[Wśród wydm i piaskowców] Wykopaliska


Ta kiedyś niesamowicie żyzna ziemia została spustoszona przez magię jakiej świat nie widział od tysięcy lat. Pięciu Przodków Czarodziejów próbujących zawładnąć czasem sprawiło iż Ziemie Nanheru pokryły tony piasku wyniszczając wszystko wokół, a ich samych pogrzebały w swoich otchłaniach.

Postprzez Sicissa » Śr mar 26, 2014 10:21 pm

Nie do końca orientowała się gdzie jest, anie też kto jest wokół niej. Musiała parę razy zamrugać, nim wzrok, zamglony jeszcze trochę, po utracie przytomności, wrócił do normy. Z wdzięcznością przyjęła podane przez zielarkę wino. Wpatrując się wciąż lekko nieobecnym wzrokiem w maga, łapczywie opróżniła kielich. Dawno nie czuła, by jej gardło było tak spierzchnięte, zupełnie jakby... Krzyczała bardzo długo i bardzo głośno. Znów w jej umyśle pojawiły się obrazy z wizji. Mag odprawiający chyba jakiś rytuał w wieży, czy to mogło być to miejsce? Cóż, skoro nikt jej aktualnie o stan nieprzytomności nie pytał, mogła odsunąć od siebie te rozważania, rozejrzała się więc po namiocie.
Wpierw jej uwagę przykuła drąca się wniebogłosy wróżka, która przy okazji leciała w jej stronę. Pomachała jej słabo i nawet postarała się o delikatny uśmiech.
- Hej kruszynko, co tam u ciebie? - Dopiero po chwili pozwoliła sobie na dalsze rozglądanie się. W pierwszej chwili widok unieruchomionego nadzorcy wprawił dziewczynę w osłupienie. Zastanawiała się czy to aby nie kolejny figiel jej umysłu, który chyba nadwyrężony został przez magię. Jednak dyskretne uszczypnięcie się, nie pomogło. Nie miała siły na ukrywanie uczuć, więc szok i zagubienie bardzo wyraźnie odbijały się a twarzy zmiennokształtnej. Ledwo zdołała wykrztusić, pytanie kierowane bardziej w pustkę niż do konkretnej osoby.
- Co... Co tu się dzieje?
Avatar użytkownika
Sicissa
Szukający drogi
 
Inne Postacie: Akkarin, Fûtherg, Adrastos,
Rasa: Kotołak
Aura: Dosyć silna emanacja gnie się i wiję w złotych wstęgach zaciskając to oraz na zamianę rozluźniając swoje więzy. Pulsuje adrenaliną, co daje wrażenie łagodnych wibracji, które jednakże nie brzmią żadną melodią. Poświatę ma bardzo lekką, jakoby namaszczona została topazem pachnącym kocią dzikością. Mimo wszystko aura jest twarda, a także posiada w sobie pazury ostrości. Na swej powłoce mieni się wyjątkowo gładką dróżką, a ona zaś smakuje odrobinę słono. Zdarza się to niebywale rzadko, bowiem głównie drażni język gorzkim smakiem o delikatnej nutce pikanterii.
Wygląd: Sicissa jest drobnej postury kobietką. 166cm wzrostu, 55kg wagi, niewielkie piersi. Twarz okalają sięgające do łopatek rude włosy. Zarówno usta
oraz brwi są w rawie tym samym kolorze. Ma niewielki, lekko zadarty nosek. Srebrno-błękitne oczy potrafią patrzeć zarówno poważnie jak i bardzo
niewinnie. Jedyną rzeczą, która ją szpeci jest, znajdująca się pod lewym okiem, ...
(Więcej)

