Oglądasz profil – Jedeus

Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Jedeus
Rasa:
Człowiek - Obrońca
Płeć:
Nieokreślono
Wiek:
47 lat
Wygląda na:
0 lat
Profesje:
Majątek:
Sława:

Aura

Niezbyt silna emanacja o sile, którą można nazwać przeciętną, a nawet słabą. Posiada barwę mocno żelazną, na takim tle widać kobaltowe zacięcia, tu i ówdzie zaś występują drobne barachitowe kropeczki. Poświata wywołuje pozytywne emocje przez swój szmaragdowy odcień. Nie słuchać tu żadnych dźwięków. Natomiast zapach, jaki wydziela, można porównać ze smrodem ludzkiego potu. W dotyku powłoka jest twarda i gnie się łatwo bez jakichkolwiek problemów. Prezentuje przy tym także ostre krańce, a także miejsca, w których okazuje się przyjemnie gładka, tak jak i te gdzie można wyczuć nieprzyjemną chropowatą powierzchnię. W smaku sucha, wywołująca pragnienie, jednakże czasem zmienia się na krótką chwilę i lepi do podniebienia.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Jedeus
Wiek:
26
Grupy:
Inne Postacie:
Whirrun
Martwe postacie:
Płeć gracza:
Mężczyzna
Lokalizacja:
Białystok

Skontaktuj się z Jedeus

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
4 lat temu
Ostatnio aktywny:
3 lat temu
Liczba postów:
6
(0.01% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.00)
Najaktywniejszy na forum:
Księga Boskich Praw
(Posty: 3 / 50.00% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
Prośby o sprawdzenie KP
(Posty: 2 / 33.33% wszystkich postów użytkownika)

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:raczej silny, raczej wytrwały, wytrzymały
Zwinność:bardzo zręczny, precyzyjny
Percepcja:wyostrzony wzrok, kiepski węch, przytępiony smak, słaby zmysł magiczny
Umysł:pojętny, ineligentny, b. silna wola
Prezencja:nieokrzesany, charyzmatyczny

Umiejętności

ZielarstwoOpanowany
Władanie mieczem półtoraręcznymMistrz
PrzetrwanieBiegły
GeografiaPodstawowy
PolowanieBiegły
Skradanie sięOpanowany
MedycynaPodstawowy
TropienieBiegły
ŁucznictwoBiegły
UnikiOpanowany

Cechy Specjalne

Podatność na alkoholWada
Niektórzy potrzebują beczki wina, żeby się upić, jednak postaci wystarczy kilka kieliszków.
Sprawna wspinaczkaZaleta
Postać posiada wrodzone predyspozycje do wspinania się po wszelkich powierzchniach, dzięki temu chodzenie po ścianach nie sprawia jej większych trudności.

Magia:

Nowicjusz

Przedmioty Magiczne

Mroczny

Charakter

W zależności od sytuacji Jedeus ujawnia inne emocje i zachowania. W zwykły, szary dzień trudno w zasadzie dojść co czuje, gdyż jego lico jest niby z kamienia. Można uznać, iż jest godnym przeciwnikiem w karty, kości, a nawet do negocjacji wszelkiej maści. Nie jest wybuchowy, nawet w sytuacjach kryzysowych potrafi zachować zimną krew. Te pozytywne cechy, które w nim przeważają to współczucie, lojalność, szczerość. Jedeus nie jest jednak ideałem i ciemną stronę też ujawnia, a mianowicie bywa zazdrosny (nie w kwestiach materialnych, raczej interpersonalnych), leniwy, szybko nuży i irytuje go spora część społeczeństwa. Nie rozumie, potępia i walczy z brutalnością dla przyjemności. Chciałby zmienić cały świat na lepsze, jednak ma świadomość, iż jako jeden pionek w całej grze nic nie zrobi.

