Oglądasz profil – Brall

Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Brall
Rasa:
Przemieniony
Płeć:
Mężczyzna
Wiek:
102 lat
Wygląda na:
30 lat
Profesje:
Medium, Włóczęga
Majątek:
Ubogi
Sława:
Nieznany

Aura

Gdyby aura ta łatwa była do wyczucia, nie zaś tajemnie stłumiona, to intensywna jej gorycz byłaby pierwszym co zwróciłoby na nią uwagę. Stabilna w postanowieniach, a może wręcz i z lekka nierozsądna w swym trwającym uporze, bez większego planu maluje ścieżki z cyny i tam gdzie padnie najwięcej kropel tam żelaznymi smugami formuje postać rosłego, smutnego mężczyzny. Figura stoi w bezruchu, twarda niczym rzeźba, lecz ugina się pod naciskiem ciekawskiego dotyku. Nie jest szorstka, choć brak w niej gładkości, i fragmentami tylko ostra jest na tyle, by mogła prawdziwie zranić. Z jej własnych ran wycieka natomiast, powolną a intensywną lepkością, miedziany barwnik, który choć zdaje się być jedynie akcentem, dotknąwszy skóry na zawsze pozostawia swój ślad. Wydziela dezorientującą woń zimna i gór, ludzkiego potu, łez i ozonu, nie jest jednak na pewno żadną z nich. Owo dziwne, emanacyjne dzieło w całości pozbawione jest blasku, choć nie nosi jeszcze zmatowiałych śladów wiekowego doświadczenia. Byłoby zaskakująco intensywne jak na bezdźwięczny pokaz, lecz ostatnie co widać to szmaragdowa poświata, która niczym przepiękny duch unosi się nad figurą i zamazuje obraz zachowując tajemnice kochanka jedynie dla siebie.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Brall
Grupy:
Płeć gracza:
Kobieta

Skontaktuj się z Brall

Pola kontaktu widoczne tylko dla zalogowanych użytkowników.

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
9 miesiące temu
Ostatnio aktywny:
1 miesiąc temu
Liczba postów:
3
(0.00% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.01)
Najaktywniejszy na forum:
Księga Boskich Praw
(Posty: 2 / 66.67% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
Prośby o sprawdzenie KP
(Posty: 1 / 33.33% wszystkich postów użytkownika)

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:silny, wytrwały, odporny
Zwinność:zręczny, dokładny
Percepcja:dobry wzrok, dobry słuch, wyostrzony węch, pozbawiony smaku, wyostrzone czucie, wyczulony na magię
Umysł:pojętny, silna wola
Prezencja:przekonywujący