Postprzez Metatron » So maja 10, 2014 10:41 pm

Nastały czasy wyjaśnienia. Związany nadzorca spoglądał hardo na nich, raz na kotołaczkę, raz na świtę Metatrona, a raz na dłużej zatrzymując wzrok na samym czarodzieju. W namiocie niemal dało się usłyszeć brzęczenie pustynnych much.
- Pan, czy raczej psi syn, parszywiec, co go kozy w chlewie wy...
Czarodziej wyjątkowo przerwał początek burzliwej wiązanki pod naporem oskarżającego wzroku światy. Jednak przyszło mu to z trudem. Ponownie w namiocie zapadła cisza tym razem zmącona charczącym oddechem staruszka.
- Pan nadzorca lubi bardzo pieniądze. Nie lubi natomiast zachowywać przyzwoitości i honoru, psubrat jeden. Mniejsza o okoliczności w jakich do mych uszu rozmowy tego psubrata z naszym najeźdźcą. Przekazywanie informacji.
Pradawny zasapał się. Potrzebował kilku chwil odpoczynku  nim powinie wrócił do wyjaśnień.
- Podejrzewam, że mieszkający tu kiedyś mag starał się spętać dziwną siłę. Za mało wiem aby aby wypowiadać się dokładnie co to za istota, drodzy. Śmiem twierdzić, że musi bytować w okolicy. Że ruiny mają w sobie klucz i do jej więżenia i do zagłady. I przez to napad nie był bezcelowy – kaszel, długi, suchy kaszel nawiedził Metatrona.
- Jeśli nie macie nic sensownego do powiedzenia – czarodziej spojrzał na nadzorcę hardo – każę was powiesić, jutro. Mam wrażenie, że dzisiejsza noc będzie trudna. Prosiłbym aby wszyscy trzymali się przy mnie. Sicissa, miałaś jakieś przebłyski podczas tego wypadku? Pole tahumagiczne zachowuje zazwyczaj wyższe harmoniczne swych zmian co wraz z...
Nie dowiedzieli się z czym. Staruszek po raz kolejny rozkaszlał się na dobre tak, że aż zielarka musiała doń podejść z inhalującym naparem. Metatron kaszlał krwią.
W nocy miały się rozstrzygnąć losy wykopalisk.
Avatar użytkownika
Metatron
Przybysz z Krainy Rzeczywistości
 
Inne Postacie: Mantus, Assasello, Rebe,
Rasa: Pradawny - Czarodziej
Aura: Potężna, srebrna emanacja pozbawiona blasku roztaczająca topazową poświatę. W dotyku szorstka, sztywna, miękka, o bardzo ostrych krawędziach. Wokół słychać liczne grzmoty, szczęk metalu i odbijające się echo. Roztacza zapach palonego kadzidła, świec i starych ksiąg. W smaku natomiast pikantna oraz kwaśna.
Wygląd: Jak wygląda? Jak czarodziej stojący jedną nogą w grobie. Taki najogólniejszy opis zgada się z rzeczywistością. Może nie widać tego po twarzy poza przekrwionymi oczyma i siwymi włosami. Chociaż, oblicze ma zaniedbane, włosy rozczochrane. Wzrok wiecznie niewyspany, zniecierpliwiony, a ponad wszystko niepozbawiony spojrzenia wyższości. Pomarszczona, zniszczona cera. Usta sine, ... (Więcej)
Uwagi: Metatron stale podróżuje z trzyosobową świtą. Dwóch wojów imieniem Douma i Harriet oraz zielarka Zohara.

Postprzez Sicissa » So cze 21, 2014 3:36 pm

Powoli docierały do niej fakty. Nadzorca ich zdradził. To przez niego zginęli ludzie, to przez niego ona mogła teraz być martwa! Ten... Nie, szkoda sobie szargać nerwy kimś takim. Jednak niewielka dawka adrenaliny pomogła, teraz Sicissa mogła myśleć znacznie jaśniej. Wzięła głębszy oddech. Tak... Spokój był jej teraz potrzebny. I to bardzo. Gdy mag zwrócił się do niej po imieniu, kobieta spojrzała na niego uważniej. Nim jednak staruch skończył tłumaczyć coś o zmieniających się polach, jak zwykle się rozkaszlał. Może to i dobrze, chyba poza nim i tak nikt nie rozumiał tych bredni. Nim jednak sama się odezwała, poczekała aż Metatron zacznie ponownie względnie normalnie oddychać.
- Ja... Coś pamiętam... - Zamilkła, próbując odtworzyć wizję. Przez chwilę siedziała w milczeniu, marszcząc czoło. Uchwycenie tamtych obrazów było trudniejsze niż sądziła. - On coś mówił... Nie wiem... Nie potrafię tego powtórzyć... Nie pamiętam... Jakieś symbole otaczające wieżę, podobne szlaczki były na ścianach... A może to jeden... Nie pamiętam!
usiadła przyciągając do siebie podkulone nogi. Objęła je zarówno ogonem jak i rękami. Miała ochotę zwinąć się w możliwie najciaśniejszy kłębek i zaszyć się gdzieś...


