Profil użytkownika Paulina

Avatar użytkownika

Ogólne

Potęga:
Imię: Paulina Soprana
Rasa: Człowiek
Wiek: 23


Aura

Słaba emanacja o w dużej mierze żelaznej barwie posiada liczne wgniecenia na powłoce, są one widoczne, ponieważ różnią się odcieniem, dokładniej mówiąc, mają kolor cynowy. Tu I ówdzie widać barachitowe, drobne zawijasy. Poświata zaś szmaragdowa jednakże miesza się też z rubinowym blaskiem, co czyni ją wyjątkową. Niesie wraz z sobą zapach ludzkiego potu. Powierzchnia bardzo twarda, nie ma mowy o jej złamaniu. Gnie się łatwo i grozi ostrymi krańcami. Lepiej więc nie ulegać pokusie, wywołanej przez pokrywający ją aksamitny puch. W smaku głównie sucha niekiedy jednak robi się lepka.


Wygląd

Jest urodziwą kobietą o okrągłej twarzy. Ma brązowe włosy, które sięgają jej do ramion, niewielki nos, małe usta. Jej oczy są niebieskie, chodź czasem zmieniają kolor na zielony, co może być skutkiem eksperymentów, które były na niej przeprowadzane. Ma średniej wielkości, kształtne piersi. Jest szczupła, lecz jej ciało jest umięśnione. Na jej płaskim brzuchu widać zarys mięśni, tak samo jak na ramionach. Dłonie są niezbyt wielkie, lecz nie tak zgrabne, jak były dawniej. Ma szerokie biodra oraz długie i silne nogi, których kopniak jest w stanie powalić nawet ciężkozbrojnego rycerza. Na strach reaguje agresywnie.

Jej postawa jest wyprostowana, lecz sam sposób poruszania się pozostawia wiele do życzenia. Porusza się niezbyt zgrabnie, lecz niekiedy udaje się jej to maskować, a sama też stara się to naprawić. Chodzi niezbyt cicho i ostrożnie, lecz to niezbyt jej przeszkadza.

Rzadko kiedy rozstaje się ze swoją zbroją łuskową, mieczem, tarczą i kuszą, lecz gdy już przychodzi taki czas najczęściej zakłada na siebie koszule, skórzane spodnie i skórzane buty z wysoką cholewą, a zawsze przy sobie nosi swój długi miecz.

Jeszcze nikt nigdy jej nie widział w sukience, czy sukni.


Charakter

Jest niezbyt przyjemną osobą. Często jest oschła i rzuca nieprzyjemne uwagi do innych, a także jest skłonna do bójek. Nienawidzi, gdy ktoś się nad sobą użala i nic nie próbuje zrobić ze swoją sytuacją, a także pała nienawiścią do manipulantów i naukowców. Interesuje ją tylko wojaczka i taktyka, a każdego romantyka, który by się do niej podwalał odprawia z kwitkiem, a jeśli i by to nie zadziałało, to i walnie w twarz. Ceni sobie spokój i ludzi, którzy potrafią zadbać o siebie. Chętnie pomaga tym, którzy starają się wydostać z dołka życiowego, lecz nie robi tego za darmo. Najbardziej ceni sobie swojego towarzysza Kła, który nigdy się z nią nie rozstaje. Jest szczera, aż do bólu i wytyka innym ich wady.

Dla niej wartość mają jedynie osoby wytrwałe i pracowite. Nie lubi artystów, gdyż uważa ich za darmozjadów. Boi się igieł.

Atrybuty

Krzepa:Silny, Wytrwały, Wytrzymały,
Zwinność:Zręczny, Szybki, Precyzyjny,
Percepcja:Wyostrzony wzrok, Szczątkowy węch, Pozbawiony smaku, Przytępione czucie, Nieznaczny zm.mag.,
Umysł:Niezbyt bystry, Silna wola,
Prezencja:Piękny, Charyzmatyczny,

Cechy specjalne

Odporność na trucizny [Z]Dzięki byciu za młodu obiektem eksperymentalnym do tworzenia antidotów na różne trucizny jej organizm nauczył się, jak radzić sobie z wieloma truciznami.
Głód smoczej krwi [S]Przez wypicie mikstury zapewniającej smoczą siłę, jej ciało uzależniło się od mocy specyfiku, przez co czasem odczuwa specyficzny rodzaj głodu, który niezaspokojony może doprowadzić do ataku szału, a nawet śmierci z powodu nagłego osłabienia organizmu.

