Oglądasz profil – Niliana

Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Niliana Firewing
Rasa:
Człowiek - Bard
Płeć:
Nieokreślono
Wiek:
25 lat
Wygląda na:
0 lat
Profesje:
Majątek:
Sława:

Aura

Słaba miedziana aura o obsydianowej poświacie. Słychać przy niej jednostajny, zmysłowy szept. Wokół niej roznosi się zapach charakterystyczny dla niejednego instrumentu strunowego. W dotyku gładka, a w smaku łagodna.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Niliana
Wiek:
37
Grupy:
Inne Postacie:
Evien, Tia
Martwe postacie:
Płeć gracza:
Kobieta
Lokalizacja:
Kępno

Skontaktuj się z Niliana

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
9 lat temu
Ostatnio aktywny:
3 lat temu
Liczba postów:
225
(0.27% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.07)
Najaktywniejszy na forum:
Pałac Króla Arata
(Posty: 147 / 65.33% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
Sala kominkowa
(Posty: 27 / 12.00% wszystkich postów użytkownika)

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:słaby, delikatny
Zwinność:zręczny, szybki, precyzyjny
Percepcja:dobry wzrok, czuły słuch, wyostrzone czucie, wyostrzony zmysł magiczny
Umysł:bystry, ineligentny, silna wola
Prezencja:olśniewający, arytokratyczny, charyzmatyczny

Umiejętności

JeździectwoOpanowany
Utrzymuje się w siodle dość pewnie — nawet w galopie — chociaż przy skokach czeka ją upadek.
PływanieOpanowany
Gdy wpadnie do wody, nie zacznie tonąć, ale zbyt długo nie wytrzyma pod wodą. Długi dystans do przepłynięcia lu nurkowania też byłby dla niej zabójczy.
Skradanie sięOpanowany
Jest cicha i zręczna, poruszając się po pomieszczeniach umie być niezauważalna, kiedy zechce.
SzpiegostwoOpanowany
Umie się uśmiechać, kiedy jest smutna i udawać, że czegoś nie wie. Wyciąganie informacji nie jest dla niej trudną sztuką.
TaniecBiegły
Bardzo dobrze tańczy, zwłaszcza tańce dworskie i towarzyskie. Ma opanowane kroki, a także dużo lekkości i wdzięku.
EtykietaBiegły
Dobre maniery to coś, co najwidoczniej zna od dziecka i stosuje niemalże tak, jak coś naturalnego.
Gra na harfieMistrz
Wybitny talent do tego instrumentu, wyszkolona praca palców, nieprawdopodobna szybkość i czystość dźwięku.
Gra na fortepianieBiegły
Bardzo dobrze opanowana gra na fortepianie i pianinie, gra z nut i improwizacja, zagra najtrudniejsze utwory poprawnie.
ŚpiewMistrz
Słodki, czysty i kobiecy głos, który zniewala serca słuchaczy. Umie też śpiewać z nut.
PoezjaBiegły
Poezja nie jest tu rzemiosłem, tylko częścią tworzenia pieśni. Ma bogaty zasób słownictwa i wprawę w układaniu rymów.

Cechy Specjalne

Zdolności muzyczneDar
Potrafi tworzyć i zapamiętywać melodie, komponować, łatwo opanowuje grę na instrumentach.
Przepiekny głosDar
Posiada niezwykle czysty, dźwięczny wysoki głos o nieprzeciętnej skali.
Talent psychologicznyFenomen
Posiada zdolność empatii, zrozumienia zjawisk psychologicznych, trafnie ocenia intencje innych.
Talent poetyckiDar
Niezwykła wrażliwość na sztukę słowa, tworzenie metafor, układanie rymów.

Magia: Intuicyjna

EmocjiNowicjusz
Wrodzony talent odziedziczony po matce. Wyczuwa intencje, potrafi wzbudzać silne emocje, głównie poprzez swoją muzykę. Używając zaklętej harfy, umie wpływać na treść snów uśpionej magicznie osoby.

