Na szlaku 2


Ta kiedyś niesamowicie żyzna ziemia została spustoszona przez magię jakiej świat nie widział od tysięcy lat. Pięciu Przodków Czarodziejów próbujących zawładnąć czasem sprawiło iż Ziemie Nanheru pokryły tony piasku wyniszczając wszystko wokół, a ich samych pogrzebały w swoich otchłaniach.

Postprzez Daren » Pt lip 16, 2010 11:30 pm

Chłopak kiwnął głową, gdy Mon-Adhur rozkazał mu pilnować obozowiska. "Czyżby kolejna osoba cudem uratowana an pustyni przez Adhura?" - pomyślał, widząc z daleka, iż centaur nad kimś klęczy. Po kilku minutach przyglądania się sytuacji, elf zwrócił się do Yorina:
- Mon-Adhur powinien mieć chyba gdzieś kukurydzę... Spytaj go, jak wróci - uśmiechnął się do przyjaciela. Mięso było już gotowe, toteż Darenowi nie pozostało nic innego, tylko chwycić za lutnię i począć na niej grać. Po kilku minutach przygrywki, w melodię wplótł jeszcze swój miękki głos, co dało przepiękny efekt.
Avatar użytkownika
Daren
Przybysz z Krainy Rzeczywistości
 
Inne Postacie: Laurendile, Aldriel,
Rasa: Elf
Aura: Dość silna, matowo-cynowa aura, o szmaragdowej poświacie. Roztacza wokół siebie delikatny zapach lasu. Bije od niej niesamowite ciepło. Manifestuje się pojedynczym, głębokim tonem, lekko buczącym, w który wpleciona jest delikatna melodia elfich pieśni. Jest niezwykle aksamitna w dotyku, w smaku zaś słodka
Wygląd: Wysoki młodzieniec o błękitnych oczach i długich blond włosach. Jego cera jest całkiem jasna, tylko kolor wokół oczu sprawia, iż chłopak wygląda jakby
się nie wyspał, albo coś brał. Zamiłowanie do konnej jazdy i kilku sportów sprawiło, że Daren nabrał trochę mięśni. Nie są one jednak widoczne, gdy
chłopak ma na sobie ubrania.
Uwagi: Wiedzcie, że jeśli jest na to czas i miejsce, oraz gdy Daren ma wenę i instrument nikt ani nic nie oderwie go od grania, więc nawet nie próbujcie ;)

Postprzez Mon-adhur » So lip 17, 2010 12:14 am

Stary patrzył jak urzeczony. Wreszcie otrząsnął się i Błogosławił bogów że nie odebrali mu całkowicie wzroku. Podjął pod ramiona klacz i postawił na kopyta a następnie pozwolił oprzeć się o jego ciało. Powoli ruszyli w stronę obozowiska.
- Wybacz maniery. Zwą mnie Mon-adhur. Jestem Łucznikiem Żywiołów. A to jest Szangrin. To moje oczy. - chciał się uśmiechnąć lecz natychmiast uznał to za słabość i spoważniał.
- Tam wypoczniesz i jeżeli będzie taka twoja wola wyjawisz nam co ciebie tu sprowadziło. -
Poprowadził centaurzycę w stronę oazy podtrzymując aby nie ugrzęzła w piasku lub nie upadla.
Być ostatnim ze swojego ludu brzmi dumnie... .
Avatar użytkownika
Mon-adhur
Mieszkaniec Sennej Krainy
 
Inne Postacie: Yorn,
Rasa: Centaur
Aura: Dosyć przeciętna aura o cynowej barwie i silnej, topazowej poświacie. Nie roznosi zapachu, ale za to słychać przy niej ciszę, przerywaną miarowym buczeniem. W smaku jest mdląco słodka, a w dotyku ostra.
Wygląd: Centaur, połączenie konia z torsem człowieka. Maść czarna. Siwe długie spadające na plecy włosy. Siatka tatuaży pokrywająca ludzki tors. Są ty symbole żywiołów. Pewna postawa, głęboki nieprzyjemny głos, pusty wzrok. Atletyczna budowa ludzkiego ciała.Uwagi: Jego oczy są pokryte bielmem. Od razu widać że bardzo słabo widzi. Bardziej spostrzegawczy zauważą że Szangrin użycza mu swojego wzroku.

