Profil użytkownika Saerahen

Avatar użytkownika

Ogólne

Potęga:
Imię: Saerahen Cueilleur
Rasa: Leśny elf
Wiek: Pięćdziesiąt lat


Aura

Emanacja posiada odcień miedzi połączony z grubym pasmem żelaza i drobniejszymi złotymi plamkami. Poświata zaś jest dość oryginalna. W pierwszej chwili mogłoby się zdawać, że jest to istna mieszanka barw. Po chwili jednak można w niej wyodrębnić głównie szmaragdowy blask. Gdzieniegdzie rubinowe światło również się przedziera. Niesie ze sobą delikatny, przyjemny zapach lasu. W dotyku jest dość miękka oraz niezwykle elastyczna. Popisuje się ostrymi brzegami, ale także stara się prezentować swą przyjemną aksamitność. W smaku na przemian zdaje się wywoływać suchość, by nagle stać się lepka i usiłować skleić usta.


Wygląd

Saerahen przywykł do posiadania najrozmaitszych wyglądów i rzadko kiedy zdradza komuś swoją tożsamość, o ile naprawdę mu nie ufa. Jednak pomimo swych zmiennokształtnych zdolności musi posiadać swoją prawdziwą postać, w której to się urodził i która nieodłącznie się z nim łączy. Przez lata przemian ta jednak była przez niego dosyć zaniedbywana. Po co ktoś miałby dbać o swój wygląd, jeżeli w każdej chwili może go zmienić? W ostatnich latach jednak zaczął do tego przywiązywać pewną uwagę.
Ciężko byłoby nazwać go pięknym, jak na elfa jest nawet całkiem szpetny. Nieco zdeformowany nos, nietypowe rysy twarzy, wyjątkowo długie uszy oraz czarne, smoliste oczy nie nadają mu zbyt wiele uroku. Podobnie, jak smolistoczarne włosy, rozpuszczone w bezładzie. Dla niektórych mogą nawet sprawiać wrażenie, że Saerahen jest dzikusem. Taka właśnie jest cena za jego zmiennokształtność - własne ciało zaczyna się wypaczać, przeciążone ciągłymi przemianami.
Jest dość szczupły oraz wysoki, mierzy siedem stóp. Jeżeli chodzi o noszone przez niego ubrania, to mają zawsze jedną, wspólną cechę. Muszą być na tyle luźne, aby mógł się zmienić w kogoś o większej muskulaturze. Nie mogą być także typowe jedynie dla mężczyzn, muszą pasować także na kobiety, jeżeli musiałby się akurat w jakąś zmienić. Nie jest łatwo odnajdywać takie ubrania, więc zazwyczaj nosi swój własny, dosyć elastyczny strój o zielonej barwie, który obejmuje spodnie, tunikę oraz płaszcz.


Charakter

Ciężko powiedzieć cokolwiek o charakterze Saerahena, nawet on sam miewa z tym problem. Przez dziesięciolecia udawania kogoś innego jego świadomość po części zaczęła się mieszać z osobami, które udawał. Może i nie były to jakież poważne zakłócenia tożsamości, jednak powtarzane tysiąckrotnie w końcu zaczęły rzucać się w oczy. Charakter elfa ma to do siebie, że może zmieniać się w każdej chwili, ciężko odgadnąć, co tak właściwie sobie myśli. Pewne jest jedno - ma niezwykłe poczucie humoru i potrafi sobie zażartować z niemal każdej sytuacji. Niekoniecznie zabawnie, ale zawsze będzie próbował.
Uwielbia, wprost kocha teatr oraz malowanie, a także inne formy sztuki. Nie ocenia niczego po pozorach, zdaje sobie sprawę, że każdy jego czyn będzie miał zarówno dobre, jak i złe konsekwencje. Co może być zaskakujące, lubi pomagać. Choć może bardziej chodzi tu o to, że śmieszy go to, kiedy może kogoś oszukać przy pomocy swojej wrodzonej umiejętności. Tej używa bardzo często, bawią go oraz interesują reakcje ludzi na ujrzenie samego siebie.