Umiejętności

Wiedza na temat duchówEkspert
Brall nie jest zwyczajnym medium. Nie obcuje z duchami, tylko i wyłącznie podczas seansu, gdyż te towarzyszą mu nieustannie. Co prawda bez wejścia w trans Brall nie może z nimi porozmawiać, ale w celu lepszego ich poznania wystarcza mu sama obserwacja. Przez wiele lat prowadził sumienne notatki, w których zapisywał swoje spostrzeżenia. Z czasem nauczył się odróżniać rodzaje duchów, ich intencje i powody, dla których ich dusze nie mogą odejść w spokoju do świata zmarłych.
SzamanizmEkspert
Wioska, z której pochodził Brall, czciła panteon bóstw północny, którym często składano krwawe ofiary. Jego matka była najwyższą szamanką zgromadzenia — odprawiała nabożeństwa i przeprowadzała rytuały. Brall chcąc nie chcąc brał czynny udział w życiu religijnym wioski, poznając wszelkie jego mroczne tajemnice. Nigdy jednak nie akceptował wyznawanych przez matkę bóstw. Uważał je za brutalne i niewdzięczne byty łaknące krwi niewinnych ludzi. Nigdy jednak publicznie nie kwestinował prawdziwości ich istnienia do czasu, gdy nie odprawiono pogańskiego rytuału na jego ukochanej. Obrzęd skończył się dla niej w tragicznych skutkach, a Brall w wyniku jego przerwania stał się przemienionym. Od tamtego wydrzanie stara się wykorzystać nabytą wiedzę, aby skutecznie zwalczać przejawy wszelkich pogańskich praktyk.
Duch prawdziwego wojownikaEkspert
Mimo iż Brall nigdy nie chciał zostać plemiennym wojownikiem to i tak przeszedł pełnoprawne szkolenie zakończone próbą męstwa. Dzięki tym doświadczeniom Brall jest zdolny do walki w każdych warunkach. Pozostaje stale czujny i gotowy na odparcie ewentualnego zagrożenia.
SzulerstwoBiegły
Brall posiada jedną dość niechlubną cechę — potrafi kłamać jak z nut. Gdy do tego doda się jego przyjazny uśmiech i przyjemny dla ucha głos to mało kto jest w stanie spojrzeć na niego podejrzliwie.
Walka buzdyganemBiegły
Jedyna broń, którą nosi przy sobie i której skuteczności jest zawsze pewien.
ZiołolecznictwoOpanowany
Wszystko, co wie ziołach i ich zdrowotnych właściwościach przekazała mu jego matka, która jako szamanka była jedną kompetentną osobą w wioscę zdolną do wyleczenia ciężkich chorób.
SamoukOpanowany
Jako dziecko wychowane w malutkiej wiosce u podnóża gór Brall nie miał możliwości pobierania nauk w szkole. Wszelkich podstaw nauczył się dopiero po opuszczeniu wioski jako przemieniony. Nie ukończył jednak żadnej szkoły czy akademii, wszelką wiedzę przyswajał sobie samodzielnie.
Pływanie i wspinaczkaOpanowany
Wychowany na dzikich terenach północy Brall już jako małe dziecko wspinał się po drzewach, biegał po górskich przesmykach i nie bał się pokonywać wartkich strumieni.
PolowanieOpanowany
Zaczął chodzić na polowania już w wieku ośmiu. Wiele nauczył go jego ojciec, ale po jego śmierci to pozostali mężczyźni z wioski pokazali mu wiele przydatnych technik począwszy od wytropienia zwierzyny po zadanie jej szybkiej śmierci.
GarbarstwoOpanowany
Nic nie ogrzewa tak jak gęste, niedźwiedzie futro.
KrawiectwoOpanowany
Zimy na północy kontynentu są niezwykle długie i surowe, co zmusza do nieustannej modyfikacji swojej garderoby.
ŁucznictwoOpanowany
Sprawne posługiwanie się łukiem było jednym z wymogów, jakie musiał spełnić, aby przejść pomyślnie plemienne próby męstwa. I choć mógł poszczycić się całkiem celnym okiem to nigdy tak naprawdę nie przepadał za tym typem broni.
Poezja i rysunekOpanowany
W wolnych chwilach lubi dać upust swojej wrażliwości twórczej poprzez szkicowanie krajobrazów lub pisanie wierszy.
JeździectwoOpanowany
Podczas swoich wędrówek Brall niejednokrotnie korzystał z udogodnień podróżowania na grzbietach różnych zwierząt.