Umiejętności

Walka bronią białą [O] Umie posługiwać się mieczami krótkimi i długimi.
Kusznictwo [O] Jest w stanie władać kuszami lekkimi tak samo dobrze, jak i ciężkimi.
Polowanie [P] Dzięki pewnemu myśliwemu spotkanym na swej drodze udało jej się opanować w podstawach sztukę polowania.
Plądrowanie [O] Czas spędzony na wyprawach z grupą najemników nauczył ją, jak otwierać skrzynie niszcząc zamki oraz jak zabierać wrogom co cenniejsze rzeczy.
Tresura [P] Kiedy była małą dziewczynką wraz ze swoim psem poszła do szkoły treserów, gdzie po przez oglądanie treserów poznała podstawy tego zawodu.
Taktyka [P] Biorąc udział w kilku bitwach pomagała ustalać taktyki, dzięki czemu nauczyła się po części analizować daną sytuację i planować uderzenia.
Uniki [O] Czas na treningach z najemnikami zaoowocował tym, że poznała sztukę, jak poprawnie wykonywać uniki.
Władanie tarczą [P] Umie władać tarczami okrągłymi.
Jeździectwo [P] Za młodu lubiła jeżdzić konno.
Pływanie [O] Dzięki mieszkaniu za młodu w nadmorskim mieście nauczyła się podstaw pływania i rozwinęła je w pewnym stopniu.
Dowództwo [O] Należność do kompani najemników sprawiła, iż musiałą poznać tajniki dowództwa, a później rozwinęła je.
Walka na pięści [O] Najmenicy nauczyli ją, jak poprawnie wyprowadzać ciosy pięścimi oraz jak się bronić.
Kopanie [P] Dzięki wielu treningom walk nauczyła się, jak poprawnie wyprowadzić kopniaka zdolnego powalić nawet i poteżnie zbudowanego przeciwnika.
Łowienie ryb [W] Za młodu mieszkała w niewielkiej, nadmorskiej osadzie, gdzie nauczyła się łowić ryby.

Magia

Nie potrafi używać magii.

Magiczne przedmioty

Lizak [ZAC]sprawia, że do osoby, która go kosztuje nagle lepią się wszystkie panny lub panowie w okolicy, w zależności od preferencji. Śpieszcie się, czar trwa tylko na czas jedzenia! [loteria zimowa]

Towarzysz

Kieł
Towarzyszy jej czarny wilk. Nie wyróżnia się zbytnio od innych wilków. Ma czarne futro, jest dość spory, lecz jest jedna rzecz, która jest dla niego rozpoznawalna, a mianowicie czerwone oczy niespotykane u innych osobników tej rasy. Spotkali się po raz pierwszy po tym, jak konwój w którym była przewożona Paulina został zaatakowany przez ogromną watahę wilków, której Kieł przewodniczył, co spowodowało uwolnieniem jej od naukowców. Po całym ataku wszystkie wilki rozeszły się, prócz Kła, który został przy Paulinie i od tego czasu zaczął z nią podróżować.

Kieł jest bardzo szybki i silny.