Postprzez Elianan » So lip 17, 2010 2:50 pm

Elianan przypatrywała się z zaciekawieniem sytuacji.
Patrzyła na Mon-adhura i jego towarzyszkę i zastanawiała się nad zmianami, jakie w nim zaszły: promieniał, mimo, że jak widziała starał się być ze wszystkich sił poważny – swoją drogą, była ciekawa dlaczego? – i jakoś tak… trzymał się prościej. Uniosła brwi, nie będąc pewną, jak powinna interpretować zachowanie pół mężczyzny-pół konia (Kiedyś jakiś wędrowny bard próbował jej to wytłumaczyć, ale niewiele zrozumiała z tego, co mówił).
Popatrzyła po pozostałych, którzy najwyraźniej nie mieli tego problemu, starając się wyczytać jakąś podpowiedź z ich twarzy.
Avatar użytkownika
Elianan
Błądzący po drugiej stronie
 
Inne Postacie: Naeve, Ena,
Rasa: Człowiek (Łowczyni) Wilkołak
Aura: Jasna, chłodna, cynowa aura, o szafirowej poświacie. Wydziela zapach lasu i mokrej ziemi. W dotyku lepka i ostra. Ma łagodny smak
Wygląd: Elianan jest wysoka i dobrze zbudowana. Wychowywana na chłopca, ma męski chód i sposób poruszania się dlatego mimo kobiecej i ładnej twarzy mylona jest niekiedy z mężczyzną. Jasne włosy zaczesuje zazwyczaj w warkocz.

Postprzez Mon-adhur » So lip 17, 2010 4:09 pm

Kiedy dotarli do obozowiska w oazie, posadził Emitiel pod "swoim" głazem i podał jej kawałki suszonego mięsa oraz garść kukurydzy. Postawił jeszcze przed nia bukłak i odszedłszy kilka małych kroków zaczął jej się przypatrywać. Po twarzy Mon-adhura błąkały się cienie przeszłości a jego muskuły grały pod skórą. Nic nie mówił i nie poruszał się. Tylko przypatrywał sie klaczy. Szangrin usiadła kolo swojego pana i przyglądała sie na zmianę to centaurzycy to Mon-adhurowi stojącemu niczym posąg.
Być ostatnim ze swojego ludu brzmi dumnie... .
Avatar użytkownika
Mon-adhur
Mieszkaniec Sennej Krainy
 
Inne Postacie: Yorn,
Rasa: Centaur
Aura: Dosyć przeciętna aura o cynowej barwie i silnej, topazowej poświacie. Nie roznosi zapachu, ale za to słychać przy niej ciszę, przerywaną miarowym buczeniem. W smaku jest mdląco słodka, a w dotyku ostra.
Wygląd: Centaur, połączenie konia z torsem człowieka. Maść czarna. Siwe długie spadające na plecy włosy. Siatka tatuaży pokrywająca ludzki tors. Są ty symbole żywiołów. Pewna postawa, głęboki nieprzyjemny głos, pusty wzrok. Atletyczna budowa ludzkiego ciała.Uwagi: Jego oczy są pokryte bielmem. Od razu widać że bardzo słabo widzi. Bardziej spostrzegawczy zauważą że Szangrin użycza mu swojego wzroku.

Postprzez Yorino » So lip 17, 2010 4:22 pm

Yorino stał i patrzył bezradnie na wszystko dookoła. Kolejna zagubiona na pustyni. I to na dodatek... nie, nie może być! Centaur przetarł oczy. A jednak - centaurzyca! Przysunął się bliżej Darena, jakby ten był jego osobistą tarczą. - Jej. Ładnie się tu porobiło, co? - powiedział w zastanowieniu nawijając włosy na palec. Wszystko wydawało mu się tak odległe, że nie wierzył, że rzeczywiście ma miejsce w tym świecie. Może nadal śpi? Tą opcje jednak szybko odrzucił. Już miał dość koszmarów i senny majaków.
Westchnął cicho i przyglądnął się dokładniej nowej obozowiczce.
Avatar użytkownika
Yorino
Przybysz z Krainy Rzeczywistości
 