Cechy Specjalne

Duch OpiekunDar
W momencie w którym Brall przerwał rytuał i przekroczył krąg magia zadrżała i wybuchła, pozbawiając życia jego ukochaną, a z niego czyniąc przemienionego. Duch Friadre nie odszedł jednak do zaświatów - magia trwale złączyła jej duszę z Brallem. On nie może jej zobaczyć, ani usłyszeć, ma jednak świadomość jej obecności. Ona z kolei może wysyłać mu ostrzegawcze sygnały, stając się jego utajonym szóstym zmysłem. Ponad to gdy Brall nawiązuje kontakt z zaświatami Friadre czuwa nad jego bezpieczną podróżą.
MediumDar
W wyniku przemiany Brall zyskał zdolność widzenia i komunikowania się z duchami. Na początku zdolność ta wzbudzała w nim przerażenie i odrazę - starał się zrobić wszystko, aby odpędzić od siebie duchy. Dopiero po czasie postanowił zaakceptować ich obecność i podjął się profesji medium. Lata praktyki i ćwiczeń pozwoliły rozwinąć mu talent, czyniąc z niego niezawodnego pośrednika pomiędzy wymiarem żywych, a umarłych.
Wysoka odpornośćAtut
Wychowany na mroźnych i dzikich ziemiach północy Brall uodpornił się na przebywanie w skrajnie nieprzyjaznych warunkach
Słabo dostrzegalna auraRasowa
Aura Bralla nie wydziela żadnego zapachu, dźwięku ani magicznych wibracji przez co jest praktycznie niedostrzegalna
Postać półeterycznaRasowa
Jako przemieniony Brall zyskał mozliwość przybrania cienistej postać tzw. postaci pół eterycznej. Niestety nie jest to jednak coś nad czym posiada kontrolę, gdyż przemiana przychodzi niespodziewanie w dowolnym momencie.
Pośrednik ze Światem ZmarłychKlątwa
Po przemianie Brall zyskał umiejętność widzenia i słyszenia duchów. Sam ten fakt nie pozwala mu jednak nawiązać z nimi bezpośredniego kontaktu. W tym celu musi wprowadzić się w stan transcendencji - uwolnienia umysłu, inaczej określanego jako wyprawa w zaświaty.

Magia: Źródło

DuchaAdept
Magia przebudziła się w nim po przemianie i bezpośrednio łączy się z jego talentem do wędrowania po świecie zmarłych.

Przedmioty Magiczne

BuzdyganZaklęty
Przypadkowy buzdygan, który Brall znalazł po tragedii związanej z przerwaniem rytuału. Broń została naładowana wybuchem magii przez co łatwo dostroiła się z przesiąkniętym nią na wskroś Brallem. Buzdygan jest niebywale ciężki i nawet ci o wysokiej tężyźnie fizycznej mogą mieć problem z jego utrzymaniem. Dodatkowo podczas uderzeń wyładowuje energię magiczną.
Jarzębinowe koraleWyjątkowy
Korale podarowała mu matka, gdyż wedle wyznawanej przez nią wiary jarzębina miała ostraszać złe duchy. Mimo iż Brall głęboko gardzi bóstwami wyznawanymi przez plemienia północy to nigdy nie pozbył się korali. Nie postrzega ich bowiem jako alumet obronny, a jedyną pamiątkę która pozostała mu z dziecęcych lat.

Charakter

	Brall od dziecka posiadał zadatki na dobre medium, przede wszystkim ze względu na jego stały i mocny typ osobowości, który bardzo trudno naruszyć. Mimo iż w swoim życiu przeżył już wiele osobistych tragedii, to żadna z nich nie była w stanie trwale go zmienić i sprawić, aby przestał wierzyć w dotychczasowo wyznawane poglądy. Z natury jest cichy i skupiony, ale zawsze emanuje od niego aura zdecydowania i silnej woli. Cechuje go także cierpliwość i sumienność, a przez swoją długowieczność nie przeszkadza mu poczucie upływającego czasu. Rzadko jednak korzysta ze swojego potencjału, żeby osiągnąć osobiste korzyści. Możliwość kontaktu z duszami zmarłych sprawiła, że Brall przestał odbierać swoją osobę jako stały element świata żywych. Poczuł się zawieszony pomiędzy jawą, a snem co w konsekwencji zrodziło w nim pragnienie odnalezienia wewnętrznego balansu. Pomaga mu w tym talent do szybkiej adaptacji w otoczeniu. Urodził się w biedzie, zna wszelkie jej pozytywne, jak i negatywne przywary, z którymi zdążył się oswoić. To matka wpoiła w niego poczucie pokory i umiłowanie skromności, która sprawia, że życie zdaje się bardziej uporządkowane.
W kontaktach międzyludzkich Brall nie ignoruje swoich rozmówców — skupia na nich swoją uwagę, cierpliwie słucha i udziela rzeczowych odpowiedzi. Jest jednak bardzo skryty z opisywaniem swoich własnych uczuć czy z dzieleniem się osobistymi przemyśleniami — wiele z nich zachowuje tylko dla siebie. Mimo iż lubi przebywać między ludźmi to samotność daje mu prawdziwe wytchnienie i spokój. Cechuje go także lojalność, którą zawierzył swojej tragicznie zmarłej ukochanej. I choć nie stroni od towarzystwa kobiet i przygodnego flirtu to zachowuje granice przyzwoitości i wstrzemięźliwości, których nigdy nie przekracza. Stara się nie zawierać stałych więzi przez wzgląd na swój wędrowny styl życia. Gdzieś w nim jawi się jednak piętno nabyte w dzieciństwie. Został wychowany na mroźnych i dzikich ziemiach północy, czego wynikiem jest jego mocno rozwinięty instynkt przetrwania. W chwili zagrożenia działa odruchowo z siłą i brutalnością typową dla prawdziwych barbarzyńców. Do takich rozwiązań ucieka się jednak w ostateczności, z reguły podchodząc do każdego z przyjaznym nastawieniem.
Przemiana nie wpłynęła znacznie na jego osobowość. Fakt tego, że przeżył, uznał za cud, drugą szansę, którą stara się wykorzystać jak najlepiej. Nie kierują nim żadne wyższe wartości czy aspiracje, natomiast wszystko sprowadza do jednej nadrzędnej zasady: "Tu i teraz."

