Oglądasz profil – Naniria

W tej karcie postaci zostały wprowadzone zmiany i wymagają one ponownej akceptacji
Awatar użytkownika

Ogólne

Godność:
Naniria "Nani" Bhok'arala de Vill
Rasa:
Leśny Elf
Płeć:
Kobieta
Wiek:
24 lat
Wygląda na:
20 lat
Profesje:
Włóczęga, Uzdrowiciel
Majątek:
Bez grosza
Sława:
Nieznany

Aura

Siła tej aury nie jest imponująca, lśni ona za to jasnym światłem. Ma ona barwę cyny, a jej poświata jest intensywnie topazowa. Nie ma o na specjalnego zapachu, ale słychać przy owej aurze ciche śmiechy dzieci. Jest ona lekko letnia, a w dotyku giętka i twarda. Jej smak natomiast jest pikantny i słodki.

Informacje o graczu

Nazwa użytkownika:
Naniria
Wiek:
22
Grupy:
Inne Postacie:
Mereve, Nuka
Martwe postacie:

Skontaktuj się z Naniria

PW:
Wyślij prywatną wiadomość

Statystyki użytkownika

Rejestracja:
6 lat temu
Ostatnio aktywny:
17 minuty temu
Liczba postów:
102
(0.12% wszystkich postów / średnio dziennie: 0.05)
Najaktywniejszy na forum:
Burdana
(Posty: 44 / 43.14% wszystkich postów użytkownika)
Najaktywniejszy w temacie:
[Za górami, za lasami...] Paranoja.
(Posty: 29 / 28.43% wszystkich postów użytkownika)

Połączone profile


Atrybuty

Krzepa:raczej wytrwały, wytrzymały
Zwinność:bardzo zręczny, bardzo szybki, precyzyjny
Percepcja:wyostrzony wzrok, dobry słuch, czuły zmysł magiczny
Umysł:bystry, ineligentny, silna wola
Prezencja:Ładny, nieokrzesany, przekonywujący

Umiejętności

PrzetrwanieEkspert
Rozpali ognisko, zadba o jedzenie, może też spać na ziemi w środku lasu.
ZielarstwoBiegły
Rozpoznaje wiele roślin - te, nadające się do spożycia, jak i do ziołolecznictwa. Raczej nie tyka tego, czego nie zna.
Skradanie sięBiegły
Potrafi cichutko stąpać po kamieniach, jak i wśród drzew. Umie podejść niczego nie spodziewającego się przeciwnika lub inną niewinną istotkę.
Posługiwanie się bronią [nóż]Biegły
Nie obawia się go użyć w wymagających tego sytuacjach, a jeśli go już używa to z całą świadomością ewentualnych konsekwencji.
KradzieżBiegły
Umie okraść nocą sklep i to słabo strzeżony. Żywej istosty nawet nie jest w stanie odpowiednio podejść.
Pisanie i czytanieOpanowany
Popdstawy podstaw. Robi makabryczne błędy, a nie znalazła na razie nikogo, kto mógłby to dziecko poduczyć.
UnikiOpanowany
Ona prędzej ucieka, niż rzuca się w wir walki, ale jeśli już to szuka przede wszystkim słabego punktu przeciwnika, choć nie zawsze wychodzi jej to na zdrowie.
TropienieOpanowany
Wykorzystuje to głównie do odnajdywania zranionej zwierzyny, bo do pomagania ludziom podchodzi jak pies do jeża.
GeografiaOpanowany
Mniej więcej orientuje się, na jakim terenie aktualnie przebywa, ale częściej jest to szczęście głupiego, niż faktyczna wiedza.
GimnastykaOpanowany
Jest giętka i skoczna, dla niej żaden problem wspiąć się na drzewo i usadowić na nim tak, by nikt jej nie zauważył.
MeteorologiaPodstawowy
Jak się chmurzy, to będzie padać. Ale natura jest złośliwa i nie dzieje się tak za każdym razem.

