Oglądasz profil – Rihilis

Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Rihilis
Rasa:
Centaur
Płeć:
Nieokreślono
Wiek:
63 lat
Wygląda na:
0 lat
Profesje:
Majątek:
Sława:

Aura

Nie jest to aura zbyt silna, lecz mimo tego wyraźna - nadal młoda i rześka kroczy dumnie, choć pod naciskiem ugina się lekko. Przede wszystkim jednak w oczy rzuca się jej budowa; stworzona jest z niezwykle wytrzymałego żelaza i twardych miedzianych konstrukcji, które oblepia miejscami srebrzysty nalot. Ostre krańce torują sobie drogę przez pachnącą gęstym miodem poświatę o barwie topazu, ni to gładką ni szorstką powierzchnią ocierając się o czytelnika. Kontaktowi towarzyszy wyraźne zawodzenie upiorów, a wtórują im oddalone krzyki agonii. Gorzkawy posmak wciska się do ust, swoją pikanterią niemalże ogłuszając - lecz jakby na przekór tym doznaniom to cichy głos odmawiający mantrę odprowadza nas i wskazuje drogę.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Rihilis
Grupy:
Martwe postacie:
Ino
Płeć gracza:
Kobieta

Skontaktuj się z Rihilis

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
9 miesiące temu
Ostatnio aktywny:
8 miesiące temu
Liczba postów:
2
(0.00% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.01)
Najaktywniejszy na forum:
Księga Boskich Praw
(Posty: 2 / 100.00% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
Prośby o sprawdzenie KP
(Posty: 1 / 50.00% wszystkich postów użytkownika)

Połączone profile

Brak profili posiadających połączenia.

Atrybuty

Krzepa:silny, wytrwały, odporny
Zwinność:zręczny, błyskawiczny, niedokładny
Percepcja:dobry wzrok, wyostrzony zmysł magiczny
Umysł:pojętny, ineligentny, b. silna wola
Prezencja:nieokrzesany, charyzmatyczny

Umiejętności

PłatnerstwoBiegły
Targowanie sięOpanowany
SzulerstwoOpanowany
TropienieMistrz
RytualizmOpanowany
Uczestniczy w przygotowaniu pochówków w swym klanie.
TaktykaBiegły
ŁucznictwoOpanowany
Władanie mieczemBiegły
BotanikaOpanowany
MalarstwoMistrz
Zajmuje się tym w ramach hobby, lecz także wykorzystuje tę umiejętność przy rytualnych pochówkach członków klanu.
Gra na flecieOpanowany
PolowanieBiegły

Cechy Specjalne

Nieumiejętność panowania nad emocjamiWada
Często ponoszą ją uczucia, działa pod wpływem impulsu.
OptymizmZaleta
Umiejętność ta jest niezwykle przydatna w jej życiu, stara się zawsze pogodnie spoglądać na świat.
Umiejętność rozmowy ze zwierzętamiZaleta
Czuje się ściśle związana z przyrodą, nawiązanie kontaktu ze zwierzętami nie jest dla niej problemem.
InfantylnośćWada
Zachowuje się bardzo dziecinnie i nieodpowiedzialnie względem swego wieku.

Magia: Rytuały

PorządkuNowicjusz
ŚmierciNowicjusz
DuchaUczeń

Przedmioty Magiczne

FletZaklęty
Z łatwością potrafi wprowadzić słuchacza w swego rodzaju trans. Służy podczas przeprowadzania rytułałów, jednak zawsze nosi go ze sobą, niezależnie od tego, co aktualnie robi.

Charakter

Jest indywidualistką - ceni sobie swoją swobodę, nie przepada za pracą w grupie swych współbraci. To niepokorny typ, któremu ciężko jest dogodzić. Nie zgadza się z odwiecznym porządkiem tego świata, buntuje się przeciw przyjętym zasadom. Cechuje ją ambicja, pozostaje utwierdzona w przekonaniu, że jest w stanie osiągnąć wszystko. Jednocześnie w głębi duszy pragnie wpasować się w to "lepsze" według siebie środowisko. Jest manipulatorką i nie stroni od zasady "po trupach do celu". Wśród jej pozytywnych cech wyróżnia się odwaga i prawdziwy hart ducha. Jedynym, czego się boi, jest śmierć: jedyna rzecz, której nie może się przeciwstawić. Niekiedy potrafi być naprawdę empatyczna, jednak zazwyczaj stra się unikać takich emocji, bo chce uchodzić za twardą i nie do złamania. Bywa agresywna, często nie jest w stanie nad sobą zapanować. Należy raczej do tych, którzy najpierw robią, a potem dopiero myślą. Jest niezwykle szczera, czasem aż do bólu. Nie łatwo zdobyć jej zaufanie, jednak gdy komuś uda się zostać jej przyjacielem, może liczyć od niej na lojalność i oddanie.