Rasa: Centaur
Aura: Bardzo słaba, niezwykle błyszcząca, barachitowa aura. Wydziela szafirową poświatę. Pachnie polnymi kwiatami i miodem. Jest letnia i tępa.
Wygląd: Yorino nie jest raczej uosobieniem piękna. Dokładniej mówiąc jest wprost przeciwnie. Nie żeby był jakimś szkaradnym brzydalem, ale pięknym, cudownym dzieckiem to on nie jest.
Ma szczupłą twarz, oliwkową karnację, Na ciemne, zielone oczy opadają czarne włosy, które centaur często wiąże, jak na ironię, w tak zwany „koński ogon”. Lekko szpiczaste uszy w których ma ...
(Więcej)

Postprzez Elianan » So lip 17, 2010 5:07 pm

Elianan nie bywała przesądna, ale patrząc na nowo przybyłą zastanawiała się, czy jest może jakiś inny, wyższy cel, dla którego się tu zebrali? Czy być może każdy z nich miał się zmierzyć z własnymi słabościami i ruszyć dalej, odmieniony...?

Westchnęła.
Avatar użytkownika
Elianan
Błądzący po drugiej stronie
 
Inne Postacie: Naeve, Ena,
Rasa: Człowiek (Łowczyni) Wilkołak
Aura: Jasna, chłodna, cynowa aura, o szafirowej poświacie. Wydziela zapach lasu i mokrej ziemi. W dotyku lepka i ostra. Ma łagodny smak
Wygląd: Elianan jest wysoka i dobrze zbudowana. Wychowywana na chłopca, ma męski chód i sposób poruszania się dlatego mimo kobiecej i ładnej twarzy mylona jest niekiedy z mężczyzną. Jasne włosy zaczesuje zazwyczaj w warkocz.

Postprzez Emitiel » So lip 17, 2010 5:42 pm

Emitiel podążyła z Mon-adhurem do obozowiska. Czuła się już znacznie lepiej, kilka łyków wody przywróciło ją do życia.
-Zwę się Emitiel .
Gdy dotarła do obozowiska ujrzała jeszcze jednego centaura ten jednak wyglądał inaczej niż Mon-adhurm miał gniadą sierść i był znacznie młodszy. Mogłaby powiedzieć nawet, że jest dzieckiem ...
Koło niego znajdował się blond-włosy. Wyglądał tak jakby się nie wyspał, ale czego można się spodziewać po sytuacji w której wszyscy się znaleźli. Na piaskach pustyni nikt nie sypia spokojnie ...
I jeszcze jedna osóbka .. ludzka kobieta, którą na początku wzięła za młodzieńca z długimi włosami.
Kiedy podano jej jedzenie poczuła się niezręcznie. Nie lubiła przyjmować pomocy od innych, nigdy też nie przebywała w tak licznym gronie od odłączenia się od stada. Wiedziała jednak, że bez ich pomocy nie przeżyje ...
Popatrzyła się po ich twarzach, swój wzrok skupiła na wzroku Mon-adhura. Tylko ten ciągle jej się przypatrywał. Przypominał jej trochę jej ojca. Nie wiedziała czym dokładnie byli do siebie tak podobni. Może tymi  siwymi włosami, a może przez te oczy, które skrywały w sobie wielką mądrość ...
- Pewnie chcecie się dowiedzieć skąd się tu wzięłam, nie często widzi się centaurzycę na pustyni ... cóż ... jestem zielarką, na tej pustyni podobno znajduje się bardzo rzadki okaz zioła zwanego Kwiatem Martwych Motyli. Niestety nie udało mi się go do tej pory znaleźć ... podobnie jak wodopoju ...
Avatar użytkownika
Emitiel
Szukający drogi
 
Inne Postacie: Laia, Eileen, Nefertari, Eriana; x Aurill x Alvea x Aria x Fiona x,
Rasa: Centaur
Aura: Przeciętna, matowa aura, o barachitowym połysku i szafirowej poświacie. Roztacza wokół zapach polnych kwiatów i miodu. Daje uczucie spokoju i błogości, jest aksamitna i chłodna. W smaku zaś łagodna i gorzka.
Wygląd: Emitiel ma gęste, kręcone włosy. Maść Izabelowata. Zazwyczaj ubrana jest w podkoszulek, na pasie nosi torbę na zioła oraz mały sztylet. We włosy zazwyczaj ma wplątane piórko, na ramieniu ma rodową bransoletkę.