Wygląd

Na pierwszy rzut oka Jedeus nie wyróżnia się niczym specjalnym, może poza mieczem półtoraręcznym zawieszonym na jego plecach. Wzrostem wykracza niewiele ponad sążeń, postura zaś informuje od razu, iż jest doświadczonym wojownikiem. Blond włosy zazwyczaj są związane z tyłu, aby nie przeszkadzały na co dzień. Oczy ciemne, które rzadko wyrażają jakieś emocje. Zaś wokół ust dość wyraźnie wyróżniają się wąsy oraz broda, hodowane po części z lenistwa, a po części z przywiązania do dawnych tradycji. Najbardziej charakterystyczne są jego tatuaże, których nazbierał już kilka, jednak mało kto miał okazję je obejrzeć.

Ubrany jest prosto, w stonowanych, prawie jednobarwnych odcieniach. Proste skórzane buty chronią nogi, materiałowa tunika tors, długi, postrzępiony już po kilku latach noszenia płaszcz ma za zadanie zatrzymywać deszcz, wiatr, kurz. Natomiast karwasze, naramienniki i reszta służą do obrony w walce.

Historia

W wieku 35, a więc dwanaście lat temu Jedeus ocknął się w drewnianej chacie chłopów. Próbował przypomnieć sobie, co tam robił, bez skutku. Większym problemem było przypomnienie sobie, kim on sam jest. Niestety miał pustkę w głowie, której nie potrafił wypełnić. W niewyjaśnionych okolicznościach utracił wszelkie wspomnienia o tym, kim był, co robił, jak wyglądało jego życie. Dwa lub trzy lata wędrował po świecie, próbując odzyskać swoją przeszłość, odwiedzał szamanów, uzdrowicieli, filozofów, wieszczy, ludzi ze wsi oraz miast. Nikt nie potrafił mu pomóc, nawet wyjaśnić przyczyn, więc nie chcąc tracić więcej czasu, postanowił stworzyć siebie od nowa.
Po wielu nieudanych próbach uznał, że musi się zająć czymś konkretnym. Zaczął od wstąpienia do niewielkiej grupy najemników, którzy przekazali mu podstawy we władaniu bronią oraz kilku innych umiejętności przydatnych wojakowi. Służył tak kilkanaście miesięcy, jednak uznał, że nie jest to życie odpowiednie dla niego. Mianowicie dochodziło regularnie do sprzeczek między nim a dowódcą o kwestie związane z moralnością. Zrezygnował więc i postanowił udać się na północ, aby zobaczyć przynajmniej kawałek świata.
Jego coraz bardziej rozbudowane poczucie moralności uniemożliwiało mu zdobycia większej ilości gotówki. Ograniczał się do zawodów takich jak ochroniarz, pomocnik przy wszelkiego rodzaju czynnościach. Zdarzało mu się pływać małymi statkami transportowymi, uczestniczyć w obstawie karawany, pilnować imprez ludzi z wyższych i niższych warstw społecznych. Nie robiło mu różnicy czy płaci mu wieśniak, czy drobny szlachetka, byleby nie musiał brudzić sobie rąk.
Gdy tak w sumie minęło siedem lat od pierwszego ocknięcia się po amnezji, uznał, że ma wystarczająco obfity mieszek i oszczędności w kliku miejskich bankach, aby zacząć działań pro bono. W ten sposób nie miał problemu ze znalezieniem zleceń, ustaleniem swego honorarium czy odbieraniem zaległych opłat.
W międzyczasie stale ćwiczył, rozwijając swe umiejętności. Usłyszał raz od pewnego poczciwego starca, iż jedynie głupiec przestaje się doskonalić, gdy ma jeszcze czas i siły. Twierdził, że był jednym z oficerów w jednej z wielkich bitew dawnych czasów, chociaż jego łachmany i drobna sylwetka na to nie wskazywały. Jednak pomimo wątpliwości Jedeus uznał radę za wyjątkowo przydatną i stale się jej trzymał.
W ten sposób stał się w miarę rozpoznawalny w niektórych kręgach. Jeden klient polecił go znajomemu, ten z kolei kuzynowi i w ten sposób pracy nigdy nie brakowało.