Wygląd

Jako, iż jest Centaurzucą, posiada krępy, muskularny koński tułw o gniadej maści, z którego w miejscu szyi wyrasta połowa ludzkiego ciała. Rihi (tak nazywa ją rodzina i przyjaciele) ma smagłą karnację oraz umięśnione ramiona i klatkę piersiową. Gęste, krótkie włosy o niemalże kruczoczarnej barwie pozostają nieupięte. Jej ciemne jak noc oczy zdają się być nieproporcjonalnie mniejsze w porównaniu do okrągłej twarzy, dodatkowo zakrywają je czarne, gęste brwi, co jeszcze bardziej wzmacnia to wrażenie. Na jej twarzy odznaczają się także wąskie, acz wyraźnie zaznaczone usta i nos, nieco szeroki, spłaszczony. Ma bardzo wysokie zdanie o sobie, wyraźnie odbija się to na jej sposobie bycia i postawie. Nigdy nie spuszcza głowy w dół, porusza się z dumą i gracją, spoglądając na wszystkich z góry, jakby nie dorastali jej nawet do pięt. Ton jej głosu również przejawia tę właśnie dumę. Na ogół stara się wypowiadać w sposób wyrafinowany, jednak gdy w grę wchodzą silne emocje, traci nad tym kontrolę. Wówczas potrafi kląć jak szewc. Nie przywiązuje dużej wagi do ubrań - nosi to, co jest dla niej wygodne. Szczególnie upodobała sobie koszule z lekkiego materiału i długie płaszcze z kapturem. Posiada także rytualny ubiór do pełnienia służby podczas ceremonii.

Historia

Rihildis urodziła się w mało znanym klanie Centaurów, mającym swe miejsce pośród Równin Andurii, na północ od Valladonu, niemalże u podnóży gór Druidów. Już od małego była oczkiem w głowie zarówno rodziców, jak i całego klanu, wszak posiadała zmysł magiczny, co w tym pokoleniu zdarzało się niezwykle rzadko. Jej ojciec był kapłanem, stąd już od samego początku jej przyszłość była przesądzona. Lata miały jednak, a mała Rihi nie chciała o tym nawet słyszeć. Zamiast na rozwijaniu swych magicznych umiejętności, całe dni wolała spędzać na ganianiu po łąkach z ludzkimi dziećmi z pobliskiej wioski (poznała wówczas Ernesta, swojego przyjaciela). Ten fakt wzburzał starszyznę klanu do tego stopnia, że zdecydowała się trzymać dziewczynkę pod kloszem. Pilnowano Rihilis w dzień i nocą, nieustannie przygotowując również do roli, jaką miała objąć w przyszłości. Jako kilkunastoletnie dziecko brała już udział w rytuałach, najczęściej w Pieśni Czci o wschodzie słońca oraz Pieśni Dziękczynienia, która odbywała się zawsze pod koniec dnia. Były to rytuały charakterystyczne dla jej klanu, cechowały się obecnością licznych śpiewów i muzyki, odbywały się natomiast w ramach kultu Matki, do której - według wierzeń - każde stworzenie udaje się po śmierci. Nie ukrywała jednak swojej niechęci do tych czynności. Regularnie ćwiczyła strzelanie z łuku i walkę mieczem, co szczególnie przypadło jej do gustu. Uczyła się także tropić i polować, co okazało się być dla niej ulubionym zajęciem, do którego miała jednocześnie niebywałą smykałkę. Nocą wymykała się do woski ludzi, do rzemieślnika zajmującego się wyrobem broni białej, gdzie uczyła się tego fachu. Liczyła wówczas, że może w ten sposób uda jej się uniknąć swojego przyszłego losu. Spotykała się także potajemnie ze starym przyjacielem dziecięcych lat i razem robili głupie psikusy mieszkańcom wioski. Gdy osiągnęła dorosły wiek (30 lat) przejęła niektóre obowiązki kapłana. Od swego ojca dostała wtedy magiczny flet, przekazywany za każdym razem kolejnemu pokoleniu kapłanów. Zajmowała się całym obrządkiem związanym z grzebaniem ciał: wszystkimi formułami, kolejnymi elementami ceremonii, a także przygotowywaniem ciała do pochówku (Centaury w zwyczaju mają zdobienie ciał swych bliskich malunkami). Wtedy też odkryła swój talent artystyczny. Powoli zaczęła przekonywać się nawet do swej roli, niemalże zupełnie akceptując swe przeznaczenie. Nabrała szacunku do woli starszyzny, z Ojcem klanu na czele, a także wydoroślała i nabyła powagę i opanowanie. Niespodziewanie na jednym z polowań jej ojciec zmarł wskutek nieszczęśliwego wypadku, który sama spowodowała (strzała trafiła w niego, odbijając się od przeszkody). Od tamtej pory zaczęła przeraźliwie obawiać się śmierci. Dodatkowo zaczęto nakłaniać ją do zawarcia małżeństwa, na co ona nie była zupełnie gotowa. Targana silnymi emocjami uciekła, udając się w długą podróż do Valladon: jedynego miejsca, gdzie jej marzenia o wolności, życiu wśród ludzi i bogactwie mogą się spełnić.