Przedmioty Magiczne

Harfa SnowZaklęty
Melodia zagrana na tym instrumencie przez Niliane usypia wszystkie istoty znajdujące się w pobliżu, poza nią samą. Postacie śpią dość głębokim snem, ale można je normalnie obudzić, chociaż nie mogę obudzić się same.
Róża Prawdy, pierścionekBaśniowy
Złoty pierścionek w kształcie różyczki ukształtowanej z czerwonego kamienia. Zaczyna pulsować czerwonym światłem, gdy osoba nosząca go jest zakochana w osobie, która znajduje się w pobliżu.
Skrzydlate SłowaZaklęty
Pudełeczko, w którym znajduje się motyl. Niliana może mu powierzyć wiadomość, którą motyl zaniesie do adresata. Odbiorca usłyszy jej głos w swojej głowie, gdy motyl na nim przysiadzie. Może go użyć tylko raz na miesiąc.

Charakter

Niliana żyję wiarą w zasadę złotego środka i podobnie wygląda jej moralność i osobowość. Kocha piękno i dobro, ale ma świadomość, że czasem życie zmusza nas do wyboru mniejszego zła, albo stawia przed trudnymi wyborami, gdzie nie da się uniknąć czyjejś krzywdy. Jest poetką i przede wszystkim uwielbia przeżywać silne emocje i opiewać je w swoich pieśniach. Nawet zły i nikczemny, a nawet brutalny czyn może wydać jej się piękny w obliczu sztuki, jednak sama nigdy nie postąpiłaby celowo w sposób krzywdzący innych.

Ma spokojny temperament. Nie należy do energicznych osób. Ma wewnętrzną siłę, której nie objawia na zewnątrz. Jest raczej zamknięta w sobie, ale w sytuacjach intymnych potrafi się zwierzać i okazywać uczucia. Nie jest ekspresyjna. Częściej emocje wyraża słowem niż gestem. Prawie nigdy nie podnosi głosu. Nie lubi zmian ani ryzyka. Chętnie pomaga rada i okazuje uczuciowe wsparcie, ale niechętnie odda swoja własność czy ruszy w podróż. Życie zaryzykowałaby tylko dla miłości.
Za cel swojego życia uważa cieszenie się artystycznym pięknem świata. Wyszukuje nieprzeciętne osoby i historie i utrwala je w formie pieśni. Jej dążeniem jest przeżyć jak najwięcej w życiu, ale nie bezpośrednio, tylko poprzez obserwowanie i słuchanie perypetii innych. Boi się sama żyć własnym życiem. Woli być kimś z boku, kto przeżywa życie innych i śpiewa o ich uczuciach.
Niliana chce zachować swoje życie takim, jakie jest obecnie. Nie chce posiadać nic więcej i boi się do kogoś przywiązać.

Wygląd

Niliana jest szczupłą dziewczyną średniego wzrostu. Cechuje ją typowo arystokratyczny wygląd. Ma bladą, delikatną cerę i ognisto-czerwone, kręcone włosy sięgające do łopatek na plecach. Bardzo często włosy ma zaplecione i poupinane starannie na głowie. Celowo kilka spiralnych kosmyków pozostawia, by swobodnie igrały przy owalnej, drobnej twarzyczce. Ma ciemnoniebieskie oczy o regularnym kształcie, niewielki nosek i dość wąskie usta, najczęściej umalowane pomadką w kolorze włosów. Biust ma niewielki i dość szpiczasty, talię wąską i często podkreślona wstążką lub ozdobnym paskiem. Nosi dworskie stroje. Zazwyczaj są to sukienki o dziewczęcym kroju, delikatne, koronkowe i pozbawione usztywnień. Jej dłonie są niezwykle zadbane. Niezbyt długie paznokcie maluje tylko przezroczystą emalią.

