Profil użytkownika Sila

Avatar użytkownika
[Ta karta nie została jeszcze zaakceptowana]

Ogólne

Potęga:
Imię: Sila
Rasa: Lisołak
Wiek: 16


Aura



Wygląd

Sila raczej nie zalicza się do osób przeciętnych. Dwukolorowe oczy zdecydowanie ją wyróżniają. Kiedy nad sobą panuje ma prawe oko żółte, a lewe, zielone. Jednak gdy Luria przejmuje dowodzenie jej oczy są żółte. Sila ukrywa prawe oko pod włosami. Ma rude, długie włosy. Na twarzy ma liczne piegi. Jej lisie uszy i ogon ukrywa pod płaszczem z kapturem, kiedy przebywa wśród ludzi. Wzrostem jednak się nie wyróżnia od jej rówieśników. Chód ma bardzo sprężysty tak, że prawie podskakuje nawet o tym nie wiedząc. Głos ma piękny i śpiewny. Jako, że mieszka w lesie i nie ma stałego źródła pożywienia jest szczupła, ale udaje jej się wystarczająco wyżywić, żeby ukryć żebra. Można więc powiedzieć, że ma przeciętną figurę.


Charakter

Sil jest bardzo przyjazna, ale jest raczej taką ,,szarą myszką''. Kocha zwierzęta i nie lubi ich zabijać. Uwielbia też śpiewać. Bardzo zależy jej na tym by móc w pełni się kontrolować i zaprzyjaźnić z siostrą, której dusza jest uwięziona w jej ciele. Dąży do tego by poznać zwyczaje ludzi i z nimi normalnie żyć, ponieważ uważa, że oni są najbardziej podobni do niej i nie ma między nimi wielkich różnic.
Sila jednak nie jest nigdy sama bowiem w jej ciele jest uwięziona dusza jej siostry, Lurii. Lisołaczka bardzo obawia się, że Luria zapanuje nad nią i zrobi coś bardzo złego. Już raz tak zrobiła. Zniszczyła przyjaźń ogoniastej z jej jedyną przyjaciółką, którą wtedy miała. Była to młoda lisiczka, Emerahl.
W rzeczywistości Luria po prostu była zazdrosna o przyjaciółkę Sili, bo ona sama nie może mieć żadnej pokrewnej duszy.
Siostra jednak odebrała to w inny sposób. Myślała, że ta chce zniszczyć życie nie tylko jej ale też innym. Martwiła się tym bowiem nie chce zepsuć sobie relacji z ludźmi, nad którymi tak trudno pracowała.

Atrybuty

Krzepa:
Zwinność:Zręczny, Szybki, Dokładny,
Percepcja:Wyostrzony wzrok, Czuły słuch, Czuły nos, Wyostrzony smak, Nieznaczny zm.mag.,
Umysł:Niezbyt bystry,
Prezencja:Ładny, Przekonywujący,

Cechy specjalne

Przemiana w lisa [D]Sila może zamienić się w puchatego, rudego liska.
Rozmowa ze zwierzętami [Z]W związku z darem przemiany, dziewczyna nauczyła się mowy zwierząt.
Stracenie kontroli [K]Jej siostra ma możliwość wpłynąć na jej działanie zawsze, kiedy Sila się zdenerwuje. Dziewczyna wciąż wszystko widzi i słyszy. Nie może się jednak ruszyć ani mówić.
Spotkanie z Lurią [S]Siostra lisołaczki może się pojawić wszędzie, gdzie tylko jest większa wilgoć np. we mgle. Nie może ona jednak nic zrobić w prawdziwym świecie. Nikt oprócz Sili jej nie widzi ani nie słyszy.

Umiejętności

Wspinaczka [P] Sila bardzo lubi wspinać się na wszystkie wysokie drzewa i oglądać piękny świat leżąc na konarze drzewa.
Polowanie [P] Sil nie bardzo lubi zabijać niewinnych. Ale od czasu do czasu musi posilić się mięsem.
Skradanie się [O] Dziewczyna nigdy nie osiła butów. Opanowała tą umiejętność podczas polowania oraz podbierania różnych rzeczy ze straganów.
Tropienie [O] Jej wyostrzone zmysły pozwalają jej z łaatwością kogoś wytropić.
Tresura [P] Bardzo łatwo jej się dogadać ze zwierzętami. Przyjaźniła się kiedyś z młodym wilkiem i nauczyła go kilka rzeczy ale szczeniak zaginą
Władanie bronią [P] Miała nieprzyjemną okazję do sprawdzenia tej umiejętności podczas bujki z kupcem. Od czasu przegranej trochę trenowała i nieźle jej idzie.
Uniki [W] Ma poprostu taki instynkt i trudno ją trafić.
Śpiew [M] Sila uwielbia śpiewać i ma do tego wrodzony dar.

