Profil użytkownika Eterris

Avatar użytkownika

Ogólne

Potęga:
Imię: Eterris Inferu
Rasa: Mroczny Elf/Wampir/Przemieniony
Wiek: 986


Aura

Stare srebro, które ujrzysz jako pierwsze pokryte jest leciwą i matową patyną, chociaż w dotyku nie brak mu gładkości. W jego wytartych, twardych skrawkach odbija się ledwie widoczny, wręcz skrywany topaz. To on uwidacznia ostre krawędzie, niknące na pierwszy rzut oka. Na koniec zauważysz wątłą cynę, która wije się giętko jakby z niewiadomych przyczyn była uwięziona. Wszystko rozgrywa się wśród kojących dźwięków, podświadomie i na przekór budząc twoją czujność. Szybko pojmiesz jak słuszne były to przeczucia. Wraz z dziwnym, trudnym do zidentyfikowania zapachem atmosfera wokół panująca, zagęści się i przylgnie do twych ust oblepiając je i utrudniając oddychanie. Potem posłyszysz jęki i mnóstwo dziwnych głosów odbijających się wokół echem. Wszystko zakończy krzyk agonii, który choć przerażający, przywitasz z ulgą, uwolniony.


Wygląd

Eterris jest wysokim, bo mierzącym 185 centymetrów, młodzieńcem o szarym kolorze skóry. Już jako elf posiadał szczupłą sylwetkę z zarysowanymi mięśniami, a po przemianie w wampira poprawił się jeszcze bardziej. I chociaż jako wampir, a następnie przemieniony stał się nieśmiertelny to i tak na jego ciele może zauważyć wiele starych blizn. Większość z nich pochodzi jeszcze z początków bycia krwiopijcą, kiedy to polowano na niego ze srebrnymi mieczami w dłoniach. W swoim życiu przeszedł dwie transformacje i każda z nich pozostawiła w jego wyglądzie pewne zmiany. Kolor skóry odziedziczył po swojej oryginalnej rasie, czyli mrocznych elfach. Tak samo jest z długimi białymi włosami, które zawsze znajdują się w nieładzie, a także szpiczastymi uszami. Po przemianie w wampira urosły mu kły, ale była to jedyna zmiana w jego wyglądzie. Największy wpływ na jego wygląd nastąpiła po jego przemianie pod siłą demonicznego artefaktu. Oczy, które początkowo były białe zmieniły kolor na lazurowy. W białych włosach pojawiło się niebieskie pasemko. Na dodatek na jego ciele pojawiły się tatuaże w kolorze oczu. Największą jednak zmianą było pojawienie się dwóch krótkich rogów wyrastających z głowy. Dodatkowo cała prawą ręką od barku jest podobna do demonicznej. Okryta jest twardymi łuskami i zakończona ostrymi szponami.