Postprzez Mon-adhur » So lip 17, 2010 6:01 pm

Mon-adhur drgnął na głos Emitiel. Uważnie chłonął jej słowa strzygąc uszami. Jego ogromna ręka głaskała cały czas łeb Szangrin. Słuchał i patrzył oczami wilczycy na centaurzycę, w kąciku oka pojawił się diamencik. Centaur szybkim ruchem usunął go niby to trąc oko w zakłopotaniu. Widać jak jego nozdrza drgały chłonąc zapach Emitiel. Kiedy skończyła milczał chwilę wciąż głaszcząc wilczycę. Zastygł przez chwile jakby ważąc każde słowo.
- Byłaś gotowa zaryzykować życie dla Kwiatu Martwych Motyli. Nie wiem do czego ci potrzebne to zioło chociaż domyślam się gdyż ma olbrzymią moc leczenia. - podszedł do niej tak jakby chciał objąć ją i przycisnąć do swej potężnej piersi, lecz jego ręka minęła ciało centaurzycy i sięgnęła do worka który stał za nią pod głazem. Mon-adhur grzebał tam chwilę i wydobył wreszcie drewniane małe puzderko.
- Rozumiem że jak znajdziesz to co trzeba wrócisz do siebie? - jego głos zaciął się i widać że wpędziło go to w niezadowolenie z samego siebie. Zgrzytnął zębami i w myślach znalazł już miejsce na swoim ciele gdzie dziś jeszcze naznaczy siebie rytualną raną. Wciągnął powietrze, a w geście tym dało się zauważyć niemożliwy do skrycia żal. - Potrzebujesz kwiatu aby wrócić. - powtórzył. Podał puzderko Emitiel na otwartej dłoni. - Proszę oto on. - mówiąc to przyglądał się jej twarzy z czułością choć widać było że z tym walczy. - Znalazłem go zupełnie przypadkiem i gdybym go chciał szukać nigdy bym tego nie dokonał. Jest twój. -
Być ostatnim ze swojego ludu brzmi dumnie... .
Avatar użytkownika
Mon-adhur
Mieszkaniec Sennej Krainy
 
Inne Postacie: Yorn,
Rasa: Centaur
Aura: Dosyć przeciętna aura o cynowej barwie i silnej, topazowej poświacie. Nie roznosi zapachu, ale za to słychać przy niej ciszę, przerywaną miarowym buczeniem. W smaku jest mdląco słodka, a w dotyku ostra.
Wygląd: Centaur, połączenie konia z torsem człowieka. Maść czarna. Siwe długie spadające na plecy włosy. Siatka tatuaży pokrywająca ludzki tors. Są ty symbole żywiołów. Pewna postawa, głęboki nieprzyjemny głos, pusty wzrok. Atletyczna budowa ludzkiego ciała.Uwagi: Jego oczy są pokryte bielmem. Od razu widać że bardzo słabo widzi. Bardziej spostrzegawczy zauważą że Szangrin użycza mu swojego wzroku.

Postprzez Yorino » So lip 17, 2010 6:48 pm

"Rany. Ten centaur ma dosłownie wszystko w swoim worku." Pomyślał Yorino otwierając mimowolnie usta ze zdziwienia. Przez chwilę stał tak jak złota rybka wyciągnięta z wody, aż w końcu oprzytomniał na tyle, żeby zamknąć jadaczkę. Nie wiedział co robić, ani co powiedzieć, więc stał niczym kamienny posąg, który był zdolny jedynie poruszać gałkami ocznymi. Wodził więc wzrokiem pomiędzy Mon-adhurem i Emitiel patrząc na ich ruchy, reakcje i mowę ciała. Jako iż umysł Yorina pracował na niższych szczeblach rozwojowych, nie doszedł do niczego szczególnego poza tym, że stary centaur stara się ukryć swoje emocje. On sam miał raczej mieszane uczucia na temat przybycia nowej osobniczki. Zmieszany tym, że jeszcze nic nie powiedział, potrząsnął głową.
- Do czego potrzebne jest ci ten Kwiat Martwych czegoś-tam? - spytał. To go rzeczywiście interesowało. Owszem, z tego co tu usłyszał było to cenne ziele, ale... czy na tyle ważne, żeby samemu wybierać się na pustynię pełną niebezpieczeństw, świadomym tego, że można z niej nie wrócić?
Avatar użytkownika
Yorino
Przybysz z Krainy Rzeczywistości
 
