Oglądasz profil – Apraustus

Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Apraustus
Rasa:
Człowiek
Płeć:
Nieokreślono
Wiek:
36 lat
Wygląda na:
0 lat
Profesje:
Majątek:
Sława:

Aura

Aura nie wyróżniająca siłą, barwy cynowej, o jasnej poświacie koloru szafirowego. Roztacza skomplikowaną woń, mieszaninę wielu zapachów, w tym aromatu runa leśnego, kurzu, a także stali. Smakuje gorzko, choć łagodnie. W dotyku jest twarda i giętka, ma lepką powierzchnię.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Apraustus
Wiek:
21
Grupy:
Martwe postacie:

Skontaktuj się z Apraustus

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
6 lat temu
Ostatnio aktywny:
6 lat temu
Liczba postów:
26
(0.03% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.01)
Najaktywniejszy na forum:
Szepczący Las
(Posty: 8 / 30.77% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
[Karczma pod czarnym jednorożcem]Pierwsza część wyprawy
(Posty: 7 / 26.92% wszystkich postów użytkownika)

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:raczej silny, niezłomny, odporny
Zwinność:zręczny, bardzo szybki, dokładny
Percepcja:Ślepy, wszechsłyszący, niezwykle czuły węch, bardzo czuły język, wyczulony na wibracje, pozbawiony zmysł magiczny
Umysł:bystry, ineligentny, b. silna wola
Prezencja:godny

Umiejętności

Władanie broniąMistrz
UnikiBiegły
Ogólna sprawnośćBiegły
PrzetrwanieOpanowany
Walka wręczBiegły
TropienieBiegły
BestiologiaOpanowany
HistoriaOpanowany
Znajomość świataBiegły
Dużo podróżował, wie gdzie jakie miasto bądź kraina leży. Łatwo mu dotrzeć w miejsca, może do nich wrócić. Orientuje się po prostu w mapie Alarani.
TaktykaPodstawowy
Potrafi zaplanować na szybko taktykę do walki.
KulturoznawstwoPodstawowy

Cechy Specjalne

Nadludzkie zmysłyDar
W wyniku nieudanego eksperymentu magicznego, jego zmysły wyostrzyły się. Mimo ślepoty porusza się samodzielnie, znakomicie walczy. Poznaje świat za pomocą węchu, czucia lub przede wszystkim słuchu. Słuch w jego przypadku działa podobnie jak słuch nietoperza - Apraustus wysyłając jakiś dźwięk, widzi jak odbija się od przedmiotów w pomieszczeniu, zarysowując w jego umyśle obraz otoczenia.

Magia: Intuicyjna

Nowicjusz

Przedmioty Magiczne

KijBaśniowy
Magiczna broń, która jest bardzo wytrzymała. Wykonany z gałęzi tajemniczego drzewa. Apraustus nie wie nawet jakiego.
BumerangBaśniowy
(Loteria) Niewracający bumerang, który jednak ciągle sam się znajduje.

Charakter

Apraustus jest raczej samotnikiem, nie lubi kontaktu z ludźmi, jednak ma przyjaciół. Potrzebuje często pomocy ze strony ludzi, dlatego jest 

zmuszony często z nimi przebywać. Unika jak może dużych skupisk ludzi, na przykład miast. Jest bardzo cyniczny,
raczej nie wybiera dobra lub zła. Pewny siebie. Gdy z kimś rozmawia, raczej nie jest zbyt chamski, bowiem nie chce tworzyć sobie wrogów. Prawie
nigdy się nie
śmieje i nie uśmiecha.

Wygląd

Apraustus ma około 6 stóp wzrostu(ok 180cm) oraz waży ok. 80 kilogramów. Ma nieduże, całe białe oczy. Jego dłuższe, ciemne, lekko kręcone 

włosy spływają
wzdłuż głowy, by zatrzymać się na ramionach. Krótka broda rośnie wkoło ust oraz na policzkach. Apraustus jest muskularny, i dość szeroki w
barach. Ma umięśnione
nogi. Nosi na sobie skórzany kaftan, bawełniane spodnie oraz wysokie, sięgające połowy łydek, skórzane buty. Zawsze ma na sobie długi, czarny,
ciepły płaszcz z kapturem, który również prawie zawsze okrywa jego głowę. Płaszcz ten ma dość wąskie rękawy, by nie przeszkadzały w walce.
Zazwyczaj mówi cicho, dość wolno i wyraźnie.

