Oglądasz profil – Vendra
















- Brak Avatara -

Ogólne

Godność:
Vendra Maurie de Ashade
Rasa:
Człowiek
Płeć:
Nieokreślono
Wiek:
20 lat
Wygląda na:
0 lat
Profesje:
Majątek:
Sława:

Aura

Miedziana aura o słabej sile i szafirowej poświacie. Wokół niej nie słychać żadnego dźwięku. Towarzyszy jej woń metalu oraz mieszanina zapachów prosto z ulic miast i siół. W dotyku jest giętka, gładka i ostra w smaku kwaśna i pikantna.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Vendra
Ranga:
Błądzący na granicy światów
Wiek:
27
Grupy:
Inne Postacie:
Thoran
Martwe postacie:

Skontaktuj się z Vendra

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
8 lat temu
Ostatnio aktywny:
7 lat temu
Liczba postów:
22
(0.03% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.01)
Najaktywniejszy na forum:
Błyszczące Jezioro
(Posty: 6 / 27.27% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
[Odpoczynek przy jeziorze]
(Posty: 6 / 27.27% wszystkich postów użytkownika)

Podpis

"Przed wyruszeniem w drogę należy zebrać drużynę."

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:raczej wytrwały, wrażliwy
Zwinność:zręczny, szybki, dokładny
Percepcja:dobry wzrok, czuły słuch, wyostrzony smak, wyostrzone czucie, słaby zmysł magiczny
Umysł:bystry, błyskotliwy, silna wola
Prezencja:Ładny, szarmancki, charyzmatyczny

Umiejętności

JeździectwoOpanowany
PływaniePodstawowy
Vendra potrafi pływać jedynie w takim stopniu, aby się nie utopić. W zawodach pływackich jest bez szans.
SzulerstwoBiegły
Wędrowne życie barda sprawia, że nie zawsze chodzi się spać z pełnym żołądkiem, więc Vendra chcąc, nie chcąc musiała poznać tajniki szulerstwa, by choć trochę zaspokoić przyziemne potrzeby.
Targowanie sięOpanowany
KrawiectwoOpanowany
Na tyle, żeby nie było wstyd się pokazać na ulicy lub na trakcie.
Władanie broniąOpanowany
Samotne podróże wymuszają na kobietach, takich jak Vendra, pewne umiejętności bojowe. Dziewczyna posługuje się niewielkim sztyletem, który niejednokrotnie wyratował ją z opresji.
AktorstwoOpanowany
Zabawne sztuczki kuglarskie, jakie odstawia na rynkach ku uciesze gawiedzi.
Gra na instrumentachMistrz
Na flecie oraz lutni.
ŚpiewMistrz
TaniecBiegły

Cechy Specjalne

Wrodzone zdolności muzyczneZaleta
Vendra od dziecka przejawiała ponadprzeciętne zdolności muzyczne, oddając się pasji graniu na lutni lub flecie oraz śpiewaniu.

Magia: Intuicyjna

Nowicjusz

Przedmioty Magiczne

Mroczny

Charakter

Vendra lubi błyszczeć i zwracać na siebie uwagę otoczenia, oczekując ze strony napotkanych osób uwielbienia dla swoich umiejętności grania i 

śpiewania. Uwielbia towarzystwo innych, zwłaszcza dzieci, które lgną do niej oraz do Meli, aby posłuchać bajek i baśni, jakie dziewczyna opowiada za
drobną opłatą. Przeważnie jest wesołą, pełną optymizmu osóbką, a jej szczery, głośny śmiech bywa zaraźliwy. Kocha przebywać na słońcu i dzielić się
swoimi opowieściami, zwłaszcza jeśli wywołują skrajne emocje, takie jak ekscytacja, czy rozczulenie.
Kiedy ma gorszy dzień przestaje się odzywać i zamyka się w świecie własnych myśli, do którego nie wpuszcza nikogo, nawet Allameli. Ten stan
zazwyczaj trwa dopóki nie wstanie nowy dzień.
Stara się żyć z godnie z własnym sumieniem i przestrzegać litery prawa, jednakże nie zawsze jest to możliwe i posuwa się do kłamstw, a nawet oszustw,
które nazywa drobnymi i próbuje je przed sobą wytłumaczyć. Bardzo silnie odczuwa wyrzuty sumienia, ale niezwykle szybko o nich zapomina i cieszy
się życiem, jakby się nic nigdy nie stało.
Pęka jej serce, kiedy napotyka na swojej drodze chorych lub głodujących, więc dzieli się tym, co ma. Chce pomagać w miarę swoich możliwości, ale owa
pomoc nierzadko ogranicza się do ułożenia pożegnalnej pieśni, którą odśpiewuje nad czyimś grobem - za darmo.
Panicznie lęka się bolesnej, przedwczesnej śmierci i tego, że stanie się kiedyś samotna, nie będzie obok niej przyjaciół, których zjednuje sobie w każdym
mieście.