Rasa: Centaur
Aura: Bardzo słaba, niezwykle błyszcząca, barachitowa aura. Wydziela szafirową poświatę. Pachnie polnymi kwiatami i miodem. Jest letnia i tępa.
Wygląd: Yorino nie jest raczej uosobieniem piękna. Dokładniej mówiąc jest wprost przeciwnie. Nie żeby był jakimś szkaradnym brzydalem, ale pięknym, cudownym dzieckiem to on nie jest.
Ma szczupłą twarz, oliwkową karnację, Na ciemne, zielone oczy opadają czarne włosy, które centaur często wiąże, jak na ironię, w tak zwany „koński ogon”. Lekko szpiczaste uszy w których ma ...
(Więcej)

Postprzez Emitiel » So lip 17, 2010 8:03 pm

-Do siebie ? Nie mam domu. Przenoszę się z miejsca na miejsce ... - odpowiedziała szybko
Spojrzała na puzderko z niedowierzaniem ...
- Dziękuję, ale i tak mi już dużo dałeś nie mogę tego przyjąć ...
Usłyszała słowa wypowiadane prze drugiego centaura, zwróciła twarz w jego kierunku.
-Hm ... pewnie uznacie mnie za wariatkę bo tłukłam się po po pustyni z miesiąc żeby odnaleźć ten kwiat, a nie jest mi on potrzebny do wyższych celów. Zielarstwo to moja pasja, przemierzyłam już z pół Alaranii w poszukiwaniu różnych okazów  ...
Avatar użytkownika
Emitiel
Szukający drogi
 
Inne Postacie: Laia, Eileen, Nefertari, Eriana; x Aurill x Alvea x Aria x Fiona x,
Rasa: Centaur
Aura: Przeciętna, matowa aura, o barachitowym połysku i szafirowej poświacie. Roztacza wokół zapach polnych kwiatów i miodu. Daje uczucie spokoju i błogości, jest aksamitna i chłodna. W smaku zaś łagodna i gorzka.
Wygląd: Emitiel ma gęste, kręcone włosy. Maść Izabelowata. Zazwyczaj ubrana jest w podkoszulek, na pasie nosi torbę na zioła oraz mały sztylet. We włosy zazwyczaj ma wplątane piórko, na ramieniu ma rodową bransoletkę.

Postprzez Yorino » So lip 17, 2010 11:12 pm

- Pasja, aha... - Pokiwał głową. Pasja, no tak. Nigdy jakoś nie mógł tego pojąć. Rozumiał, że można oddać się jakiemuś zajęciu bez reszty, ale żeby od razu rzucać się w śniegi, piaski, burze i tornada za jakimś ziołem? Cóż, jak lubi, to niech to robi. Popatrzył na Elianan, potem na Darena, znów na dziewczynę, zerknął jeszcze na Mon-adhura i Szangrin, a dalej jego wzrok prześlizgnął się z powrotem na Emitiel. Nie mając nic więcej do dodania cofnął się kawałek i stanął obok elfa.
Avatar użytkownika
Yorino
Przybysz z Krainy Rzeczywistości
 
Rasa: Centaur
Aura: Bardzo słaba, niezwykle błyszcząca, barachitowa aura. Wydziela szafirową poświatę. Pachnie polnymi kwiatami i miodem. Jest letnia i tępa.
Wygląd: Yorino nie jest raczej uosobieniem piękna. Dokładniej mówiąc jest wprost przeciwnie. Nie żeby był jakimś szkaradnym brzydalem, ale pięknym, cudownym dzieckiem to on nie jest.
Ma szczupłą twarz, oliwkową karnację, Na ciemne, zielone oczy opadają czarne włosy, które centaur często wiąże, jak na ironię, w tak zwany „koński ogon”. Lekko szpiczaste uszy w których ma ...
(Więcej)