Historia

Apraustus urodził się w niedużym mieście, był dzieckiem zwykłego robotnika - Mitchella. Matka umarła przy jego narodzinach. Odkąd 
przyszedł na świat, był niewidomy. Miasteczko Apraustusa charakteryzowało to, że w niewielkiej odległości od miasta mieszkał bardzo potężny mag.
Gdy ojciec, po wielu latach, uzbierał odpowiednią sumę pieniędzy, wybrał się do tegoż maga wraz z wówczas 12 letnim synem, by może uleczył
Apraustusa. Czarodziej, po przebadaniu, stwierdził, iż nie może uleczyć syna robotnika. Apraustus teraz już nawet nie pamięta, dlaczego mag
odmówił. Gdy wychodzili od maga i szli w stronę domu, zaatakowali ich bandyci. Ojciec ich zatrzymał, a synowi kazał uciekać. Oczywiście, ojciec
wiedział, że to będzie trudne, oraz że prawdopodobnie jego syn umrze, ale była mała szansa. Ale gdyby złapali go bandyci... Zabiliby go pewnie,
gdyż niewidomy niewolnik nie był potrzebny do niczego. W każdym razie, Apraustus długo szedł po lesie, nie wiedząc nawet gdzie jest. W końcu, po
około 3 dniach, gdy padał z wyczerpania, pragnienia i głodu, napotkał jakąś budowlę. Okazało się, że jest to mieszkanie starego maga. Gdy ów mag
usłyszał historię Apraustusa, postanowił się nim zaopiekować. Niestety, również nie uleczył jego wady. Czemu, Apraustus znowuż nie pamiętał. W
każdym razie, od teraz zaczęło się dla syna robotnika nowe życie. Stary mag nauczył Apraustusa poprawnie mówić i liczyć. Potem próbował
nauczyć Apraustusa magii, okazało się jednak, że ma on praktycznie nieaktywny zmysł magiczny. Gdy mag to zrozumiał, postanowił pomóc
wychowankowi w inny sposób. Gdy mag nauczył już Apraustusa wszystkiego, czego mógł, postanowił zrobić jeszcze jedną rzecz - nauczyć go
walki. Ponieważ dla niego wojaczka była obca, prowadzał go codziennie do kapitana straży. Ów człowiek okazał się niezwykle utalentowanym
wojownikiem i nauczycielem, do tego nie zrażała go wada Apraustusa. Twierdził, że i takimi przypadkami się zajmował. Nauczył Apraustusa walki
kijem - bronią, którą wybrał osobiście Apraustus. Przez następne 8 lat, Apraustus uczył się walki, uników, i nie tylko - ów kapitan dbał również o
sprawność fizyczną niewidomego. W rezultacie, Apraustus, po tych 8 latach, w wieku 20 lat, był prawdziwym mistrzem w walce kijem. Nauczył się,
jak wykorzystywać swoją największą barierę - ślepotę. Po owych 8 latach cechowała go też znakomita kondycja i sprawność ruchowa. W wieku 30
lat wyszlifował zarówno walkę kijem, jak i słuch, do prawie granic możliwości. Po jakimś czasie okazało się, że mag, którego Apraustus uważał już
za swojego drugiego ojca, znalazł w księgach informacje o możliwości uleczenia całkowicie jego wady. Było to jednak bardzo ryzykowne, potężne
zaklęcie. Mag zastrzegał, że jest to bardzo niebezpieczne, jednak pomimo tego Apraustus się zgodził. Niestety, coś poszło nie tak. W wyniku tego
Apraustus został obdarzony czymś podobnym do słuchu nietoperza. Gdy wydawał jakiś dźwięk - postukał laską o podłogę, nawet kropla kapnie -
natychmiast dźwięk rozchodził się i powracał, rysując obraz pomieszczenia bądź otoczenia. Na nieszczęście, przy okazji nieudanego zaklęcia mag
zmarł. Apraustus ciężko to przeżył. Już drugi raz w swoim życiu musiał pochować kogoś tak dla niego ważnego. Po tym wydarzeniu, Apraustus
poświęcił ponad dwa lata na ćwiczenia swoich nowych zdolności. Natychmiast dostrzegł możliwości, jakie mu to dawało. Dzięki pozornie kompletnie
nieudanemu eksperymentowi, dostał nowe życie. Potrafił teraz zupełnie samodzielnie chodzić, trafiał do dowolnego miejsca. Wyostrzone czucie
ułatwiło mu chodzenie i bieganie. Węch umożliwiał rozpoznawanie danych przedmiotów lub postaci. Nadal jednak był on niewidomy, miał pewne
ograniczenia. Był człowiekiem ułomnym, mimo swych nadludzkich zdolności. Gdy pochował maga, wyruszył w długą podróż. W podróż bez celu, po
prostu przed siebie, by uciec od złych wspomnień. Od tamtego czasu, a minęły już 4 lata, bez przerwy podróżuje, zwiedzając nowe miejsca oraz
ćwicząc swoje umiejętności. Szuka dla siebie zajęcia w życiu.