Oglądasz profil – Orlin

Awatar użytkownika

Ogólne

Imię: Orlin
Rasa: Człowiek
Wiek: 26 lat

Aura

Nieznana.
Nazwa użytkownika:
Orlin
Wiek:
29
Grupy:
Martwe postacie:
Ranga:
Nieznana
Zainteresowania:
Fantastyka, muzyka rock-owa, książki (nie tylko fantastyczne).
Zawód:
Student

Skontaktuj się z Orlin

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
7 lat temu
Ostatnio aktywny:
6 lat temu
Liczba postów:
14
(0.02% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.01)
Najaktywniejszy na forum:
Danae
(Posty: 9 / 64.29% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
[Miasto] Elfia gościnność
(Posty: 9 / 64.29% wszystkich postów użytkownika)

Umiejętności

PolowanieM
Skradanie sięW
TropienieW
Zastawianie pułapekP
ZielarstwoP
UnikiO
ŁucznictwoM
Władanie bronią (sztylet)O
OburęcznośćOPostać potrafi posługiwać się sprawnie obiema rękami. W walce jest zdolna władać dwoma brońmi.
JeździectwoP

Cechy Specjalne

Więź z naturąDBędąc w lesie, lub innym środowisku naturalnym postać ma wyostrzone zmysły i przyspieszoną regenerację ran.
Strzelec wyborowyDPostać ma wyjątkowy talent w używaniu łuków. Zasięg i siła oddawanych strzałów są większe niż u innych strzelców.
Łowca burzDUmiejętność uwarunkowana genetycznie. Przodkowie Orlina od ponad 1200 lat prowadząc tryb życia zgodny z naturą nabyli odporność 4 podstawowe żywioły, jednak aby to osiągnąć osoba musi obudzić w sobie pewne pierwiastki odporności na dany żywioł. Obecnie bohater jest w znacznym stopniu odporny na zaklęcia z kręgu ziemi.
Symbiotyczna więźDBohater może komunikować się telepatycznie ze swoim zwierzęcym towarzyszem. Umiejętność ta nie działa na inne zwierzęta z tego samego gatunku, a jej maksymalny zasięg to 200 m.

Magia

Przedmioty Magiczne

Amulet odporniści na trucizny i jadyZAKW centralnej jego części mieści się zielony matowy kamień, owalnym kołem otacza go srebro, które u dołu rozgałęzia się jakby na 4 korzenie. Jego moc polega na niewrażliwości na wszelkie trucizny i jady. Jest on pamiątką rodzinną pochodzącą od przodka druida.

Charakter

Mieszkając przez całe swoje życie w lesie Orlin stał się typowym samotnikiem z głową pełną marzeń o świecie. Zazwyczaj wyprostowany traci pewność
siebie, lekko się garbic podczas rozmów z nieznajomymi. Pragnie przeżyć prawdziwą przygodę z grupą przyjaciół. Jak wielu łowców w życiu codziennym
kieruje się prawami natury, uważa za głupie postępowanie według narzuconego kodeksu, choć przestrzega prawa i obyczajów miast, w których przebywa.
Jest krytyczny w stosunku do swojej osoby. Najbardziej obawia się istot nieumarłych, ponieważ takowe według naturalnych praw nie powinny istnieć.
Orlin pragnie się zmienić, stać się bardziej towarzyski,nabrać trochę pewności siebie i pokonać swoje lęki, choć narazie efektów jego prób wogle nie widać.

Wygląd

Krótko obcięty brunet o jasnej cerze i ostrych rysach twarzy, ma trochę ponad 1,7 m. wysokości, prosty nos, oraz niebieskie oczy, w których można
doszukać się ''iskry szaleństwa''. Dobrze zbudowany i prosto, lecz schludnie ubrany w zielony płaszcz z kapturem,czrną koszulę pod zbroją, oraz kolmlet
skórzanej brązowej zbroi. Porusza się szybko starając sie robić przy tym jak najmiej hałasu. Na plecach niesie kołczan ze strzałami i plecak, przez prawe
ramię ma przewieszony długi łuk. Na zapiętym nadgryzionym zębem czasu pasie ma kilka sakiewek i przypięte 2 długie sztylety.

Historia

Orlin urodził się w małej leśnej społeczności koło Gór Druidów. W młodym wieku wzorem ojca uczył się fachu łowcy, zaś nauke czytania i pisania pobierał u
druida wioski. Wszyscy mieszkańcy jego rodzinnej osady posiadali głęboką więż z naturą. To dzięki tej specyficznej więźi z ''Matką'' ludzie z wioski posiedli
specjalne umiejętności ułatwiające im życie w dziczy.

Orlin jest jedynakiem i od dziecka miał problemy ze znalezieniem przyjaciół ze względu na niewielką społeczność osady, która w dodatku prawie całkowicie
izolowała się od świata. Jako dziecko był spokojny i raczej opanowany, w każdym razie większych problemów wychowawczych rodzina nie odnotowała. Od
ojca wie, że jego przodkowie od stuleci byli łowcami i druidami. Niektóre rodziny w wiosce przekazywały sobie w genach umiejętności oparte o więż z
naturą, w związku z czym powstały klany, a wraz z nimi zróżnicowanie klasowe w osadach oparte na umiejętnościach.
Choć wywodził się z rodu druidów i strzelców pragnął dla siebie innego życia, nie umiał powiedzieć jakie ona miało być, ważne było to, że miało być INNE.
Ostatecznie koniec kaprysów chłopca przełamali rodzice po 2 latach walki rodzinnej i Orlin pogodził się, że zostanie tak jak większość jego rodziny
łucznikiem.

Jak kilka innych wiosek w okolicy osada specjalizowała się w szkoleniu łowców, będących jednym z naturą. Powszechne było również posiadanie
''zwierzęcego towarzysza''. Mówiono, że rodzaj zwierzęcia często odpowiada charakterowi i umiejętnościom łowcy (np. niedźwiedz-siła, odporność, wilk-
szybkość,wyostrzony węch, orzeł-siła, ogłada), lecz nie zawsze system się w pełni sprawdzał.
W swoje 14-te urodziny, podczas polowania na zające, chłopiec znalazł piskle sokoła, które wypadło z gniazda. Orlin widząc w nim swojego towarzysza
zabrał go do domu, a jego ojciec pomógł mu go wychować. W ten sposób Sokół nazywany od tamtego dnia Venem stał się przyjacielem Orlina.

Ludzie tej społeczności nie lubili istot niumarłych, bowiem uważali, że istnieją wbrew prawom natury.

W swoje 20-te urodziny został uznany przez starszych swojej wioski za ''łowcę'', co w praktyce oznaczało wejście osoby w dorosłość (możliwość zawarcia
małrzeństwa, postawienie własnego domu, itp.) i przynależność do klanu łowców. Orlin prowadził spokojne i monotonne życie w lesie jednocześnie marząc
o wielkiej przygodzie i możliwości poznania świata, który według opowieści był taki wielki.

2 miesiące po jego 26 urodzinach jego życie miało się zmienić, nieznana leśnym społecznościom zaraza zdziesiątkowała ludzkie osiedla pozostawiając
jedynie kilku ocalałych. Nikomu z niedobitków nie chciało się odbudować leśnych osad, kiedy pochowali i porzegnali swoich bliskich postanowili poszukać
szczęścia i charmonii w życiu gdzie indziej. Kiedy Orlin zaczoł dochodzić do siebie po tragedii postanowił także opuścić wioskę, aby spełnić swoje marzenie i
być może pewnego dnia znaleźć się pośród imion innych bohaterów.