Oglądasz profil – Mon-adhur
















- Brak Avatara -

Ogólne

Imię: Mon-adhur \Łucznik Żywiołów\
Rasa: Centaur
Wiek: 0 lat

Aura

Dosyć przeciętna aura o cynowej barwie i silnej, topazowej poświacie. Nie roznosi zapachu, ale za to słychać przy niej ciszę, przerywaną miarowym buczeniem. W smaku jest mdląco słodka, a w dotyku ostra.
Nazwa użytkownika:
Mon-adhur
Ranga:
Mieszkaniec Sennej Krainy
Wiek:
49
Grupy:
Inne Postacie:
Yorn
Martwe postacie:

Skontaktuj się z Mon-adhur

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
9 lat temu
Ostatnio aktywny:
3 lat temu
Liczba postów:
113
(0.14% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.03)
Najaktywniejszy na forum:
Pustynia Nanher
(Posty: 45 / 39.82% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
Na szlaku 2
(Posty: 45 / 39.82% wszystkich postów użytkownika)

Podpis

Być ostatnim ze swojego ludu brzmi dumnie... .

Umiejętności

Opatrywanie RanM
ZielarstwoM
WróżbiarstwoM
Wiedza TajemnaO
ŁukiO
Walka WręczO
TropienieM

Cechy Specjalne

Mowa ZwierzątDJest w stanie porozumieć się z każdym naturalnym zwierzęciem.
Mowa RoślinDJest w stanie porozumieć się z każdą naturalną rośliną.
Talent MagicznyDDar który sprawia że jego czary sa prawie perfekcyjne.

Magia

Przedmioty Magiczne

Charakter

Wyjątkowo opanowany, życie nauczyło go spokoju i dostojeństwa. Niechętny do walki lecz kiedy wpadnie w szał nie ma sobie równych w rozdawaniu śmierci. Stroni od alkoholu gdyż ten przytępia jego umysł i powoduje przypływ podniecenia.

Wygląd

Centaur, połączenie konia z torsem człowieka. Maść czarna. Siwe długie spadające na plecy włosy. Siatka tatuaży pokrywająca ludzki tors. Są ty symbole żywiołów. Pewna postawa, głęboki nieprzyjemny głos, pusty wzrok. Atletyczna budowa ludzkiego ciała.

Historia

Gdy urodził się Mon-Adhur jego plemię liczyło jeszcze kilkudziesięciu osobników obojga płci. Niestety zawieruchy tego świata jak i brak wstrzemięźliwości jego pobratymców doprowadziły do powolnej lecz nieuniknionej zagłady jego gatunku. On sam długo musiał szkolić umysł i ciało aby nie podążyć drogą swoich. Nadszedł dzień kiedy Mon-Adhur został sam. Żal i tęsknota do bliskich doprowadzała go do szału i tylko czas który był mu dany załagodził wreszcie szaloną naturę Mon-Adhur\\a. Opuścił swoja jaskinię i ruszył przed siebie szukając zajęcia. Właściwie to nie zajęcia a sobie pokrewnej istoty która mogła by wypełnić pustkę w jego sercu i myślach... .

Wędrując po świecie dał się poznać jako nieustraszony wojownik i wielki przyjaciel natury. nie było niczym niezwykłym gdy podróżował ze stadem wilków czy sokołem na ramieniu. Wszędzie tam gdzie się pojawił pozostawało brzmienie jego imienia. Ludzie dobrze go pamiętają jako istotę sprawiedliwą. Jego imię wprowadzało obawę w ludzkie dusze, a wyjęci z pod prawa rozbójnicy czmychali w panice na wieść że się zbliża. Fama bohatera, samotnika .... .