Historia

Urodziła się w niewielkiej nadmorskiej osadzie w pobliżu miasta Seranaa. Jej rodzicami była dwójka, niezbyt bogatych rybaków. Ojciec zajmował się głównie rybactwem, a jej matka oprócz zajęcia rybaczki pracowała jako tkaczka. Osadę zajmowało jedynie trzynaście rodzin, z których tylko cztery miały małe dzieci. Paulina dorastała wśród wąskim gronie przyjaciół, lecz mimo to nic więcej nie było trzeba jej do szczęści. Miała trójkę przyjaciół i wiernego psa imieniem Apus. Dorastała wśród miłości i przyjaźni, a także uczyła się pracowitości i szacunku. Dni mijały jej na spokojnym życiu. Na zabawach i wędkowaniu z ojcem, aż do pewnego dnia. Gdy miała dziesięć lat na wioskę napadła grupa, dobrze uzbrojonych i wyszkolonych bandytów. Ludzie próbowali się bronić, lecz nie mieli z nimi szans. Bandyci zabili wszystkich mieszkańców, prócz czwórki dzieci, które zabrali ze sobą do laboratorium. Do transportu użyli portalu, przez co wyśledzenie ich było praktycznie niemożliwe, a przynajmniej dla zwykłych ludzi. Dzieci były poddawane różnym eksperymentom mającym sprawić, że miały wyostrzyć ich percepcję do maksimum, a z ich ciał miały zniknąć wszelakie ograniczenia, lecz niestety dzieci umierały jedno za drugim, prócz Pauliny, której udało się przeżyć. Kiedy ta została sama eksperymentów zaniechano, by nie stracić tego, co udało im się. Odstawili eksperymenty na rok, by porwać kolejne dzieci i kontynuować projekt, który miał wzmocnić ich ciała. Tak miała czas dla Pauliny, która była zamknięta w klatce, niczym zwierze. Wstrzykiwano w jej ciało coraz to nowe preparaty, które dawały różny skutek, lecz nigdy nie udało im się jej złamać.

Pewnego dnia, gdy miała piętnaście lat miał odbyć się sprawdzian jej sprawności, ta rzuciła się na jednego ze strażników i powaliła go, by po chwili zabrać mu broń i go zabić. Kilku następnych bardzo długo się z nią szarpało, by dać sobie z nią radę. Po tym zdarzeniu postanowiono ja przetransportować od innego miejsca, gdzie mogłaby być pod lepszą kontrolą, lecz podczas transportu konwój, bez najmniejszej przyczyny został zaatakowany przez ogromną watahę wilków. Tak wielkiej liczby wilków w jednym miejscu i to współpracujących jeszcze nikt nie widział. Eskorta nie miała z nimi szans. Wilki zabiły wszystkich, prócz Pauliny, która zdołała się uwolnić za pomocą klucza, który przyniósł jej Kieł. Po tym zdarzeniu wilki rozeszły się, a Kieł został przy Paulinie.

Od tego czasu wilk i Paulina podróżowali razem, w celu odnalezienia jakiegoś miejsca do spoczynku. Po kilku miesiącach spotkali oddział najemników, do których Paulina postanowiła się przyłączyć z nadzieja, że uda jej się nauczyć samoobrony, a także chciała mieć szanse na zarobek. Najemnicy poddali ją sprawdzianom na jej siłę, zręczność wytrzymałość i percepcję. Zaimponowała im swoją siłą i szybkością, dzięki czemu przyjęli ją i zaczęli szkolić.

Po wielu latach ćwiczeń Paulina rozstała się z najemnikami, z którymi zdążyła się zaprzyjaźnić i ruszyła w swoja stronę, by znaleźć tych, którzy odebrali jej rodzinę i przyjaciół.


Podczas ucieczki przed bandą mutantów została zmuszona do wypicia skradzionego specyfiku, który został przyrządzony przez naukowców, którzy od lat próbują stworzyć żołnierza idealnego, który byłby w stanie bez problemu sam zabić smoka. Mikstura dawała tymczasowo siłę niczym u smoka, lecz sama też mogłaby zabić Paulinę, gdyby ta wcześniej nie była traktowana tego typu specyfikami, co pozwoliło jej przeżyć działanie mikstury. Od czasu wypicia ciało Pauliny powoli zaczyna się domagać kolejnych dawek mikstury, której recepty nie zna.

Dane gracza: Paulina

Nazwa użytkownika:
Paulina
Ranga:
Szukający drogi
Inne Postacie:
Erdalien, Dorgoth,
Martwe postacie:
Status:
OFFLINE
 
 
PW:
Wyślij prywatną wiadomość
Grupy:
Dołączył(a):
So gru 26, 2015 10:47 pm
Ostatnia wizyta:
Pn sie 20, 2018 9:39 pm
Liczba postów:
40 | Znajdź posty użytkownika
(0.05% wszystkich postów / 0.04 posty dziennie)
Ostatni post:
[Las Driad]W poszukiwaniu domu
Wt lip 10, 2018 9:15 pm
Najaktywniejszy w dziale:
Las Driad
(Posty: 16 / 40.00% postów użytkownika)
Najaktywniejszy w wątku:
[Las Driad]W poszukiwaniu domu
(Posty: 16 / 40.00% postów użytkownika)
cron