Charakter

Eterris jest osobą, która pod wpływem przemian zmieniał także swój charakter. Kiedy był jeszcze zwykłym mrocznym elfem działa zgodnie ze swoim sumieniem. Nie interesowało go, czego oczekują od niego inni, ale wierzył w dobro i sprawiedliwość, a co za tym idzie, był uprzejmy i dobroczynny. Był taki, ponieważ tacy byli inni, z którymi utrzymywał kontakty, a szczególnie jego rodzice, którzy od zawsze potrafili mocno na niego wpływać. Wszystko jednak zmieniło się, kiedy został porzucony przez swój klan i stał się wampirem z ręki protoplasty. Początkowo pozostały w nim resztki dobroci i zmuszał się do tego, aby wytrzymywać bez krwi. W końcu jednak głód zaślepił jego umysł, a gdy już się otrząsnął, znajdował się w samym środku jakieś osady. Klęczał otoczony przez kilkadziesiąt ciał ze śladami ugryzień. Wtedy też zaakceptował swój los i zaczął posilać się na ludziach, ale nadal starał się to robić szybko i bezboleśnie, aby czynić jak najmniej zła. Przez dziesiątki lat przyzwyczaił się do tego trybu życia i zaczął się edukować. Niestety w końcu całkiem wyzbył się swojego człowieczeństwa. Zaczął napadać ludzi już nie z głodu, a dla zabawy. Torturował, zamieniał w wampiry, pozostawiał na skraju wycieńczenia. Wtedy też stał się zły do szpiku kości. Nadal jednak pozostawał bystrym i inteligentnym osobnikiem. Oprócz bycia zimnokrwistym zabijaką był także intelektualistą, który próbował walczyć z problemami, z jakimi zmagał się każdy wampir. Słońce. Największy wróg każdego wampira, w tym Eterrisa. Po przeczytaniu wielu ksiąg zaprzestał siania zniszczenia na rzecz badań. Był to pierwszy przebłysk jego starej świadomości od wielu dziesiątek lat. W końcu przez swoją chęć dążenia do wiedzy i potęgi, a także przez naiwność zawarł pakt z demonem i sporo go to kosztowało. Miał stać się wampirem, któremu niestraszne słońce, srebro, czy czosnek, ale zamiast tego przestał być wampirem. Stał się przemienionym. Wegetował w tym stanie przez lata, ale kiedy już przebudził się, uświadomił sobie, że już nie czuje w sobie zła. Nie był też dobry. Był po prostu neutralny. Czuł chęć robienia tego, co chciał, chciał być wolnym od zasad i wszelkim zobowiązań. Teraz po prawie tysiącu lat od narodzin jest po prostu sobą. Stara się unikać problemów, ale gdy jednak mu się nie uda, to nie ma dla nikogo litości. Pomimo że wiele podróżował i wiele widział, to nigdy nie stawał za żądną stroną konfliktu. Był neutralnym obserwatorem świata. I nadal tak jest.

Atrybuty

Krzepa:Silny,
Zwinność:Zręczny,
Percepcja:Wyostrzony wzrok, Wyostrzony węch, Czuły zm.mag,
Umysł:Bystry, Błyskotliwy,
Prezencja:Piękny, Godny, Charyzmatyczny,

Cechy specjalne

Słabo dostrzegalna aura [Z]Aura przemienionych zmienia się po przebytej przemianie i staje się znacznie mniej dostrzegalna niż przed nią.
Postać pól eteryczna [W]Po przemianie Eterris uzyskuje coś na kształt cienistego wcielenia, może zmieniać się w postać pół eteryczną, jednak nie dzieje się to za sprawą jego woli. Przemiany dokonują się od czasu do czasu niezależnie od woli postaci. W postaci pół eterycznej Eterris jest w stanie przenikać przez przedmioty, jednak nie jest w stanie niczego chwycić co utrudnia mu funkcjonowanie.
Przemiana [Kruk] [Z]Eterris po swoim wcześniejszym wcieleniu wampira odziedziczył zdolność przemiany w kruka.
Siła krwi [D]Eterris jako wampir musiał pożywiać się krwią, aby przeżyć. Jednak wraz z staniem się przemienionym, klątwa także uległa zmianie. Obecnie Eterris nie potrzebuje już krwi do życia, ale jej picie powoduje szybszą regenerację ran.

Umiejętności

Jeździectwo [O]
Odnajdywanie portali/źródeł magii [W]
Pływanie [O]
Wspinaczka [O]
Alchemia [W]
Czytanie Aur [W]
Torturowanie [M]
Zielarstwo [W]
Bestiologia [O]
Demonologia [M]
Etykieta [O]
Historia [M]
Matematyka [P]
Nekromancja [P]
Piekielnologia [W]
Rytualizm [P]
Wiedza o światach [M]
Szulerstwo [O]
Kartografia [P]
Kreomagowanie [W]
Prawo [P]
Pismo runiczne [O]
Walka wręcz [W]

Magia

        Sposób rzucania zaklęć: Moce
Zła [M]Eterris jako wampir był istotą chaotycznie złą. Uwielbiał zabijać, znęcać się nad innymi stworzeniami, zadawać im ból. W tym celu rozwijał swoją magię zła, aż w końcu opanował poziom mistrzowski.
Demonów [A]Eterris w poszukiwaniu rozwiązania wad wampiryzmu zdecydował się skontaktować z demonicznymi siłami. Poświęcił setki lat na przygotowania, a i tak został oszukany i stał się przemienionym.
Przestrzeni [A]Eterris zaczął uczyć się tej magii już jako przemieniony dla wygody życia.r
Śmierci [N]Eterris nie spędził z tą magią zbyt wiele czasu, ponieważ dopiero zaczął ją poznawać po przez zapoznanie się z kilkoma zbiorami książek.
Umysłu [U]Jako wampir nauczył się tej magii aby łatwiej mu było kontrolować swoje ofiary