Wygląd

	Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że Brall posiada ciało przechrzczone trudami pola walki — twarde, napięte i naznaczone wieloma bliznami. I choć za młodu Brall faktycznie szkolił się na wojownika, to postanowił zostawić ten etap życia daleko za sobą. Z czasem bowiem zrozumiał, że przemoc jest ostatnią z dróg, jakim chciałby osiągać zamierzone efekty. Jako dziecko wyróżniała go delikatna, wręcz baśniowa uroda — jasnozielone oczy skrywała kurtyna czarnych, gęstych rzęs, a włosy w odcieniu przypalanej miedzi wyraźnie kontrastowały z bladą skórą. Był wątły, niepozorny i nie wzbudzał nadziei na to, że z wiekiem zmężnieje. Aktualny wygląd zawdzięcza tylko i wyłącznie swojemu zetknięciu z silną magią, która wniknęła w niego, pozostawiając ślady swojej obecności. Dzięki temu Brall stał się wyższy, rozrosły mu się mięśnie, a jego twarz nabrała mocniejszych, bardziej kanciastych rysów. Jako efekt uboczny na jego skórze pozostało wiele blizn, przypominających porażenie błyskawicy, a lewe oko wypłowiało z koloru, pozostawiając nijaki jasnoszarawy odcień. Gdyby tylko zechciał, jednym krzywym spojrzeniem mógłby odstraszyć każdego natrętnego gapia, lecz podobne zachowanie nie leży w jego naturze. Na jego twarzy często gości uśmiech, którym jest gotów uraczyć każdego. Ponadto posiada ciepły i przepełniony wrażliwością głos, niezwykle przyjemny dla ucha.

