Oglądasz profil – Liliana

Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Liliana Hesperi
Rasa:
Leśny Elf
Płeć:
Nieokreślono
Wiek:
179 lat
Wygląda na:
0 lat
Profesje:
Majątek:
Sława:

Aura

Dość silna, blada, nieco matowa aura o złożonej barwie; dominuje cyna i rtęć, ale głębiej przewija się również srebro przemieszane z barachitem. Aura wydziela ametystową poświatę, jak również subtelny zapach lasu, wokół niej słychać szeleszczące liście i zawodzenie wiatru oraz szemrzący strumyk; nieco ciszej trzaskają płomyki. W dotyku jest aksamitna, lepka. Ma ostre krawędzie, można wyczuć znaczną giętkość. Smakuje łagodnie i słodko. Przebywając w pobliżu można dojrzeć unoszące się w powietrzu kropelki wody oraz kilka sypiących się iskierek; jest gorąco, a zarazem wilgotno, sporadycznie uderza silniejszy podmuch wiatru.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Liliana
Grupy:
Inne Postacie:
Llia, Lisenna
Martwe postacie:

Skontaktuj się z Liliana

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
7 lat temu
Ostatnio aktywny:
7 lat temu
Liczba postów:
28
(0.03% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.01)
Najaktywniejszy na forum:
Równiny Theryjskie
(Posty: 9 / 32.14% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
Idziemy na zakupy.
(Posty: 9 / 32.14% wszystkich postów użytkownika)

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:przeciętna
Zwinność:bardzo zręczny, precyzyjny
Percepcja:wyostrzony wzrok, czuły słuch, wyostrzony zmysł magiczny
Umysł:bystry, błyskotliwy, silna wola
Prezencja:piękny, godny, charyzmatyczny

Umiejętności

ŁucznictwoMistrz
ZielarstwoBiegły
AlchemiaBiegły
RysunekOpanowany
Gra na flecie poprzecznymPodstawowy
Pismo RuniczneBiegły

Cechy Specjalne

Wrodzona biegłość w posługiwaniu się łukiemZaleta
Do 50 metrów trafia bezbłędnie, na dalszą odległość bywa różnie
Widzenie w słabym świetleZaleta
Widzi nawet w największych ciemnościach, chyba że ciemność ta jest wywołana przez bardzo silne zaklęcie

Magia: Inkantacje

Dziedzina PowietrzaAdept
Dziedzina WodyAdept
Dziedzina OgniaUczeń

Przedmioty Magiczne

Amulet ojcaBaśniowy
Jest to srebny wisior z zawieszonym na nim Chalcedonem, amulet ten rozpościera nad postacią go noszącą ochronne pole przeciw wampirom i upiorom

Charakter

Wesoła, marzycielska, roztrzepana, naiwna (szczególnie w stosunku do ludzi i ich dobrych intencji), ma miękkie serduszko, stara się żyć tak 

aby nie
wstydzic się przed samym sobą. Wszystkie konflikty stara sie rozwiązywać pokojowo, a po łuk sięga tylko w wyjątkowych sytułacjach. Jest
wegetarianką
m.in. też przez to stara sie nie przyżądzać eliksirów z części ciała jakiegoś zwierzęcia chodźby nie wiadomo jak małego np. myszy ( co nie
oznacza że się to
nie zdarza ). Zawsze stara się zachować zimną krew czy to podczas kłótni czy walki. Gdy nad czymś głęboko rozmyśla albo poprostu chce się
odprężyć
wyciąga flet i gra stare elfickie pieśni, z kolei kiedy zachwyci się jakimś miejscem musi koniecznie je narysować aby zachować je przy sobie
nazawsze. Ma
zwyczaj gadania samej do siebie.