Historia

I. Rodzina Firewing i Bractwo Feniksa

Ród Firewingów wziął swoją nazwę od stworzenia, które towarzyszyło założycielowi rodziny. Jeden z Czarodziejów, którzy powrócili na Kontynent znany był z tego, że nosił ogniste szaty, a wszędzie za nim podążał jego feniks. Owemu magowi bardzo leżało na sercu odbudowanie ludzkiej kultury i wrażliwości na sztukę. Zebrał po całym świecie najwybitniejszych bardów, malarzy, rzeźbiarzy i innych artystów i założył Bractwo Feniksa. Organizację, która złożyła przysięgę, że jej misją będzie utrwalanie historii poprzez sztukę.
Początkowo Bractwo podróżowało razem i korzystało z pomocy Czarodzieja. Z czasem przyjęli nazwiska Firewing, pożenili się między sobą, zaczęli osiedlać się i bogacić. Każde dziecko, urodzone w rodzinie, w wieku 5 lat składało przysięgę, że będzie rozwijać jakiś talent artystyczny i będzie on służył rozwojowi kultury i pamięci pokoleń. W miarę upływania kolejnych setek lat ród zaczął przyjmować do rodziny osoby nieposiadające żadnego talentu. Już nie każdy przestrzegał tradycji i dzisiaj nie każdy napotkany Firewing jest artystą.

II. Rodzice Niliany

Ojciec Niliany, Anador Firewing jest konserwatystą i wybitnym pianistą. Jednak to nie muzyka jest źródłem jego utrzymania. W królestwie Nandan- Theru, u podnóża gór otaczających warownie posiada on rozliczne sady, a z ich plonów wytwarza najrozmaitsze wina. Należy do najbogatszych ludzi w królestwie. Mieszka w dostatnie urządzonym dworku pełnym służby, a dla swoich dzieci najmuje nauczycieli i guwernantki.
Matkę Niliany, Nessaye de Monve pozał na zamku, podczas jednej z uroczystych uczt. Była ona wybitną czarodziejką i wykładała magię z dziedziny emocji. Mimo, że się pobrali, nie mieszkali razem, bo Anador musiał doglądać spraw we dworze i winiarni, a Nessaya dalej pracowała na Zamku Czarodziejek. Kilka lat po ślubie na świat przyszła rudowłosa dziewczynka, która z pewnością kolor włosów odziedziczyła po ojcu. To właśnie wówczas Nessaya zamieszkała w Nandan- Theru razem z mężem, by zajmować się rodziną.

III. Dzieciństwo Niliany

Jako mała dziewczynka chowała się w atmosferze miłości i dostatku. Uczyła się jazdy konnej, pływania w rzece nieopodal oraz poznawała mapy świata, opanowywała podstawy rachunków itp. Od początku przejawiała uzdolnienia muzyczne po ojcu i od najwcześniejszych lat, uczyła się gry na fortepianie i na harfie. Odebrała staranne wychowanie, które przystało arystokratce. W ich domu panowała nienaganna etykieta i wzajemny szacunek. Gdy miała pięć lat, złożyła tradycyjną rodzinną przysięgę, że będzie rozwijać talent i wykorzystywać go do tworzenia dzieł, które mają ubogacać kulturę kraju i stanowić pamięć dla potomnych. Rok później urodził się jej braciszek Conradd.

IV. Zdrada i powrót Nessayi

Niedługo po urodzeniu Conradda, matka Niliany zaczęła mieć dziwne sny, niewątpliwie przyjemne, a nawet erotyczne. Między nią i jej mężem zaczęła powstawać krępująca sytuacja, bo to nie on był ich bohaterem. A bohater jej snów jawił się niezwykle wyraziście i był jej znany z widzenia. Przestała dzielić z mężem sypialnie, a niedługo potem zniknęła, zostawiając malutkiego synka pod opieką mamki. Anador był załamany i zaczął być ponury, a jego muzyka przybrała gniewne i mroczne tony.
Kilkanaście lat później mama Niliany wróciła, lecz tylko po to, by zobaczyć się z dziećmi. Dziewczynka okropnie tęskniła za matką, lecz syn prawie jej nie poznawał. Nessaya opowiedziała córce, jak została opętana od maga silniejszego od niej... maga zdolnego kreować sny i dręczyć niemoralnymi wizjami. Przekazała jej, że zakochanie to stan niebezpieczny i niedający się kontrolować, mogący prowadzić do zguby i nieszczęścia. W prezencie zostawiła Nilianie zaczarowany pierścionek, który miał ją ostrzegać, gdy zacznie się kimś zauraczać. Jej radą było, by dziewczyna wówczas jak najszybciej uciekła od towarzystwa tej osoby, lub zabiła ją, jeśli to możliwe i póki jeszcze będzie umieć to zrobić. Potem sama popełniła samobójstwo.