Historia

Dzika północ, Lodowe Pustkowia.
Mała wieś położona u podnóża gór.
To właśnie tam na świat przyszedł Brall — jedyne dziecko wodza plemienia Urlica i najwyższej szamanki Kine. Nie był on jednak ich pierwszym dzieckiem, gdyż sześć lat wcześniej Kine urodziła bliźniaki — syna Sashe i córkę Toemi. Niestety im obu nie było dane dożyć narodzin młodszego brata. Sashe zabił wilk, a Toemi zmarła na ciężką chorobę płuc. Nowy potomek stał się dla obarczonych stratą rodziców darem zesłanym przez bogów. Gorąco wierzyli, że tym razem ich modły zostały wysłuchane i Brall obdarzony łaską i opatrznością dożyje wieku pełnoletności w zdrowiu oraz szczęściu. I choć rodzicie starali się, zapewnić mu beztroskie dzieciństwo, tak społeczeństwo oczekiwało, że szybko stanie się mężczyzną gotowym do zapewnienia pożywienia i bezpieczeństwa wiosce. Wedle tradycji Brall podjął się swojego obowiązku w wieku siedmiu lat. Na początku szkolił go ojciec, ale po jego śmierci zaopiekowali się nim pozostali wojownicy, stopniowo przygotowując do przejścia prób męstwa, mających na celu potwierdzić jego przydatność społeczeństwu plemienia. Szkolenie było trudne i bardzo wyczerpujące, nie każde dziecko było w stanie przetrwać zadania, jakie przyszykowali dla nich dorośli. Brall cechował się jednak silną wolną i wewnętrznym spokojem, który budził wśród wojowników powszechny podziw i wielkie nadzieje względem jego przyszłości — wróżono mu przejęcie schedy po ojcu. Sam chłopak nigdy nie chciał podążać tą drogą, jego jedynym marzeniem było zapewnić sobie i matce spokojne życie, z dala od zmartwień związanych z tytułem jarla.
Jako dziecko był dość nieśmiały i rzadko przejmował inicjatywę, ale nie przeszkadzało mu to w zawieraniu znajomości z rówieśnikami. Chłopcy często zapraszali go do wspólnych zabaw, on jednak preferował towarzystwo córki drwala — Friadre, która została jego najlepszą przyjaciółką.
W wolnych chwilach jego matka opowiadała im mity o bogach i herosach północy. Przekazywane z pokolenia na pokolenie barwne legendy rozbudzały w nim chęć do fantazjowania i doszukiwania się ukrytych znaczeń w najprostszych rzeczach.
Dorastając, Brall osiągał sukcesy i dobrze prognozujące wyniki. Starszyzna dostrzegała w nim osobę godną ubiegania się o tytuł jarla, choć sam zainteresowany odmówił, gdy złożono mu taką propozycję. Decyzję poparł kandydaturą swojego przyjaciela i towarzysza broni Sigve, który lepiej powinien spisać się na tym stanowisku. Plemię żyło tymi wydarzeniami kilka dni, lecz ostatecznie afera umilkła, gdy starszyzna zaakceptowała Sigve na nowego jarla. Brall z wielką ulgą zrzucił z siebie pośmiertne, ojcowskie brzemię i przyjął posadę doradcy nowego jarla. Matka potępiła jego wybór, ale ostatecznie pogodziła się z jego wolą. W międzyczasie relacja Bralla z Friadre rozkwitła z przyjaźni w prawdziwą miłość. Oboje zaczęli planować wspólną przyszłość do momentu, kiedy Friadre nie padła ofiarą groźnej choroby płuc, tej samej, na którą kiedyś zamarła jego starsza siostra. Brall wraz z matką szukali sposobu na jej wyleczenie, ale żadne znane im zioła nie przynosiły upragnionych rezultatów. Rodzice dziewczyny pogrążyli się w rozpaczy, aż wreszcie, pchnięci ku ostateczności wybłagali u matki Bralla, aby odprawiła rytuał oczyszczający. Plemię poprało ich prośbę, tylko Brall jawnie sprzeciwiał się podobnym pomysłom. Znał legendy o bogach północy, wiedział, jak bardzo byli chciwi i okrutni. Nawet jeśli zesłaliby cud i wyleczyli jego ukochaną, to z całą pewnością domagaliby się za to rekompensaty. Nikt jednak nie chciał słuchać jego bluźnierstw. Ostatecznie jarl Sigva w obawie o poczytalność Bralla i przez wzgląd na podupadające zdrowie Friadre zadecydował, aby odprawić rytuał. Do samego końca wierzył, że postępuje słusznie. Brall jednak odebrał to jako zdradę, z którą nie potrafił się pogodzić.