Wygląd

Vendra jest dość niską, młodą dziewczyną o pełnych kobiecych kształtach, które często są obiektem zbyt wielkiego zainteresowania płci przeciwnej. Jej 

figura niestety nie współgra z okrągłą, dziecinną twarzyczką o wiecznie rozmarzonym wyrazie. Duże, ciemnobrązowe oczy są osadzone blisko siebie i
otoczone krótkimi rzęsami, zaś wyraziste, czarne brwi przypominają niemal proste kreski, sprawiając, że Vendra wygląda na zdziwioną. Na wąskich, ale
pełnych ustach zazwyczaj gości tajemniczy półuśmiech, od którego w pulchnych policzkach pojawiają się dołeczki. Całości dopełnia mały, trochę garbaty
i zadarty do góry nos. Swoje jasnobrązowe, delikatnie pofalowane włosy zazwyczaj upina w luźny warkocz, leniwie spływający po plecach, a niesforną
grzywkę zaczesuje na prawo.
Podczas podróży Vendra nie maluje się, jednakże profesja wymusza na niej pewne zachowanie. Niezbyt silnym makijażem oczu podkreśla spojrzenie, a
za pomocą jasnoróżowej pomadki przyciąga uwagę do ust, śpiewających ballady.
Dziewczyna stara się ubierać wygodnie i praktycznie, ale artystyczna dusza sprawia, że jej ubrania przyciągają wzrok swoimi kolorami. Chodzi ubrana
w dobrze skrojoną, żółtą kamizelkę z czterema dużymi, błękitnymi guzikami. Wąskie spodnie, w tym samym kolorze jasnego nieba, wpuszcza w wysokie
buty z cholewą wykonane z miękkiej, jagnięcej skóry. Dla ozdoby przypięła do każdego niewielką broszkę w kształcie siedzącego kota o wygiętym ku
górze ogonie z imitacji złota. Wiśniowe rękawy lnianej koszuli zazwyczaj podwija na wysokość łokci, aby było widać wąskie tatuaże na nadgarstkach:
fantazyjną, czarną plecionkę. Zawsze, również w pomieszczeniu, nosi na głowie swój kapelusz z pawim piórem. Gdy pogoda dopisuje swój podróżny
płaszcz przewiesza przez torbę, z którą się nie rozstaje, podobnie jak z lutnią noszoną na plecach.
Wypowiada się bardzo barwnie i stara się dobierać słowa do poziomu swojego rozmówcy. Nieobce są jej wymyślnie porównania, kwieciste frazesy i
typowe, rynsztokowe słownictwo.
Porusza się z gracją i rozmysłem, trochę wyuczenie, jakby całe życie spędzała na scenie.TAB/TABTAB/TAB

Historia

Matka Vendry, Maurie, podobnie jak reszta aktorek z Objazdowego Teatru Pana Tae była prostytutką. Prawdziwa tożsamość ojca dziewczyny nigdy nie 
była jej znana, choć matka upierała się, że był on jednym ze szlacheckich synów. W każdym razie nie zdawała sobie sprawy, że zwykły złodziejaszek
wprowadził ją w błąd, chcąc zaskarbić sobie względy ślicznej artystki. Dziewięć miesięcy później, w wielkim wozie z firankami w oknach, urodziła się
Vendra wychowywana przez Maurie na małą księżniczkę. Kobieta dopatrywała się w dziewczynie arystokratycznych cech, w które z czasem tamta
uwierzyła i oddała się płonnym marzeniom o swoim domniemanym pochodzeniu.
Dorastała z gromadką podobnych sobie dzieci, które łączył przede wszystkim zmysł artystyczny i talenty szlifowane od najmłodszych lat. Gra na
instrumentach, śpiewanie, czy akrobatyczne sztuczki nie kryły przed nią tajemnic, wyuczana pod okiem najzdolniejszych aktorów Teatru. Pierwsze kroki na
scenie postawiła w wieku czterech lat, grając wyjątkowo gadatliwego kota złej wiedźmy o brzydkim zwyczaju zjadania swoich gości, którzy na swą zgubę
zabłądzili w okoli jej domu. Niemniej praca w charakterze artystki przypadła Vendrze do gustu, oddawała się swojej pasji, pisząc ballady i stosowną do
nich muzykę.
W dniu piętnastych urodzin dostała od matki małpkę Allamelę - nadpobudliwe stworzenie, które pokochała całym sercem i które pokochało ją. Stały się
nierozłączne, a silna więź między nimi jest niemal nie do rozerwania. Zabawne monologi dziewczyna zmieniła na dialogi, pisała specjalne partie dla Meli w
swoich utworach i każdą wolną chwilę poświęcała przyjaciółce, pozwalając prowadzić się na manowce. Co raz uratowało im życie.
Vendra miała siedemnaście lat, kiedy bez pozwolenie wymknęła się wraz z Melą z obozu do najbliższego miasta, chcąc poznać smak nocnego życia. W tym
samym czasie na wędrowną trupę aktorów napadli bandyci, którzy od dłuższego czasu szli ich śladem. Podczas jej nieobecności z zimną krwią wyrżnęli
śpiących mężczyzn i kobiety, nie oszczędzając nawet dzieci. Vendra znalazła martwych przyjaciół nad ranem, zastając w obozie pogorzelisko, a widok
czarnego dymu i swądu palonych włosów prześladował ją przez wiele, wiele miesięcy.
Od tamtej pory Vendra podróżuje po Alaranii i śpiewa historie ludzi, którzy już odeszli.