Atrybuty

Krzepa:Niezbyt silny, Niezbyt wytrwały,
Zwinność:Bardzo zręczny, Szybki, Perfekcyjny,
Percepcja:Dobry wzrok, Dobry słuch, Kiepski węch, Nieznaczny zm.mag.,
Umysł:Pojętny, Błyskotliwy, B. silna wola,
Prezencja:Ładny, Godny, Charyzmatyczny,

Cechy specjalne

Zmiennokształtny [D]Saerahen potrafi przyjąć postać dowolnej humanoidalnej osoby. Jest to całkowita metamorfoza a nie iluzja, po przemianie nie można odróżnić go od oryginału w żaden magiczny sposób, może poza zastosowaniem Magii Umysłu. Pierwsza przemiana w daną osobę zajmuje zawsze najwięcej czasu - do kilkudziesięciu minut. Elf musi najpierw ukształtować każdy szczegół twarzy oraz ciała danej osoby, jest to praca wymagająca czasu oraz skupienia. Kiedy jednak już się w kogoś zamieni, zapamiętuje to na zawsze i kolejne przemiany w daną osobę potrafi przeprowadzić w ciągu kilkudziesięciu sekund. Zdolność ta nie obejmuje zmiany ubrania oraz nabycia cech postaci, w którą się zamienia - to tylko przemiana wyglądu, niczego więcej. Ostatnio jednak ta umiejętność osłabła, coraz częściej zdarza mu się powracać do pierwotnej postaci w chwilach, w których zdecydowanie nie jest mu to na rękę.

Umiejętności

Aktorstwo [M] Saerahen od najmłodszych lat udawał kogoś, kim nie był. Sztukę aktorską przyswajał sam z siebie, była od zawsze nieodłączną częścią jego życia. Kiedy zaczął pracować jako aktor, jeszcze bardziej wyspecjalizował się w tej umiejętności. Naprawdę ciężko rozpoznać, kiedy kłamie, kiedy żartuje, a kiedy mówi prawdę.
Skrytobójstwo [M] Kiedy pracował dla Koterii nieraz otrzymywał zadania pozbycia się kogoś. Jego zdolność przemian jedynie jeszcze bardziej mu to ułatwiała, przez co zaczął uczyć się, jak z jej pomocą pozbywać się ludzi. Przez lata poznał tyle technik, że teraz potrafi zabić kogoś, po czym jeszcze przez kilka dni udawać, że ten ktoś żyje. Rzecz jasna ostatnio nie ryzykuje żadnych zabójstw, jest to po prostu zbyt duże ryzyko.
Walka sztyletami [W] Ludzie z Koterii nie chcieli, aby ktoś taki jak Saerahen był bezbronny. Nakazali mu nauczyć się chociaż podstaw walki sztyletami. Ten niechętnie się zgodził, ale po jakimś czasie przekonał się, że to naprawdę przydatna umiejętność.
Skradanie się [W] Tę umiejętność także poznał z czasem, była niezbędna przy wielu atakach skrytobójczych a także przy wykradaniu najrozmaitszych rzeczy z różnych domów.
Malarstwo [W] Nauczył się tej umiejętności, ponieważ przypominała mu to, co sam robił podczas przemian. Najlepiej z obrazów wychodzą mu portrety, te są o niebo lepsze od jego pozostałych dzieł. Jeden z nich nawet wisi w pałacu królewskim w Kryształowym Królestwie, przedstawia on samego króla. Dla wszystkich poza elfem autorem tego obrazu jest "
Otwieranie zamków [W] Kiedy pracuje się dla czegoś takiego jak Koteria, ta umiejętność jest przyswajana z czasem. Elf potrafi otworzyć większość zamków, poza tymi wyjątkowo skomplikowanymi.
Szulerstwo [W] Przez lata Saerahen poznał mnóstwo sposobów na oszukiwanie. Po części wynikało to z jego pracy, po części z jego zabaw z ludźmi, kiedy to zamieniał się w nich, a po części z rozgrywek w karty.
Gra w karty [W] Elfowi dosyć dużą radość sprawia granie o pieniądze, zwłaszcza na czyjś inny rachunek. Rzadko jednak się zdarza, aby elf przegrywał, chyba że chce się na kimś zemścić w niestandardowy sposób.
Łucznictwo [O] Saerahen został zmuszony do nauki łucznictwa przez myśliwego, pod którego opiekę oddała go jego matka. O ile kiedyś był w tym dobry, to łuku nie dzierżył już o dobrych kilkunastu lat.
Kuglarstwo [O] Rozmieszanie ludzi pod ich własną postacią jest czymś, co w szczególności bawi elfa. Może i nie jest w tym najlepszy, ale wystarczająco, aby potrafić rozbawić przeciętnego mieszkańca Alaranii.
Prawo [O] Jeżeli chce się łamać prawo, najpierw należy je znać. Saerahen orientuje się ogólnie, jak wyglądają przepisy prawne w większości miast Alaranii, choć nieraz musi sobie przypominać. Nie chciałby zrobić czegoś zabronionego pod prawdziwą postacią.

