Oglądasz profil – Eizan

Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Eizan
Rasa:
Leśny Elf
Płeć:
Nieokreślono
Wiek:
96 lat
Wygląda na:
0 lat
Profesje:
Majątek:
Sława:

Aura

Cynowa, przeciętna aura o szafirowej poświacie. Wydziela delikatny zapach lasu. Wokół słychać rumor spadających kamieniach i huk wodospadu. W dotyku jest miękka i elastyczna, choć posiada ostre krawędzie, w smaku natomiast łagodna.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Eizan
Wiek:
23
Grupy:
Inne Postacie:
David
Martwe postacie:

Skontaktuj się z Eizan

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
7 lat temu
Ostatnio aktywny:
7 lat temu
Liczba postów:
23
(0.03% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.01)
Najaktywniejszy na forum:
Wrzosowa Polana
(Posty: 7 / 30.43% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
[Na skraju Polany] Wspomnienia
(Posty: 7 / 30.43% wszystkich postów użytkownika)

Podpis

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:niezbyt silny, delikatny
Zwinność:bardzo zręczny, szybki, precyzyjny
Percepcja:dobry wzrok, dobry słuch, wyostrzony zmysł magiczny
Umysł:pojętny, ineligentny, silna wola
Prezencja:piękny, godny, charyzmatyczny

Umiejętności

ŁucznictwoBiegły
PrzetrwanieMistrz
GastronomiaBiegły
BardMistrz
EtykietaBiegły
Władanie bronią białą (długi miecz)Biegły
AkrobatykaOpanowany

Cechy Specjalne

Mowa zwierzątZaleta
Postać słyszy i rozumie zwierzęta, sama potrafi im odpowiedzieć. Nie musi jednak np. szczekać, jednakże i zwierze i postać muszą wydawać odgłosy, no mogą się komunikować w myślach.
Odporność na chrobyDar
Mimo słabej odporności na rany postać jest odporna na choroby, infekcje a więc i trucizny nie działają na nią tak bardzo.
Widzenie w słabym świetleDar
Widzi w prawie idealnej ciemności

Magia: Inkantacje

WodaUczeń
ZiemiaUczeń

Przedmioty Magiczne

Mroczny

Charakter

Młodziak zawsze skłaniał się ku dobru, na co wskazuje jego przeszłość i ucieczka od rodziny i mrocznych elfów. Nie znaczy to jednak iż nie lubi mrocznych elfów. Eizan każdą rasę toleruje, po za tym nie ocenia kogoś po rasie, ocenia wszystkich indywidualnie. Chłopak nie brnie ślepo w prawo 

choć je przestrzega. Chłopak zwykle jest sam, związane jest to z jego wieczną podróżą. Jednak chłopak lepiej
czuje się w towarzystwie, zresztą, jak to artysta. Jest odważny, honorowy, lojalny, uczciwy, pomocny. Pomoc często okazuje bezinteresownie. Jest też sprytny, umie sobie poradzić w każdej sytuacji.

Wygląd

Wysoki i szczupły, jak to elf. Długie ciemne włosy, które w ogóle go nie wyróżniają z pośród innych leśnych elfów, bo Ci z reguły mają ciemny kolor włosów. Rysy ma jeszcze młodzieńcze, w końcu tak na prawdę jest jeszcze nastolatkiem wśród elfów choć osiągnął już pełnoletniość. Młodziak jest pełen gracji. Matka natura, tworząc go przeszła sama siebie, jeśli mówimy o wyglądzie chłopak jest niewyobrażalnie piękny, nawet jak na elfa. Stąpa lekko, zwinnie, tak jakby płynął, szybował. Jego skóra jest gładka niczym powietrze. Oczy odcieniu lekkiego różu bądź fioletu

Historia

96lat i 9 miesięcy temu dwójka elfów leśnych, uprawiała najznakomitszą sztukę ze wszystkich innych, sztukę miłości. A po wiadomym okresie czasu. Narodzony został ich potomek, Eizan, choć nie miał tak wtedy na imię. Chłopak od młodych lat wykazywał umiejętności strzeleckie, walki bronią białą, a także był bardzo muzykalny. Dzieciństwo miał szczęśliwe, ale jak wiadomo nic nie może wiecznie trwać. Rodzice Eizana w pewny momencie wzięli wszystko co mieli, w tym Eizana i ruszyli z nim w podróż, chłopak nie miał nic do gadania, musiał pojechać. Kierowali się na północ. Szli parę lat, zmieniali kierunki, szli zygzakiem, jednak wciąż szli na północ. Wrzeszczcie doszli a chłopak wiedział dokąd, i już wtedy podjął decyzje żeby uciec. Nie zamierzał zostawać w rodzinie która zdradziła leśne elfy i przeszła na stronę mrocznych elfów. Dlatego też przy pierwszej odpowiedniej okazji uciekł. Mroczne elfy ścigały go tylko przez parę godzin, potem dały mu spokój a chłopak zmienił imię na Eizan, był też w wieku w którym jego ciało zmieniało się najbardziej, dzięki czemu nikt z tych ludzi którzy go znali nie mogli go poznać. Wędrówka do ojczyzny wiele go nauczyła, wytworzył sobie łuk i strzały, polował, zastawiał pułapki, skradał się do zwierzyny, oprawiał skóry, itd. Gdy wrócił do ojczyzny sprzedał łupy i to co miało jakąś wartość. Kupił sobie nowy ekwipunek i zaczął swoje życie od nowa, mając 96 lat i zapominając o przeszłości. To było jego drugie narodzenie, w nowej skurzę o nowym imieniu, Eizan.