Cechy Specjalne

Regenerowanie siłDar
Potrafi dojść do zdrowia nieco szybciej od zwykłego człowieka.
Wyostrzone zmysłyDar
Jest bardzo spostrzegawcza, na dodatek potrafi usłyszeć najcichszy szmer.
Niezwykła równowagaRasowa
Nani jest w stanie chodzić po linie nad przepaścią bez obaw, że spadnie. Nie robi tego oczywiście, ogranicza się do drzew.

Magia: Inkantacje

DobraCzeladnik
Potrafi skupić swoją życiową energię, by móc zregenerować w pewnym stopniu inną istotę.

Przedmioty Magiczne

Mroczny

Charakter

	Jest dziwna. Uchodzi za porywczą wariatkę, która nie potrafi dostosować się do standardów społecznych. Jest wynaturzeniem intelektualnym i paranoiczką z manią prześladowczą. Nieprzewidywalna, wybuchowa, impulsywna, nieufna, podejrzliwa i nader dziecinna. Często zdarza jej się powiedzieć coś zanim dobrze to przemyśli, przez co nierzadko pakuje się w kłopoty. Naprawdę ma niewyparzony język, nie owija w bawełnę. Sprawia wrażenie niestabilnej psychicznie i emocjonalnie, ale wbrew pozorom jest bardzo prosta w obsłudze. Kiedy jej się coś nie podoba - zmienia to; jak czegoś chce - stara się to zdobyć; gdy potrzebuje pomocy - prosi o nią, mimo wewnętrznych sprzeciwów.
Dziewczyna w głębi duszy jest dobra i ma złote serduszko, lecz mało komu pokazuje tę pozytywną stronę. Boi się otworzyć przed innymi, boi się, że ktoś wykorzysta pewne informacje przeciw niej. Poza tym ma wysokie mniemanie o sobie i swojej wyjątkowości.
Uczucie smutku nie jest jej obce, ale Nani jest niepoprawną optymistką, więc zawsze stara się znaleźć pozytywne aspekty danej sytuacji. I udaje jej się to. Dodatkowo posiada wyborny talent do prowokowania niebezpiecznych zdarzeń, przez które statystycznie przynajmniej jedna osoba z jej aktualnego otoczenia może potrzebować opieki medycznej.

Wygląd

	Przede wszystkim charakteryzuje ją bardzo szczupła sylwetka o proporcjonalnych, acz niedużych krągłościach i widocznym, przeciętnym umięśnieniu. Jest dość wysoka i blada, jej skóra ma wręcz alabastrowy odcień, przez co nie powinna przebywać na słońcu dłużej, niż to konieczne. Spojrzenie jej w oczy może doprowadzić do melancholii (metaforycznie), gdyż ich intensywnie zielona barwa sprawia, że jest się w stanie w nich zatracić. Napotkane przez nią istoty zgodnie twierdzą, iż to właśnie w oczach Nanirii kryje się jej głębia wraz z duszą. Jako że zwykle mruży z podejrzliwości te oczyska, trudno jest tę głębię dostrzec. 
Gęste, długie włosy w kolorze hebanu zazwyczaj żyją własnym życiem, gdyż Nani nawet nie stara się ich ujarzmić; fruwają cały czas niespięte, ona je tylko od czasu do czasu rozczesuje i wyjmuje z nich większość lasu, którą ze sobą nosi. Nie sprawia dobrego pierwszego wrażenia - wiecznie naburmuszona, chodzi niedbale, jakby gdzieś przypadkowo stawiała jakieś kroki tam, gdzie ich być nie powinno. Nie zważa na prezencję; raz podskakuje, za innym razem powłóczy nogami ze zrezygnowaniem, obdarowując przechodniów pełnym pogardy spojrzeniem.
Nakłada na siebie, co tylko nawinie się pod rękę, ale jej podstawowym strojem z pewnością jest jakaś wymięta koszula, czarna kamizelka, dopasowane spodnie i buty do półłydki, chociaż w lesie chodzi na boso, nie wiedzieć czemu. Na ramieniu zaś, lewym, nosi czerwoną opaskę, która coś symbolizuje. Sama Nani nie ma pojęcia, czego symbolem może być ten kawałek materiału, ale z pewnością coś symbolizuje.