Magia

Nie potrafi używać magii.

Magiczne przedmioty

Towarzysz


Historia

Saerahen urodził się w niewielkiej elfiej wiosce, niedaleko na południowy wschód od Kryształowego Królestwa. Jego ojciec był gwardzistą w służbie królewskiej rodziny, natomiast jego matka - uzdrowicielką, która podczas swojego długiego życia zwiedziła niemal każdy zamieszkany fragment Alaranii. Poznali się podczas audiencji króla Kryształowego Królestwa na jednym z zagranicznych dworów. Od razu zaistniało między nimi uczucie, jednak szybko musieli o sobie zapomnieć - każdy z nich miał własne obowiązki, które nie pozwalały na wspólne życie. Kiedy matka Saerahena, Gaeria, uświadomiła sobie, że jest w ciąży, postanowiła osiedlić się. Dlatego przybyła do wioski Verrvarn, gdzie została zielarką. Miejscowi po jakimś czasie zaakceptowali ją oraz jej syna, który urodził się niedługo po jej przybyciu.
Saerahen był dla Gaerii wszystkim, lecz szybko okazało się, że jest w poważnym niebezpieczeństwie - posiadał coś, co jak nic sprowadza nienawiść ludzi - odmienność. Mały elf od najmłodszych lat potrafił się przemieniać w inne osoby. Początkowo zdolność ta nie była nazbyt widoczna, od czasu do czasu dziecku udawało się upodobnić swoją twarz do cudzej, ale ten efekt szybko znikał. Wraz z wiekiem jednak zaczęła się rozwijać. Gaeria nauczyła małego elfa, że nie wolno mu używać swoich umiejętności przy innych elfach, a także nikomu o nich nie mówić. Mały elf nie do końca rozumiał, dlaczego miałby to robić, ale zgadzał się. Kilka razy zdarzyło mu się dla zabawy przemienić, zwłaszcza podczas gry w chowanego, ale wówczas nikt nie orientował się, że to on. W odmiennej postaci nie oglądał go żaden dorosły elf, jedynie dzieci, a i one nie zdawały sobie z tego sprawy.
W ciągu jego dojrzewania coraz częściej zdarzało mu się zamieniać w kogoś innego, robił to też coraz dokładniej oraz szybciej. Nieraz kradł owoce z wozów przejezdnych kupców pod postacią syna sąsiada, który później zbierał za to nagany. Wykorzystywał swoje zdolności także do licznego rodzajów żartów, każdy był coraz bardziej ryzykowny. Jego matka przez jakiś czas nie zdawała sobie z tego sprawy, ale kiedy doszły ją wieści o wybrykach małych elfów z wioski - każdego oprócz jej syna - oraz to, że żaden nie przyznawał się do winy, od razu zrozumiała. Elfia kobieta stwierdziła, że jej syn ma zbyt dużo wolnego czasu. Postanowiła więc wysłać go do sąsiedniej wioski, na czeladnika u miejscowego myśliwego. Miała nadzieję, że nauka sztuki tropienia nauczy Saerahena odpowiedzialności, a także uspokoi jego młodzieńczą narowistość.
Myśliwy nazywał się Algar. Miał ponad tysiąc lat oraz dość gnuśne podejście do świata. Przyjął Saerahena na nauki, po czym w ciągu miesiąca nauczył go strzelać z łuku, albowiem, jak powtarzał bez przerwy, "porządny elf powinien przede wszystkim strzelać z łuku. Tak robił dziad mojego dziada, a nawet jego dziad, kiedy jeszcze nie było tych przeklętych magów. Gdyby każdy elf potrafił strzelać z łuku, świat nie miałby żadnych problemów." Saerahen spędził u niego dziesięć lat, poznając tajniki lasu oraz doskonaląc umiejętność strzelania z łuku, czego wymagał od niego Algar. Nauka młodego