Oglądasz profil – Arandilas

Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Arandilas
Rasa:
Smok
Płeć:
Nieokreślono
Wiek:
1788 lat
Wygląda na:
0 lat
Profesje:
Majątek:
Sława:

Aura

Srebrna aura o dużej sile i topazowej poświacie. Wokół niej panuje głęboka cisza przerywana przez spokojną melodię, kakofonię dźwięków oraz trzask płomieni. Wydziela woń ciężką, męczącą zmysły, składającą się z bardzo wielu zapachów. W dotyku jest ostra i niezwykle twarda a w smaku gorzka.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Arandilas
Grupy:
Inne Postacie:
Naolia
Martwe postacie:

Skontaktuj się z Arandilas

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
7 lat temu
Ostatnio aktywny:
6 lat temu
Liczba postów:
22
(0.03% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.01)
Najaktywniejszy na forum:
Ścieżka Dusz
(Posty: 11 / 50.00% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
[Wśród mgły i ciemności]
(Posty: 11 / 50.00% wszystkich postów użytkownika)

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:stalowe mięśnie, wytrwały, odporny
Zwinność:bardzo zręczny, precyzyjny
Percepcja:wyostrzony wzrok, czuły słuch, wyostrzony węch, wyostrzone czucie, wyostrzony zmysł magiczny
Umysł:bystry, ineligentny, silna wola
Prezencja:Ładny, charyzmatyczny

Umiejętności

SzpiegostwoBiegły
TropienieOpanowany
Odnajdywanie portaliOpanowany
WspinaczkaBiegły
PrzetrwanieMistrz
PolowaniePodstawowy
Czytanie AurOpanowany
BestiologiaOpanowany
Wiedza o duchachOpanowany
Władanie BroniąPodstawowy
Pismo runiczneOpanowany
Wiedza o światachPodstawowy

Cechy Specjalne

Zianie ogniemZaleta
Smok potrafi ziać ogniem z pyska. Wypuszcza duży strumień płomieni
Rozległa wiedzaZaleta
Smok jest bardzo mądry
Zdolność przemian (człowiek)Dar
Użytkownik potrafi się przemieniać. Arandilasowi najlepiej idzie zmiana w człowieka.
LatanieDar
Postać potrafi latać, dzięki skrzydłom które posiada.
Mowa SmokówZaleta
Postać potrafi porozumiewać się z smokami.

Magia: Rozkazy

OgieńMistrz
ChaosUczeń
UmysłuAdept
PustkaAdept

Przedmioty Magiczne

Medalion PrzeznaczeniaTajemny
Medalion zdecydowanie ulepsza zdolności magiczne Arandilasa
Pierścien słońcaBaśniowy

Charakter

Uwielbia święty spokój, często bywa tak że atakuje osobę która zakłóci mu ciszę i spokój. W trakcie walki jest niesamowicie agresywny, ukazuje się także 

jego chęć dominacji. Zawsze pewny siebie. Jest bardzo odważny i niczego się nie boi. Jest nieufny wobec innych ras. Bardzo zdeterminowany i zawsze dąży
do celu. Charakteryzuje się również ogromną pewnością Siebie. Uwielbia smak krwi. Pożywia się mięsem, nie koniecznie ludzkim. Nienawidzi rasy ludzkiej.

Wygląd

W formie smoka jest bardzo duży, w prawdzie nie jest tak wielki jak góra, ale i tak wielkością zachwyca. Kolor jego ciała, czy może raczej łusek, jest 

niebieski. Oczy koloru zielonego. Na głowie znajdują się też dwa rogi. To tyle jeśli o głowę chodzi. Budowa jego tułowia jest przeciętna, jeśli o smoka chodzi.
Skrzydła są dość sporej wielkości, potrafi dzięki nim wzbić się bardzo wysoko. Ogon jest dość długi. Jego głos wydobywa się w postaci ochrypłego szeptu.
Ogień którym zieje, jest w barwie ciemnoniebieskiej.

Jako człowiek jest wysokim mężczyzną o dość potężnej posturze. Ma długie czarne włosy, oczy koloru zielonego. Jego głos w postaci ludzkiej jest
przeciętny, dość niski.

Historia

Bardzo dawno temu, ponad tysiąc pięćset lat temu. Żyła pewna smoczyca - Eleonora. Zniosła jajo. Wykluł się z niego jej syn któremu nadała imię 
''Arandilas'' . Młody bardzo szybko nauczył się latać i ziać ogniem. Miał talent, jednak nie umiał jeszcze mówić. Matka ciągle starała się go tego nauczyć,
aczkolwiek nie dała rady. Malec ciągle milczał. Ciemna noc. Smoczek spał, po chwili obudził go głośny śmiech i ryk smoka. Momentalnie się zerwał i poleciał
sprawdzić skąd te dźwięki dobiegały. Po chwili dostrzegł grupę ludzi i swoją matkę, leżącą na ziemi w kałuży krwi, zabiła paru, lecz wszystkim nie dała
sama rady. Było ich mnóstwo, mówili coś o nagrodzie za głowę smoka. Po chwili po raz pierwszy wydobył się z niego głos, wrzasnął wtedy ''Zabiję was!'',
rzucił się na nich, zeżarł kilku, a resztę zabił zionąc w nich ogniem. Był w furii. Matkę opłakiwał bardzo długo. Postanowił jednak wziąć się w garść i nie
płakać. Pogrzebał matkę w środku lasu, który znajdywał się niedaleko i odleciał. Sam nie wiedział gdzie, ale poleciał. Podróżował przez wiele lat, nauczył się
przemieniać w człowieka. Nie lubi tego robić, jednak tylko tak może spokojnie przejść się ulicami jakiegoś miasta i nie zwracać na siebie uwagi.