V. Życie dworskie i spotkanie Nanuhira

Po śmierci Nessayi Anador Firewing zabronił córce kategorycznie interesowania się magia. Wysłał ją do zamku króla Arata, by tam została dwórką i muzykantem, a sam zajął się wychowaniem syna. Na zamku Niliana kontynuowała edukację muzyczną, czytała książki, głównie poezję, uczyła się tańca i innych dworskich umiejętności, które powinna posiadać dama. Nieoczekiwanie w jej snach zaczął pojawiać się pewien mężczyzna. Był kuszący i zdawał się ją wielbić jak bóstwo. Sny stawały się natarczywe i zawstydzające. Któregoś dnia senna mara stanęła przed nią w pałacowych komnatach. Zaczęli się spotykać w ogrodzie i bibliotece. Nanuhir grał na niewielkiej harfie bardzo skomplikowana i piękną melodię, a wówczas Niliana nie mogła powstrzymać senności i zapadała w sny, w których podlegała niemal całkowicie woli mężczyzny.
Któregoś dnia zauważyła, jak różyczka na jej pierścionku pulsuje światłem w obecności Nanuhira i szczerze się przestraszyła. Planowała już powrót do rodzinnego domu, kiedy nagle wstrząsnęła nią kolejna informacja. Dowiedziała się, że jest to ten sam mężczyzna, który opętał jej matkę i doprowadził ją do śmierci. Zapłonęła w niej nienawiść i przerażenie. Nakłoniła Nanuhira, by dał jej zagrać na swoim instrumencie, gdy przebywali w ogrodzie. Pozwolił jej na to. Z początku grała znane sobie utwory, ale później ze słuchu odtworzyła dokładnie zaczarowaną melodię, którą on grywał jej. Nie przerwał jej, chyba nie podejrzewając zagrożenia. Zapadł w magiczny sen, a wówczas Niliana przyłożyła sztylet do jego serca i wbiła po samą rękojeść. Następnie zabrała instrument i uciekła do swojej komnaty. Gdy po zamku szukano mordercy, tak autentycznie odegrała rozpacz po stracie ukochanego, że nikt jej nie podejrzewał.

IV. Elfi Przyjaciel

Kilka miesięcy po śmierci Nanuhira Niliana poznała elfa, przebywającego na dworze gościnnie wraz z przyjacielem. Elf miał na imię Delorien i był druidem parającym się magia natury. Delorian zainteresował się magicznymi predyspozycjami Niliany, wyczuwając w niej dość silną aurę związaną z magią emocji, mimo, że dziewczyna się zarzekała, że nigdy nie uczyła się magii i jej nie stosuje. A jednak gdy grała i śpiewała poezję, elf czuł to wyraźnie. Starała się zabierać ją poza zamek i uczyć odczuwania magicznej iluminacji wszystkich rzeczy, ale była do tego nieufna, a czasu mieli niewiele, bo ledwie kilka dni i Delorian musiał wracać do rodzinnego lasu. Wybłagał ją, żeby raz na miesiąc posłała mu jakąś pieśń, swoim słodkim głosem. Wszystko wskazywało na to, że elf zakochał się w niej, chociaż pierścionek Niliany był uśpiony i wskazywał na to, że jej serce milczy. Elf odjechał, ze łzą w oku, a zostawił po sobie pudełko motyli, które miały do niego zanosić jej śpiew, jeśli będzie łaskawa.