W oddali znów zbierała się burza... Może to ta sama, znów wracała? By zebrać krwawe żniwo. Kierowała się wprost na obóz, jakby to nie natura, lecz czyjaś wola ją prowadziła...
Avatar użytkownika
Sicissa
Szukający drogi
 
Inne Postacie: Akkarin, Fûtherg, Adrastos,
Rasa: Kotołak
Aura: Dosyć silna emanacja gnie się i wiję w złotych wstęgach zaciskając to oraz na zamianę rozluźniając swoje więzy. Pulsuje adrenaliną, co daje wrażenie łagodnych wibracji, które jednakże nie brzmią żadną melodią. Poświatę ma bardzo lekką, jakoby namaszczona została topazem pachnącym kocią dzikością. Mimo wszystko aura jest twarda, a także posiada w sobie pazury ostrości. Na swej powłoce mieni się wyjątkowo gładką dróżką, a ona zaś smakuje odrobinę słono. Zdarza się to niebywale rzadko, bowiem głównie drażni język gorzkim smakiem o delikatnej nutce pikanterii.
Wygląd: Sicissa jest drobnej postury kobietką. 166cm wzrostu, 55kg wagi, niewielkie piersi. Twarz okalają sięgające do łopatek rude włosy. Zarówno usta
oraz brwi są w rawie tym samym kolorze. Ma niewielki, lekko zadarty nosek. Srebrno-błękitne oczy potrafią patrzeć zarówno poważnie jak i bardzo
niewinnie. Jedyną rzeczą, która ją szpeci jest, znajdująca się pod lewym okiem, ...
(Więcej)