Wygląd

Jest niskiego wzrostu, drobna, ma piwne oczy, kręcące się, długie do łopatek, czarne włosy oraz drobną twarz. Posiada wyjątkowo jasną karnacje i 

spiczaste uszy. Jest właścicielką dłoni o wyjątkowo długich palcach. Czesto się ubiera w ciemnozielone i jasnożółte rzeczy jednak nieodłączną
częścią jej
stroju jest popielaty płaszcz, ciemna skórzana torba i pięknie wyrzeźbiony w jasnym drewnie, krótki łuk. Stara zbytnio nie rzucać się w oczy dla
tego
często chodzi z pochyloną głową i zarzuconym na nią kapturem.

Historia

Matka Liliany zmarła zaraz po jej urodzeniu przez co Lilian była wychowywana przez nadopiekuńczego ojca i lekko szurniętego dziadka (mówcie 
co chcecie,
ale zjadanie koników polnych na śniadanie nie jest według mnie normalne). Ojciec niechcąc aby Lili cokolwiek się stało cały czas uważnie jej
pilnował i nie
spuszczał z niej oka ani na minute. Wyjątki stanowiły chwile które spedzała z dziatkiem który uczył ją podstaw magi żywiołów oraz gry na flecie.
Przez to że
ojciec nigdy nie nie pozwalał bawic się jej z innymi dziećmi Lilian wymyślała sobie swoich własnych przyjaciół z którymi potrafiła rozmawiać nawet
do
późna w nocy przez co wśród swojego ludu cieszyła się opinią dziwaczki, czym nie przejeła się zbytnio. Kiedy skończyła 12 lat ojciec postanowił
nauczyć ją
łucznictwa aby wrazie zagrożenia mogła się bronić. Musiała przyznać że była to jedna z najciekawrzych rzeczy jakie robiła w życiu (a nie było ich
zbyt wiele)
dlatego nauke nowej umiejętności traktowała bardzo poważnie i po czterech latach intensywnego treningu mogła spokojnie powiedzieć że ''umie
się
bronic''. Jednak wszystko się skończyło kiedy umarł jej ojciec, szesnastoletnia wówczas Lilian przeszła pod opiekuńcze skrzydła dziadka. Już
kilka dni
mieszkania z dziadkiem sprawiło że Lili już nigdy nie była w stanie zjeść choćby odrobiny mięsa i nawet najlepsze żuki gnojaki w własnej roboty
sosie
dziadka nie potrafiły tego zmienić. Jej dziadek miał wielu różnych dziwnych znajomych między innymi zielarke Asze i alchemika Rudolfa to właśnie
oni
nauczyli jej wszystkiego co umie w tych dwóch dziedzinach. I znów wszystko było dobrze, do czasu, okazało się że kiedyś jej dziadek był
potężnym magiem
i równocześnie łowcą nagród. Złapał wielu niebezpiecznych ludzi przez co narobił sobie całkiem sporo wrogów wśród członków ich rodzin i właśnie
z ich
ręki czekała go śmierć. Jednak zanim umarł zdążył przekazać Lili amulet jej ojca który miał jej oddać kiedy nadejdzie odpowiednia pora. Po
śmierci
dziadka cały Adrion stracił dla niej swój urok więc postanowiła opóścić go i wyruszyć w podróż aby poznać świat. W czasie podróży sprzedaje
lecznicze
zioła i różnego rodzaju napary (od antidotów do trucizn) jej roboty aby zarobić na chleb. W czasie jednej ze swoich wędrówek kupiła od jednego
z handlarzy
wyjątkowo starą księgę. Z jej pomocą mogła się nauczyć pisma runicznego, dzięki któremu jest w stanie odczytać większość zwojów na których

zapisane: inkantacje, przepisy na eliksiry oraz wiele innych. Kiedy była w Leoni w karczmie okazało się że jest z jakiegoś powodu ścigana,
karczmarz podarował jej wtedy pięknego, karego ogiera na którym w ostatniej chwili zdążyła uciec zanim karczma zaczęła się palić. Ogier dostał
imię Filip.