Oglądasz profil – Lisariel

Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Lisariel
Rasa:
Człowiek
Płeć:
Nieokreślono
Wiek:
18 lat
Wygląda na:
0 lat
Profesje:
Majątek:
Sława:

Aura

Dość słaba aura o barwie złota i żelaza oraz rubinowej poświacie. Wokół niej nie słychać żadnego dźwięku. Towarzyszy jej metaliczna woń oraz mieszanina zapachów prosto z ulic miasta. W dotyku jest giętka, gładka i ostra a w smaku kwaśno-gorzka.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Lisariel
Grupy:
Inne Postacie:
Naelle
Martwe postacie:

Skontaktuj się z Lisariel

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
8 lat temu
Ostatnio aktywny:
8 lat temu
Liczba postów:
5
(0.01% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.00)
Najaktywniejszy na forum:
Elisia
(Posty: 5 / 100.00% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
Spotkanie
(Posty: 5 / 100.00% wszystkich postów użytkownika)

Podpis

"Don’t tear me down for all I need
Make my heart a better place
Give me something I can believe
Don’t tear me down"
Within Temptation, All I Need

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:raczej wytrwały, wytrzymały
Zwinność:bardzo zręczny, szybki, dokładny
Percepcja:wyostrzony wzrok, czuły słuch, wyostrzony węch, wyostrzony smak, wyostrzone czucie, czuły zmysł magiczny
Umysł:bystry, ineligentny, silna wola
Prezencja:Ładny, godny, charyzmatyczny

Umiejętności

Skradanie sięBiegły
Włamywanie sięBiegły
Walka mieczemBiegły
Rzucanie nożamiOpanowany
Śledzenie (tropienie)Opanowany

Cechy Specjalne

Klątwa

Magia: Intuicyjna

Nowicjusz

Przedmioty Magiczne

Mroczny

Charakter

Skryta, ale pewna siebie. Prawie zawsze dostaje to, czego chce. Silna i stanowcza, jednocześnie krucha i zagubiona. Wrażliwa i łagodna, przy czym pozbawiona odruchów 

litości - czasem tylko jej ofiary prześladują ją w snach... Boi się magii, której u siebie nie rozumie i nad którą nie potrafi panować. Do pewnego stopnia naiwna, co
skrzętnie ukrywa. Boi się samotności, choć często jej szuka, nie potrafiąc porozumieć się z ludźmi: zaufać im, otworzyć się... Często udaje kogoś, kim nie jest. Ma cięty język,
pyskata.

Wygląd

Drobna, szczupła dziewczyna o długich, czarnych włosach i bystrych szarych oczach, w których zawsze czai się jakiś smutek. Blada cera silnie kontrastuje z czernią 

włosów, nadając dziewczynie nieco tajemniczy wygląd. Porusza się lekko, jakby tańczyła, ostrożnie. W swojej białej sukience przywodzi na myśl motyla, który osiadł na
ziemi i nie potrafi wzbić się z powrotem w niebo...

Historia

Łatwo jest zapominać. Jeszcze łatwiej nie pamiętać. Czasem jednak bywa to frustrujące.

Lisariel nie wie, kim była zanim została tym, kim jest. Nie ma nawet jednego wspomnienia z tamtych czasów. Jakkolwiek mocno wytężałaby umysł, nie potrafi przypomnieć
sobie niczego poza białą, kłębiącą się mgłą, hukiem grzmotów, trzaskiem łamanych gałęzi, rozbłyskami jasnego światła i strugami lodowatej wody. Potem nadchodził ból i
ciemność.

Ocknęła się w lesie, leżąc na ziemi. Bolała ją głowa i wszystko zamazywało się jej przed oczami. Uniosła rękę do skroni i poczuła na palcach lepką ciecz. Coś musiało
uderzyć ją w głowę, a ona straciła przytomność...

Kim była?

Z nagłym spazmem przerażenia uświadomiła sobie, że nie wie. Spróbowała wstać, ale nic z tego nie wyszło. Nie miała siły, była za słaba...

Znowu zemdlała, pogrążając się we śnie. Nad jej dłonią unosił się fioletowo-niebieski płomień, który wcale nie parzył.

***

Mijał czas, a wspomnienia nie wracały. Pamiętała tylko swoje imię: Lisariel. Kiedy tylko wróciła do formy, okazało się, że jest zwinna, wysportowana i całkiem nieźle
radzi sobie z mieczem - chcąc móc się jakoś bronić w razie potrzeby, ukradła go pewnego dnia. Kradła zresztą także i inne rzeczy. Jedzenie. Pieniądze. Chciała żyć,
chociaż nie pamiętała dlaczego. Inaczej nie potrafiła...

Lisariel nie wie, ile miała lat, kiedy straciła pamięć, jednak od tamtej burzy minęły trzy lata. Przez ten czas została jedną z najzdolniejszych złodziejek w okolicy, nieraz
pracowała też jako zabójca. Tak wygląda jej życie, którym mimo wszystko chciałaby się cieszyć i stara się to robić. Chciałaby żyć inaczej: bez trosk, uczciwie. Chciałaby
pomagać innym zamiast niszczyć ich świat, co często czyni wbrew swojej woli. Chciałaby, ale nie może.

W ten sposób koło się zamyka.