Postprzez Mon-adhur » N lip 18, 2010 7:05 am

Cień przemknął po twarzy Mon-adhura. W pamięci zamajaczyła mu twarz Ashi' dhan. 'Bogowie Wiatru i Deszczu czemu drwicie ze mnie? Jakaż ona jest podobna." Zdecydowanym ruchem wcisnął pudełko w dłoń Emitiel. - Weź. - rzucił. Westchnął i z wielkim wysiłkiem odwrócił twarz od centaurzycy. Cały czas trymajac worek poszedł w stronę ogniska. Tu z worka wydobył mniejszy i rzucił go w objęcia Yorina. - To kukurydza, ale na tym upale stała się twarda. Wiec jeżeli chcesz ja zjeść trzeba ja ugotować. - postawił na ogniu niewielkie gliniane naczynie i wlał w nie wodę. Potem wsypał jakiś zioła i zamieszał kościanym nożem. - Jak woda zawrze to wrzuć tu tyle ile dasz rade zjeść Yorino i pamiętaj aby mieszać. Podniósł się i odszedł  na skraj oazy. Szangrin nawet nie zmieniła miejsca cały czas wodząc wzrokiem po swoim panu i Emitiel.
Być ostatnim ze swojego ludu brzmi dumnie... .
Avatar użytkownika
Mon-adhur
Mieszkaniec Sennej Krainy
 
Inne Postacie: Yorn,
Rasa: Centaur
Aura: Dosyć przeciętna aura o cynowej barwie i silnej, topazowej poświacie. Nie roznosi zapachu, ale za to słychać przy niej ciszę, przerywaną miarowym buczeniem. W smaku jest mdląco słodka, a w dotyku ostra.
Wygląd: Centaur, połączenie konia z torsem człowieka. Maść czarna. Siwe długie spadające na plecy włosy. Siatka tatuaży pokrywająca ludzki tors. Są ty symbole żywiołów. Pewna postawa, głęboki nieprzyjemny głos, pusty wzrok. Atletyczna budowa ludzkiego ciała.Uwagi: Jego oczy są pokryte bielmem. Od razu widać że bardzo słabo widzi. Bardziej spostrzegawczy zauważą że Szangrin użycza mu swojego wzroku.

Postprzez Yorino » N lip 18, 2010 12:49 pm

Worek, mimo iż celnie rzucony, nie trafił w dwie lewe ręce Yorina. Schylił się więc i podniósł go. - Dziękuję - powiedział, ale Mon-adhur  stał już poza zasięgiem jego głosu. Zerknął na gotującą się wodę i zaczął czekać. Woda zabulgotała cicho gdy centaur wrzucił do niej parę kolb kukurydzy. Przez chwilę patrzył jak ziarna miękną i stają się coraz bardziej złociste. Przyjemny zapach uniósł się nad obozowiskiem. Zamieszał pośpiesznie i pozwolił sobie na chwilowy powrót do krainy wspomnień. Przed oczyma wyobraźni widział swojego ojca, który pewnie myślał, że Yorino nie żyje, Ronualda - swojego jedynego i jednocześnie najlepszego przyjaciela, nauczyciela... Przez chwilę jego oczy zaszły mgiełką wzruszenia. Nawet nie zauważył, kiedy kukurydza przybrała najodpowiedniejszy wygląd, smak i zapach, pozwalając by bulgotanie przeszło w niebezpieczne dla żywności wrzenie.
Avatar użytkownika
Yorino
Przybysz z Krainy Rzeczywistości
 
Rasa: Centaur
Aura: Bardzo słaba, niezwykle błyszcząca, barachitowa aura. Wydziela szafirową poświatę. Pachnie polnymi kwiatami i miodem. Jest letnia i tępa.
Wygląd: Yorino nie jest raczej uosobieniem piękna. Dokładniej mówiąc jest wprost przeciwnie. Nie żeby był jakimś szkaradnym brzydalem, ale pięknym, cudownym dzieckiem to on nie jest.
Ma szczupłą twarz, oliwkową karnację, Na ciemne, zielone oczy opadają czarne włosy, które centaur często wiąże, jak na ironię, w tak zwany „koński ogon”. Lekko szpiczaste uszy w których ma ...
(Więcej)