Magiczne przedmioty

Serce Demona [ART]Wygląda jak czerwony szklany kamyk, ale tak naprawdę jest to artefakt wykonany z krwi demona. Znajduje się on w klatce piersiowej, a jego największą zdolnością jest wzmocnienie demonicznej magii. Efektem ubocznym przyjęcia kamienia do ciała jest utrata przytomności na kilka lat podczas których ofiara zamienia się w przemienionego.Serce demona to przeklęty artefakt pochodzący od samego demona. Niektóre osobniki potrafią raz w swoim życiu wykonać go z swojej krwi, aby przemienić inną istotę w przemienionego. W tym celu zwodzą, oszukują, namawiają i zawierają układy. Nie oznacza to jednak że artefakt ten tylko powoduje szkody, ponieważ ma także swoje zalety. Serce demona wzmacnia magię demoniczną pozwalając na przywoływanie silniejszych demonów i możliwość manipulowania nimi. Trzeba jednak wiedzieć że serce demona staje się drugim sercem nosiciela. Jeśli zostanie zniszczone to efekt jest taki sam jakby stracić prawdziwe serce. Dlatego też nie da się go już pozbyć, ale za to chroni on nosiciela od opętania przed wszelkiego rodzaju demonami. Po przyjęciu serca demona do swojego organizmu traci się przytomnośc na kilka lat. Jest to wymagane ponieważ kryształ musi pierw zintegrować się z organizmem a jest to proces czasochłonny i bolesny. Pod koniec tego etapu nosiciel zmienia się w przemienionego i wybudza się.
Kamień Powrotu [ZAK]Kamień ten został stworzony przez Eterris, przy wykorzystaniu magii demonicznej. Kamień ten otwiera portal do jednego ustawionego miejsca. Raz zapisane miejsce nie może zostać zmienione.

Towarzysz


Historia

Eterris urodził się jako mroczny elf i był ósmym dzieckiem swoich rodziców. Posiadał starszych sióstr i czwórkę braci, a kiedy miał lat dziesięć narodziła się jeszcze jedna siostra. Jego dzieciństwo było proste i bezproblemowe. Tak jak każdy inny pomagał w pracy swoim rodzicom, którzy zajmowali się hodowlą roślin, a następnie warzeniem różnym mikstur i eliksirów. Od rana dodatkowo uczęszczali do szkółki, gdzie uczyli się pisać i liczyć. Gdy osiągnął piętnaście lat, wyprowadził się z rodzinnego domu i sam zaczął pracować jako alchemik, ponieważ szło mu to całkiem nieźle. Zapowiadało się na to, że będzie miał proste i nudne życie, ale niestety siły wyższe miały inne plany. Podziemna osada została zaatakowana przez grupę wampirów. Elfy niebędące przygotowane na takich przeciwników nie dały rady i stały się workami z krwią. Jedynie Eterris skończył inaczej. Obudził się kilka dni później, ale już nie jako elf, a jako wampir. Nie zwrócił jednak na to uwagi, ponieważ przed oczami miał swoją rodzinę i przyjaciół, którzy zostali wyssani z całej krwi i tak pozostawieni, aby ich ciała zostały zjedzone przez robaki, lub zgniły. Nie mógł zrobić nic innego jak uciec z rodzinnej osady i nigdy więcej tam nie wracać.

O przemianie w wampira dowiedział się, gdy pierwsze promienie światła padły na jego ciało. Nie mógł wytrzymać z bólu i prawie umarł w środku lasu, ale szczęśliwie wpadł do jakiegoś dołu, gdzie był cień. Dopiero po tym przeanalizował wszystko to, co się stało i doszedł do tego, kim się stał. Na dodatek zaczął odczuwać głód, ale próbował go zwalczyć za wszelką cenę. Pomimo stania się wampirem nadal miał elfie odruchy i nie chciał zabijać innych dla zaspokojenia swojej żądzy krwi. Wytrzymał tak dwa dni, aż stracił przytomność. Gdy już się przebudził, znajdował się w środku jakiejś osady. Najważniejsze jednak było to, że otaczały go ciała ze śladami kłów na szyi. W dłoniach trzymał jakąś kobietę, której pozostały resztki sił i zaraz miała skonać. Uświadomił sobie wtedy, że naprawdę jest wampirem i jeśli chce żyć, to musi to zaakceptować. Od tamtego czasu zaczął pożywiać się na wszelkich istotach, na których tylko mógł. Starał się robić to szybko i jak najmniej boleśnie.