Brall został zamknięty w chacie jarla z przydzieloną strażą. Przed rytuałem nie wolno było mu zobaczyć się z narzeczoną, gdyż wszyscy obawiali jego prób udaremnienia całego przedsięwzięcia. Jedyną osobą, która odwiedziła go tamtej nocy była jego matka. Ich spotkanie jednak skończyło się na kłótni o słuszność racji. Gorączkowo upierała się, że bogowie uzdrowią Friadre i na dodatek wybaczą mu jego brak wiary w ich dobroć. Brall słysząc to, zbulwersował się i ostrzegł ją, że jeśli Friadre tego nie przeżyje, to sam spali wszystkie możliwe symbole bóstw i wykorzeni z plemienia ich krwawy kult. Kine jako najwyższa kapłanka poczuła się głęboko dotknięta wrogością swojego własnego syna do wiary której ofiarowała całe swoje życie. Rozstali się pełni żalu i rozpaczy, lecz gdyby Brall wiedział, że to ich ostatnia rozmowa nigdy nie ośmieliłby się sprawić jej tyle przykrości.
Miłość Bralla do Friadre była silna, pełna lojalności i szczodrości. Nie byli tylko kochankami, ale towarzyszami życia. Wspólnie dopełniali się we wszelkich możliwych aspektach. Myśl o tym, że mogłaby cierpieć sprawiała, że sam zaczął odczuwać wręcz fizyczny ból. Zaczął, więc rozmyślać nad tym, jak mógłby ją uratować. Była ciężko chora, ale wciąż miała jeszcze trochę czasu. Gdzieś dalej może znalazłby się ktoś, kto znałby lekarstwo na jej dolegliwości. Podróż mogłaby okazać się bardzo trudna, ale dawała jakąkolwiek nadzieję na to, że jeszcze uda się ją uratować. Rytuał z kolei był jak wyrok śmierci, wymagał upuszczenia krwi i wystawienia jej ciała na mróz.
Nie można było zwlekać. Brall postanowił, że uratuje ją za wszelką cenę, przerwie rytuał i wywiezie z wioski. Każda z opcji wydawała mu się lepsza niż złożenie jej w ofierze, a dla Friadre był gotów zrobić wszystko, nawet stawić czoła pilnującym go strażnikom. Brall znalazł jednak inny sposób. Na jego szczęście Sigva nie wykazał się zbyt dużą pomysłowością, zamykając go w chacie jarla. Za dziecka Brall odkrywał wszystkie jej tajemnice, podczas gdy jego ojciec dzielił łupy pomiędzy wojowników. Znał sekretne wyjście, z którego skorzystał i udał się na miejsce rytuału.
Niestety nie zdążył dobiec na czas. Ceremonia zbliżała się do kulminacyjnego momentu, kiedy postanowił ją przerwać i naruszyć święte kręgi wymalowane na ziemi. Magia nie była jednak gotowa na tak gwałtowne zachwianie, przez co strumień mocy eksplodował. Siła rażenia była ogromna i destrukcyjna.
Brall przeżył jako jedyny, a fakt ten uznał za okrutną zemstę bogów. Wybudził się kilka godzin później, zmarznięty do szpiku kości. Od razu zorientował się, że utracił swoje wcześniejsze człowieczeństwo. Bliski kontakt z magią spaczył go, wynaturzył i pokarał, obdarowując darem dostrzegania duchów. Widział okrutnie poranione ciała mieszkańców wioski, w tym jego matki i przyjaciół, a przede wszystkim nieodwracalnie martwe oblicze jego ukochanej Friadre. Ich dusze wisiały nad nim i wpatrywały się w niego zawistnymi i pełnymi bólu spojrzeniami. Zrozumiał jednak, że nie są w stanie zrobić mu krzywdy, bo obok siebie poczuł czyjąś pokrzepiającą obecność.
Duch Friadre nie odszedł do zaświatów — magia trwale złączyła jej duszę z Brallem. On nie mógł jej zobaczyć ani usłyszeć, miał jednak świadomość jej obecności. Ona z kolei mogła wysyłać mu ostrzegawcze sygnały, stając się jego utajonym szóstym zmysłem.
Po całym tym zajściu duch Friadre pomógł mu opamiętać się z szoku i strachu, jakie go opętały. Wszyscy pozostali martwi, więc Brall nie czuł się już związany z wioską, którą postanowił opuścić. Pochował ich ciała, a następnie uciekł na południe, poznając i ucząc się świata na nowo. Na rękach dalej czuł krew swoich bliskich, z czasem natomiast poczucie winy zaczął przekuwać w motywację do działania. Nigdy nie zapomni dnia w którym z człowieka stał się przemienionym, postanowił jednak nie poddać się udręce i wykorzystać swój talent do niesienia pomocy jako profesjonalne medium.
  • Najnowsze posty napisane przez: Brall
    Odpowiedzi
    Odsłony
    Data