Historia

Wychowywała się pod okiem wuja — zahartowanego szermierza i koniarza. Dzieciństwo spędziła w Ostatnim Bastionie na nauce między innymi szermierki i nożownictwa (jazda konna nie za bardzo ją interesowała). Nie przyswoiła sobie zasad dobrego wychowania, bowiem jej opiekun sam ich nie przestrzegał. Nie narzekała na to, nie chciała poddawać się sztuczności, jaką jest etykieta. Jednakowoż nigdy nie robiła kłopotów tym brakiem, tak więc tym bardziej uważała, że jej takowa wiedza potrzebna nie jest. W jakiś czas później opanowała geografię i historię, a przez to, iż jej opiekun miał szlachetną krew, bardzo szybko nauczyła się manipulować słowem i raz, dwa poznała tajniki retoryki, czyli sztuki przemawiania. Dzięki tej umiejętności ocaliła życie kilkudziesięciu ludzi, gdy napadnięto na miasteczko, w którym mieszkała. Odwróciła tedy uwagę najeźdźców, by potem mogli ugiąć się pod toporami wieśniaków. Była z siebie niezwykle dumna.<br><br>Niejakiego Arcibalda van Postuna poznała podczas pełni, gdy spacerowała po pobliskim lesie, rozmyślając nad kretynizmem elementu zbiorowego. Pochłonięta przez myśli nie usłyszała podejrzanego szeleszczenia w krzakach i po chwili znalazła się na mokrej i niewygodnej ziemi, przygnieciona przez tajemnicze stworzenie. Owo zaczęło powarkiwać, ta jednak nie dała się przestraszyć i zaczęła monolog, opierający się na atakowaniu nieznanych osób. Stwierdziła, że jest to bez sensu i pouczyła zwierzę, iż lepiej by było, gdyby tylko obserwowało i wyciągało wnioski. Potem atakowało w razie konieczności. Po tym jakże entuzjastycznym przemówieniu została uwolniona spod ciężaru kota, natychmiast zdobywając jego szacunek. Dziewczyna ochrzciła zwierzę, nadając mu niezwykle zacne imię Arcibald von Postun. I od tamtej pory są nierozłącznym zespołem (pomijając polowania Arciego).<br><br>Niedługo po tym wydarzeniu, jej wuj zachorował. Nani miała dziewiętnaście lat, gdy jej opiekun opuścił ten świat. Przez to załamała się jej psychika. Stała się uczulona na głupotę ludzką, na niemożliwe niedorzeczności, jakie niosły ze sobą pomysły innych, a także na społeczeństwo po niedługim czasie. Wyindywidualizowała się z tego rozentuzjazmowanego tłumu zaciemnionych kretynów i postanowiła nikomu nie zawierzać, a jak już to sprawdzać każdego, kto ją zainteresował swoją osobą. Takim oto sposobem dostała paranoi i postrzegana jest jako nieokrzesana psychopatka. Jednak trzeba przyznać, że łeb dziewczyna ma na karku i myśli logicznie, podczas gdy reszta pospólstwa idzie ślepo w nieznane, nie przygotowawszy się uprzednio dobrze na to, co może się ewentualnie zdarzyć.

Towarzysz

Imię:Archibald von Postun
Gatunek:Czarna pantera
Płeć:Samiec
Wiek:7 lat

Dumny, pewny siebie kot z rodziny panterowatych. Jest bliskim przyjacielem Nani od wielu lat, doradza jej w podjęciu ważnych decyzji oraz odradza robienia głupich rzeczy, co nie zawsze się sprawdza, niestety. Mimo że dziewczyna często sobie z niego żarty stroi, nie wyobraża sobie życia bez niego; w podróży pilnują siebie nawzajem, wspierają i pomagają, gdy wymaga tego sytuacja. Już nie raz uratował Nani przed kłopotami. Rozmawiają bardzo często na dużo tematów. Dziewczyna dowiedziała się, że Archibald niegdyś mieszkał wraz z pewnym starszym czarodziejem, który nie miał rodziny ani przyjaciół. Wychowywał Archibalda odkąd ten był małym, bezbronnym kociakiem. Dzięki rzuconemu przez niego zaklęciu, kot zaczął mówić, zyskał inteligencję oraz wiedzę, i teraz wykorzystuje te cechy, podróżując razem z Nani.