Jedną z jego ofiar stał się młody czarodziej. Zapewne posiadał potężne czary, ale niestety Eterris nagle, pojawił się za nim i po prostu wpił się w jego szyję. Nie miał nawet możliwości, aby próbować się bronić. Były elf za nim jednak odszedł, przejrzał dobytek nieznajomego maga. W końcu nigdy nie wiadomo co może mieć przy sobie koleś w kapeluszu. I chociaż Eterris liczył na jakąś potężną broń, czy eliksiry to odnalazł jedynie księgi. Nie były to jednak historie romantyczne, a podręczniki do magii. Ich zakres obejmował magię zła i demonów. To właśnie dzięki temu wydarzeniu zaczął także rozwijać się w zakresie magii. Nie miało to jednak zbyt dobrego skutku na jego psychice i dalszym postępowaniu. Po zapoznaniu się z magią zła zaczął testować ją na swoich ofiarach. Tym częściej to robił, tym większą przyjemność z tego odczuwał. Przez poznanie Magii Zła całkiem wyzbył się swego człowieczeństwa i stał się prawdziwym złym do szpiku kości wampirem.

Nadal jednak miał pewien cel. Wyzbycie się swoich ułomności wampira. Dzięki wiedzy i magii chciał stać się odporny na słońce, ale także na srebro i czosnek. W tym celu, zamiast tylko zabawiać się swoim pokarmem, zwiedzał świat. Badał najróżniejsze ruiny, opuszczone zamki i świątynie. Zwiedził nawet miejsce, gdzie podobno powstał pierwszy wampir. Szukał i szukał, ale sam nie wiedział czegoś. W końcu w jego ręce wpadła księga. "Demony i inne istoty piekła". W tym opasłym tomie dowiedział się o możliwości przywołania potężnej istoty, aby móc z nią zawrzeć układ. Jednak wymagało to olbrzymich umiejętności i czasochłonnych przygotowań. Dzięki zdobyciu tej wiedzy ograniczył swoje zabawy z pokarmem, a więcej czasu zaczął poświęcać nauce. Pragnął poznać największe tajemnice magii demonów i stać się bytem idealnym.

Na rozwijanie swojej wiedzy poświęcił prawie trzysta lat. Okres ten nie składał się jedynie z porywania istot, picia krwi i nauki. Nie raz i nie dwa razy był zmuszany do walk z silnymi przeciwnikami uzbrojonymi w srebro. Spotykał też osoby, które nie miały wobec niego złych zamiarów, a wręcz przeciwnie. Potrafiły usiąść i porozmawiać o tym, co dzieje się na świecie. Tak też poznał swoją pierwszą partnerkę, która tak jak on była wampirem. Jednak dość szybko rozeszli się, a ta następnie umarła ze srebrnym bełtem w plecach.

Po tych trzystu latach w końcu był gotowy. Opanował demoniczną magię prawie do perfekcji. Odnalazł odpowiednie ruiny do odprawienia rytuału, a także zdobył odpowiednią ofiarę. W końcu przyszedł czas na przywołanie demona i zawarcie z nim umowy. Wszystko szło dobrze. Demon pojawił się i wysłuchał problemu wampira, a także przyjął ofiarę. Na sam koniec doradził, co mężczyzna ma zrobić. Demon rozciął sobie nadgarstek i na ziemię spłynęła jego krew, która następnie przybrała postać kamienia. Eterris miał ten kamień połknąć, a wtedy już nigdy więcej słońce i srebro nie będzie dla niego problemem. Wampir nie znając natury demona, zrobił tak, jak mu kazano i stracił przytomność.