Magia

Nie potrafi używać magii.

Magiczne przedmioty

Towarzysz


Historia

Sila nie pamięta zbyt wiele. Utkwiło jej w pamięci ledwie kilka obrazów takich jak twarz mamy, taty i siostry. Jak prawie wypadły z łóżeczka, jak godzinami wpatrywała się w ogień. Pamięta też ich pierwsze spotkanie z ich psem, nie przypomina sobie jednak jak on się wabił. Obrazy te są jednak niewyraźne. Gdyby je pozbierać i ułożyć chronologicznie można by było utworzyć jej historię, troche dziurawą ale nadal historie, którą teraz Ci opowiem...
Ogień miło pobłyskiwał i zdawał się podrygiwać jak tancerki na scenie z kominka. Niczym w teatrze na widowni w wyróżnionym i najlepszym miejscu, przed sceną stało łóżeczko a w nim dwie małe dziewczynki. Jedna z nich o czarnych włoskach i dość nietypowych żółtych oczkach była ubrana w niebieską sukieneczkę. Bawiła się ona teraz swoją szmacianą lalką. Obok niej leżała rudowłosa istotka, która swoimi zielonymi głębokimi oczyma wpatrywała się w pokaz płomyków. Na sobie miała zieloną koszulkę i przytulała swojego szmacianego liska. Nigdy się z nim nie rozstawała mimo iż jeszcze nie wiedziała co przedstawia jej zabawka. Wtem kącikiem swego zielonego, zapatrzonego w ogień oka spostrzegła jej tatę wchodzącego do domu. Był cały mokry i ciągną za sobą coś dużego, sięgającego mniej więcej do pasa taty i również było mokre. Wyglądało jak wielka, brązowa miotła z miękkim, mokrym włosem oraz z krótkim kijkiem. Tata zamknął drzwi za miotłą i ściągnął płaszcz. Przyrząd do sprzątania otrzepał się z wody i okazało się, że to pies! Sila była w niebo wzięta i od razu zaczęła się śmiać. Rodzice coś do siebie mówili ale ona nie wiedziała co, nie rozumiała ich jeszcze. Często słyszała jednak jedno dziwne słowo strasznie niewyraźne ,,Cezar''. Słyszała je kiedy mama dawała psu jeść, kiedy chciała by przyszedł. Miotła była o wiele ładniejsza gdy była bliżej. Pies oparł się łapami o łóżeczko, które się dziwnie zachwiało. Tata i mama usłyszeli płacz i od razu przybiegli jednak niepotrzebnie się martwili. Owy ,,Cezar'' lizał dziewczynkę trzymającą w rączce liska, a kiedy wypadł jej za łóżko od razu zwierze je podniosło i dało z powrotem. Jedynie czarnowłosa dziewczynka płakała ale ona zawsze płacze. Cała mokra od śliny istotka zasnęła i dalej nie wie co się wydarzyło.
Zrobiło się zimno. Powiał chłodny wiatr. Szczotka zaczęła warczeć. Stanęła przy posłaniu dziewczynek ale dziwny dzwięk w pokoju obok spowodował, że pobiegła w tamtą stronę. Sila obudziła się w swoim łóżeczku pośród ciemnego płaszcza nocy zakrywającego pokój. Usłyszała szczekanie, szarpaninę a potem skamlenie. Następnie jej uszy zarejestrowały dźwięk kroków, które się zbliżały. Spostrzegła ciemną postać powoli zbliżającą się w jej stronę. Luria zaczęła płakać a wraz z nią płakała Sila. Niestety nikt nie przeszedł a postać była coraz bliżej.
Sila obudziła się pod kurtyną ciemności. Nie widziała nic oprócz kompletnej pustki. Z biegiem czasu jej oczy zaczęły się przyzwyczajać i widziała poszczególne przedmioty aż mogła spostrzec cały pokój. Pierwsze co ujrzały jej oczy to jej siostra potem drewnianą skrzynkę, w której leżały.

Dane gracza: Sila

Nazwa użytkownika:
Sila
Ranga:
Zbłąkana Dusza
Inne Postacie:
Melisia,
Martwe postacie:
Płeć:
Kobieta
Status:
OFFLINE
 
 
PW:
Wyślij prywatną wiadomość
Grupy:
Dołączył(a):
So sty 12, 2019 1:49 pm
Ostatnia wizyta:
N lut 10, 2019 5:37 pm
Liczba postów:
0 | Znajdź posty użytkownika
(0.00% wszystkich postów / 0.00 posty dziennie)
cron