostek masy, długości. Zamiana starych systemów miary czasu.
FizykaPZna pobierznie prawa rządzące światem materialnym.
Wiedza tajemnaOKonsekwencja magicznej edukacji. Pomaga zrozumieć magów i ich wpływ na historię.

Cechy Specjalne

Znam tę opowieśćDBystry umysł anioła chwytał sprawnie każdą baśń, legendę, jak również prawdziwe historie. Słysząć gawędę szybko rozpoznaje opowieść i umie wskazać odstępstwa od wersji kanonicznej.
Cechy rasoweZlatanie, regeneracja, mowa zwierząt

Magia

Przedmioty Magiczne

Kaganek prawdyZAKMagiczna świeca lewitująca za właścicielem. Sam płomień jest niemożliwy do zdławienia w normalny sposób. Co więcej, światło tej świecy ukazuje prawdziwy stan rzeczy, rozprasza każdą iluzję, lecz nie uniemożliwia rzucenia uroku na właściciela.

Charakter

Syntiel jest sympatyczny, nie unosi się z wyższością wobec innych ras, ze względu na swoje pochodzenie. Jest opanowany. Wielką uwagę przykuwa do dbałości o porządek i ład. Jest systematyczny i dokładny, lecz przez to wiele czasu zajmują mu same porządkowanie otoczenia. Wielką ciekawość wzbudzają w nim przedstawiciele ras śmiertelnych, a szczególnie ludzie. Lubi słuchać życiorysów, bajań i opowieści. Przez swój znikomy kontakt z innymi, gdy już z kimś się zaprzyjaźni to nie zapomni o tej osobie. Unika walki, nie tylko z braku wyszkolenia, ale także z przekonań. Wierny jest odgórnym nakazom władz niebiańskich, przez co intrygują go upadłe anioły, zastanawia go, co je odciągnęło od lojalności. Za życiowy cel postawił sobie spisywanie losów świata, uzupełnianie niebiańskiej biblioteki w granicach możliwości. Wielką wada jest problem z podejmowaniem szybkich decyzji. Poprzez cała swoją wiedze i znane opowieści, potrzebuje czasu by podjąć decyzję, której nie będzie żałował po fakcie.

Wygląd

Syntiel jest smukłym wysokim aniołem. z sylwetki przypomina elfów. Skórę ma lekko ciemniejszą od przeciętnej, wygląda na wiecznie opalonego. Twarz ma łagodną, wyjątkowo gładką. Nie ma nawet śladu zarostu. Blond włosy mają długość do ramion i mają tendencje zawijać się w loki na końcach. Oczy błyszczą, a wraz z fioletowymi tęczówkami, przywodzą na myśl misternie oszlifowany ametyst. Całą sylwetkę otaczają śnieżnobiałe skrzydła. Przez kaprys losu, jego pióra są szersze niż zwykłe i przypominają arkusze czystego papieru. Dopiero z bliska widać ich puchową fakturę.

Codzienny strój jaki nosi w niebiosach składa się z szarej, skórzanej kurty, białej, zwiewnej szaty, szarych, wąskich spodni i butów. Sama kurta ma wysoki kołnierz, a kaptur chowa się pomiędzy niego a kark. Strój wieńczy pasujący do reszty chlebak. Kiedy jednak wyrusza do świata materialnego często przywdziewa trochę za dużą szatę mnicha, by ukryć swe skrzydła przed ludźmi.

Historia

Syntiel zrodził się z pary przedstawicieli armii niebios. Dzieciństwo minęło mu spokojnie i radośnie. Młody anioł przez rodziców był widziany jako kolejny wojownik światłości, zważywszy jednak na wątłą budowę, zadecydowali, że większy nacisk mogą położyć na szlifowaniu talentu magicznego. Co prawda, młodzieńcowi wychodziło to stanowczo lepiej niż wszelkie próby walki zbrojnej, to wciąż nie wyróżniał się zdolnościami. Przesiadywał długie dni w bibliotece, by wiedzą teoretyczną nadrobić brak talentu. Kiedyś jednak, przez pomyłkę trafił do całkiem innej części biblioteki. Pchnięty ciekawością przysiadł do lektury. Historie o bohaterach, jak również całej rasie ludzkiej, która na co dzień zmaga się ze świadomością śmierci, zaintrygowały go. W wolnych chwilach zaczął czytać o elfach, naturianach, nordach i innych rasach zamieszkujących świat.
W końcu jednak nadeszły 21 urodziny. Dzień rozgraniczający młodość, czas nauki i zabawy od dorosłości, okresu działania, spełniania misji. Syntiel, idąc na audiencje no przedstawicieli najwyższej władzy niebios, przeżywał burze myśli. Wciąż był ciekawy historii, dziejów, przypowieści ludów. Wiedział, że może to poznawać również na Ziemi, lecz nie znał lepszego miejsca niż Wielka Biblioteka. Tak też, w trakcie uroczystości nadania poselstwa, poprosił o możliwość zabrania głosu. Zgodzono się na to.
- "Pragnąłbym by mój los był związany z naszymi księgozbiorami."
Prośba ta wprowadziła cisze i konsternację. Cisze tę przerwał sam Pan, a jego głos dostojnie rozniósł się po sali: "Niechaj i tak będzie."
To jedno zdanie przypieczętowało przyszłość anioła. Dostał za zadanie dbać o Niebiańską Bibliotekę. Długie lata zajęło mu poznanie wszystkich zakamarków i zbiorów budynku. Mimo wielu obowiązków związanych z porządkowaniem, czy dbaniem o stan tomów, znajdywał czas by studiować zapisaną wiedzę, jak i zwykłe opowieści.
z upływem czasu, poznał zawartość biblioteki, część z lektury, część z przepisywania tomów nadgryzionych zębem czasu. z tego też faktu znał braki w księgozbiorach. Z błogosławieństwem niebios, wyruszył wśród ludzi, by pozyskać perełki literatury. Dalej też zaczął sam spisywać kroniki i roczniki, które porządkowały inne treści, lub wypełniały przerwy zapisanej chronologii.

W czasie jednej z wielu podróży na plan materialny w poszukiwaniu zapomnianych ksiąg, wpadł w nie małe kłopoty z gildią złodziei. Nabył u pewnego starca tom "Historii elfich rodów". Opasłe dzieło, liczące wiele części, a przez dogłębne badania wielce cenione przez naukowców. Zaułek dalej czekała już banda dobrze poinformowanych opryszków. Dość sugestywnie zażądali oddania księgi. Anioł odmówił. Chwilę później dostał pałką w potylice i leżał na ziemi. Nim jednak napastnicy zdążyli tknąć dobytek Syntiela nadeszła odsiecz.
Czarodziejka zwana Viconi prostymi czarami rozgoniła towarzystwo i zabrała anioła do siebie. Jak to później powiedziała: nie mogła pozwolić by niebiańska istota tak zapamiętała ludzkość. Tak czy inaczej, przy filiżance herbaty, w laboratorium na poddaszu, spędzili długi wieczór na dyskusjach od pochodzenia poszczególnych ras, po aktualne ułożenie sił w krainie.
Wielokrotnie Anioł odwiedzał swoją ziemska przyjaciółkę. Kiedyś nawet Syntiel przepisał dla niej dzieło poświęcone zagięciom czasowym, jako że interesowało to wielce czarodziejkę i w podzięce podarowała mu zaklętą świecę.
Wciąż utrzymują ze soba kontakt a co półroczne herbatki stały się ich tradycją.