Postprzez Emitiel » N lip 18, 2010 4:52 pm

Wzięła do ręki puzderko, lecz zanim zdążyła zaprotestować Mon-adhur  odszedł. Zrobiło się trochę zimno, rozejrzała się po okolicy, wzrokiem szukała Esmodeusza. To on zawsze ogrzewał ją w zimne pustynne noce.
Jej przyjaciel znalazł się po chwili, wyszedł zza krzaków i oblizywał pysk  ... najwidoczniej coś upolował. Położył się koło Emitiel i domagał pieszczot.
-Jeśli można wiedzieć to co robi tak spora grupka istot na pustyni. Na pewno macie jakieś cele, jeśli mogłabym je przerwać byłabym zaszczycona.
Księżyc wyszedł zza chmur, zaczął powiewać zimny wiatr. Z daleko było słychać wycie wilków, a może to coś żyjącego w Zatopionym mieście ... drzewa i zwierzęta opowiadały jej różne straszne historie na temat tego miejsca ...
Avatar użytkownika
Emitiel
Szukający drogi
 
Inne Postacie: Laia, Eileen, Nefertari, Eriana; x Aurill x Alvea x Aria x Fiona x,
Rasa: Centaur
Aura: Przeciętna, matowa aura, o barachitowym połysku i szafirowej poświacie. Roztacza wokół zapach polnych kwiatów i miodu. Daje uczucie spokoju i błogości, jest aksamitna i chłodna. W smaku zaś łagodna i gorzka.
Wygląd: Emitiel ma gęste, kręcone włosy. Maść Izabelowata. Zazwyczaj ubrana jest w podkoszulek, na pasie nosi torbę na zioła oraz mały sztylet. We włosy zazwyczaj ma wplątane piórko, na ramieniu ma rodową bransoletkę.

Postprzez Daren » N lip 18, 2010 10:25 pm

Tak długo milczący Daren w końcu się odezwał:
- Nie... Nasza ekspedycja skleciła się tu przypadkowo... - uśmiechnął się. - Mon-Adhur uratował nas wszystkich od pewnej śmierci na tej pustyni. - Po tych słowach chłopak wstał i wziął do ręki łuk.
- Rozejrzę się trochę po okolicy... - rzekł do Mon-Adhura. - Zostawię wam moją lutnię jako dowód, że jeszcze do was wrócę - po tych słowach zaśmiał się nieznacznie i ruszył przed siebie. Po kilkunastu minutach marszu zniknął pomiędzy falami ognistoczerwonych piasków pustyni...

Ciąg dalszy: Daren
Avatar użytkownika
Daren
Przybysz z Krainy Rzeczywistości
 
Inne Postacie: Laurendile, Aldriel,
Rasa: Elf
Aura: Dość silna, matowo-cynowa aura, o szmaragdowej poświacie. Roztacza wokół siebie delikatny zapach lasu. Bije od niej niesamowite ciepło. Manifestuje się pojedynczym, głębokim tonem, lekko buczącym, w który wpleciona jest delikatna melodia elfich pieśni. Jest niezwykle aksamitna w dotyku, w smaku zaś słodka
Wygląd: Wysoki młodzieniec o błękitnych oczach i długich blond włosach. Jego cera jest całkiem jasna, tylko kolor wokół oczu sprawia, iż chłopak wygląda jakby
się nie wyspał, albo coś brał. Zamiłowanie do konnej jazdy i kilku sportów sprawiło, że Daren nabrał trochę mięśni. Nie są one jednak widoczne, gdy
chłopak ma na sobie ubrania.
Uwagi: Wiedzcie, że jeśli jest na to czas i miejsce, oraz gdy Daren ma wenę i instrument nikt ani nic nie oderwie go od grania, więc nawet nie próbujcie ;)

Poprzednia stronaNastępna strona

Powrót do Pustynia Nanher

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość

cron