Nie wiedział, ile czasu minęło, ale kiedy się przebudził, czuł się inaczej. Nie czuł już potrzeby picia krwi, więc miał dobre przeczucia. Ostatecznym testem było wyjście na światło, które też mu nic nie robiło. W końcu mu się udało. Stał się bytem idealnym, który nie musi bać się już niczego. W tym samym momencie zauważył, że nie tylko to się zmieniło. Jego prawa ręka przybrała kształt demonicznej, a także wyrosły mu rogi. Jako że nie rozumiał, co się stało, ponownie przestudiował wszystkie zebrane dotąd księgi. Po dłuższym okresie zrozumiał, że został oszukany. Faktem jest, że słońce i światło nie jest już dla niego zabójcze, ale jednoczenie przestał być już wampirem. Stał się całkiem innym bytem, nazywanym przemienionym. Nie wiedział, czy to dobrze, czy źle. Z jednej strony stał się przeklęty przez krew demona, która w nim się znajdowała, ale z drugiej zyskał nieśmiertelność.

W przeciwieństwie do wampira dosyć szybko zaakceptował to, że stał się kimś na wzór demona. Doszło do tego to, że nie czuł już pociągu do krwi, ale także do czynienia zła, sprawiania bólu i tortur. W końcu stał się wolnym i chciał, aby pozostało tak na zawsze. Od tamtego czasu poświęcił resztę życia na podróże i obserwacje. Patrzył na wojny i inne konflikty. Oceniał je, obstawiał kto wygra, ale nigdy nie mieszał się w nie. Zamiast tego rozwijał swoje umiejętności, w tym zdolności magiczne. Zaczął zwiedzać także otchłań, do której miał dostęp i poznawał tamtejszy świat. Można powiedzieć, że zniknął na setki lat.

W międzyczasie odnalazł coś na wzór domu. Był to samotny domek stojący gdzieś w otchłani. Miało to być miejsce do którego zawsze będzie mógł wrócić i odpocząć od długich podróży. Początkowo korzystał z portali aby się do niego przenieść, ale pewnego razu wpadł w jego ręce klejnot, który pozwalał wracać do jednego zapisanego miejsca. Teraz nawet jeśli jest na skraju wyczerpania to i tak ma gdzie uciec.

W końcu zaczął aktywniej interesować się światem. I wraz z początkiem tego popełnił błąd. Po raz pierwszy odkąd stał się przemienionym wmieszał się w czyiś konflikt. Nie był on niczym wielkim. Po prostu dziewczyna została porwana i potrzebowała pomocy. Niestety nie upewnił się, że zabił wszystkich przeciwników i rozpoczęto polowanie na niego. Początkowo próbował unikać pogoni i walk z nimi. Nie chciał ich ranić bez powodu, tym bardziej że nie byli to żądni bandyci, a zwykli, prawi obywatele. W końcu jednak opuściło go szczęście i na jego drodze stanął mag. Była to walka długa i ciężka, ale niestety przegrana przez Eteerisa.

Nie został jednak zabity, a zamknięty w więzieniu. Uważano, że tak mocno okaleczony na pewno nie ucieknie, a kiedyś może się przydać. Była to głupota, ponieważ przemieniony powoli się regenerował, ale był to długi i czasochłonny proces z powodu rozmiarów uszkodzeń. Dopiero teraz, po kilku setkach lat jest w stanie ponownie stąpać po ziemi, ale pierw musi uwolnić się z więzienia.

Dane gracza: Eterris

Nazwa użytkownika:
Eterris
Ranga:
Błądzący na granicy światów
Martwe postacie:
Płeć:
Mężczyzna
Status:
OFFLINE
 
 
PW:
Wyślij prywatną wiadomość
GG:
60728787
Grupy:
Dołączył(a):
Pn cze 04, 2018 8:11 pm
Ostatnia wizyta:
Wt lip 03, 2018 10:25 pm
Liczba postów:
11 | Znajdź posty użytkownika
(0.01% wszystkich postów / 0.14 posty dziennie)
Ostatni post:
[Nad Jeziorem] Wolność po ucieczce
So cze 23, 2018 11:19 pm
Najaktywniejszy w dziale:
Jezioro Sitrina
(Posty: 4 / 36.36% postów użytkownika)
Najaktywniejszy w wątku:
[Nad Jeziorem] Wolność po ucieczce
(Posty: 4 / 36.36% postów użytkownika)
cron