Postprzez Metatron » Pn lip 21, 2014 9:36 pm

Przyrodę ogarniał coraz większy niepokój. Ponownie zrywał się ciepły, duszny wiatr niosący ze sobą irytujące drobiny piasku. Ten znowu chciał być wszędzie – w ustach, w oczach, wchodzić do butów, zasypać wnętrza namiotów i dołu z wykopalisk. Był na namiotach obsypując się wchodzącym na głowę, był w szparach lektyki starego czarodzieja. Piasek ogarnął obóz w miarę tego jak ciemność nocy ogarniała światło dnia.
Ludzi i zwierzęta ogarniał niepokój. Brak wyraźnych rozkazów, plotki. Metatron już dawno porzucił całkowitą ochronę ruin przed magicznym wpływem. Wszystko wskazywało na to, że nic bardzo wartościowego poza upiorną historią nie skrywały już ruiny. Na środku obozu pod ochronnym splotem zaklęć zgromadził swoją świtę, wróżkę, kotołaczkę oraz garstkę uczonych. Douma miał oko na wróżkę. Naprawdę nie chciał aby im zaginęła. Tymczasem Sicissa czuła coraz to mocniejsze pulsowanie w głowie.
- To przejdzie po czasie, trzeba przeczekać – stwierdził czarodziej gdy ból nasilił się kolejnym skokiem. Pośród kolejnej burzy piaskowej chcieli nie słyszeć szamotaniny i krzyku. Uczeni powtarzali, że to tylko wiatr drze namioty. To watr szczęka metalem. To wiatr niesie krzyki, dźwięki walki i odgłosy umierania. Na skórze czuł było gromadzącą się moc, wirujące potoki. Pradawny trzymał na dłoni wielowymiarową sferę i jak mantrę, spokojnie, cicho szeptał długie zaklęcie. Jego starczy, zmęczony głos zdawał się nabierać mocy.
Ziarna piasku stanęły. Powietrze zastygło w bezruchu. Urwały się odgłosy, sfera na dłoni pradawnego zapadła się pod sobą. Wiekowy kunszt maga dał o sobie znać w tym momencie, cała jego wiedza, doświadczenie i potęga w jednym celu.
Poza sferą przestrzeń się zmroziła, ograniczyła swobodę. Wektory ruchu zapętliły się. Geometria na obszarze wykopalisk poddała się mocy maga i zatrzymała się w pozornym spokoju. Piasek powoli ruszał się jak w zwolnionym tempie. Przed barierą pojawił się przywódca tutejszych elfów. Srogą twarz zdobiły mu blizny które musiały powstać po głębokich nacięciach. Wzrok oddalony, dziwnie spokojny i nieobecny. Reszta ciała w luźnych szatach. Dotknął bariery dłonią, a ta jaak pod falą udarową zagięła się i rozwiała do tytułu.
- Gramy więc w otwarte karty, czarodzieju?
- Oczywiście, demonie. Jakie twe miano?
- Myślisz czarodzieju, że twa ludzka gardziel jest w stanie wymówić mój herb? Zresztą.. po co to nam. Nie sądziłem, że użyjesz tego typu magii. Całe plamię elfów uwięzione podczas szturmu. Godne podziwu. Masz jakieś wnioski czarodzieju?
Staruszek zakaszlał dwa razy. Nie bał się, zdawał się być panem sytuacji.
- Tamten mag pragnął cie pojmać, nie udało się mu. Udało się ciebie na tyle związać do miejsce tego przegranego pojedynku, że dalej ruszyć nie możesz. I chronisz go, chronisz. Liczysz na uwolnienie.
- Co więcej, pomożesz mi starcze. Albo zamorduję...
- Nie.
Nic więcej Metatron nie powiedział. To była pułapka, przekręcił dłoń w powietrzu, lekko drgała. Splecione wcześniej zaklęcia aktywowały się, w magicznym grzmocie teleportowano ciało elfa gdzieś... w przestrzeni poza przestrzenią, w splocie, splocie geometrycznym. Tego już nikt z obserwatorów nie widział jak wyzwolona dziedziną energii moc odparowała jego iało i zapewne i ducha.
- No dobrze, dzieci. Zabierzcie broń elfom, nie mogę w nieskończoności wstrzymywać ruchu w okolicy.
Staruszek uśmiechnął się niepewnie. Wykopaliska zostały wznowione pełne nudy tego typu prac.

Ciąg dalszy: Metatron, Eilein

Ciąg dalszy: Sicissa
Avatar użytkownika
Metatron
Przybysz z Krainy Rzeczywistości
 
Inne Postacie: Mantus, Assasello, Rebe,
Rasa: Pradawny - Czarodziej
Aura: Potężna, srebrna emanacja pozbawiona blasku roztaczająca topazową poświatę. W dotyku szorstka, sztywna, miękka, o bardzo ostrych krawędziach. Wokół słychać liczne grzmoty, szczęk metalu i odbijające się echo. Roztacza zapach palonego kadzidła, świec i starych ksiąg. W smaku natomiast pikantna oraz kwaśna.
Wygląd: Jak wygląda? Jak czarodziej stojący jedną nogą w grobie. Taki najogólniejszy opis zgada się z rzeczywistością. Może nie widać tego po twarzy poza przekrwionymi oczyma i siwymi włosami. Chociaż, oblicze ma zaniedbane, włosy rozczochrane. Wzrok wiecznie niewyspany, zniecierpliwiony, a ponad wszystko niepozbawiony spojrzenia wyższości. Pomarszczona, zniszczona cera. Usta sine, ... (Więcej)
Uwagi: Metatron stale podróżuje z trzyosobową świtą. Dwóch wojów imieniem Douma i Harriet oraz zielarka Zohara.

Poprzednia strona

Powrót do Pustynia Nanher

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość

cron