elfa skończyła się dość gwałtownie - ich myśliwską chatę położoną kilka staj od wioski zaatakowała banda elfich renegatów, którzy zastrzelili myśliwego z łuku. Saerahen odniósł wrażenie, że elf bardzo ucieszył się z takiej śmierci, ale nie był pewien, czy chodziło o to, że zabito go za pomocą łuku, czy że w końcu nie musiał się męczyć z upartym i bezczelnym czeladnikiem. Chodź ten z czasem zaczął podejrzewać, że raczej to drugie. Saerahen zdołał się uratować dzięki dawno już nie używanej zdolności przemiany. Bandyci byli tak zaskoczeni dwoma hersztami, że po chwili zaczęli walczyć z sobą nawzajem, tymczasem elf wymknął się chyłkiem.
Saerahen wykorzystał nadarzającą się sytuację i uciekł do Kryształowego Królestwa. Tam sprzedał rzeczy, które wcześniej zabrał z chatki myśliwego Algara, dzięki czemu zdobył pieniądze na wynajęcie pokoju w karczmie. Szybko się przekonał, że życie w mieście nie jest takie proste, jak to w dziczy. O mało nie padł ofiarą jednego z miejscowych gangów, któremu niezbyt się spodobało, że elf rozmawiał z siostrą ich przywódcy. Z opresji uratował go inny elf Karvan, który wydał się być dość znany w mieście. Bez mrugnięcia oka przepędził oprawców, grożąc im. Następnie porozmawiał chwilę z Saerahenem. Powiedział mu, że jeżeli nie jest się obywatelem miasta, to jak najprędzej powinno się nauczyć w nim żyć. Zaproponował mu też pomoc, po czym odszedł.
Następnego dnia Saerahen znalazł go w gospodzie „Pod Topielcem”. Karvan zaproponował mu, że nauczy go sztuki przetrwania na ulicy. Po kilku dniach elf wyjawił mu swój sekret. Karvan był bardzo zdziwiony umiejętnością zmiany postaci, ale dostrzegł w tym niesamowity potencjał. Zaproponował Saerahenowi pracę dla wpływowych ludzi, dzięki którym nie będzie musiał mieszkać w karczmach i pić tanie wino. Elf się zgodził, choć z drobnym wahaniem. Przez kolejne siedem lat wykonywał mnóstwo zadań dla jednego z miejscowych gangów zwanego Koterią. Pomimo tego, że wszystkie wydawały się być godne potępienia oraz tylko dla pieniędzy, to każde miało jakieś większy cel. Pozbycie się bandy rasistów przemieniając się w brata ich wodza – dzięki temu wiele elfów uzyskało spokój. Pozbycie się hrabiego, który miał zamiar zainwestować wielkie ilości pieniędzy w polowanie na członków ulicznych gangów – majątek hrabiego został oddany pod nadzór króla i uczyniono z niego sierociniec, a pieniądze dla najemników użyto do wykarmienia biednych, choć rzecz jasna spora ich część wpłynęła do królewskiego skarbca. Elf szybko się nauczył, że każde działanie przynosi jakieś korzyści, a jednocześnie straty. Świat przestał być dla niego czarno-biały.
Jego niesamowite zdolności sprawiły, że przywódcy Koterii często oraz chętnie korzystali z jego usług. Przez te siedem lat Saerahen zmienił się w wielką liczbę ludzi, każda przemiana pozostała w jego pamięci. Odkrył także, że podoba mu się takie życie. Zawsze był wolną duszą, która nienawidziła ograniczeń nakładanych przez starego myśliwego. Szybko zyskał sławę niemal legendarną wśród najuboższych mieszkańców miasta, a także kilku z wyżej postawionych elfów. Ci często oferowali mu spore sumy ruenów w zamian za pozbywanie się konkurencji. Saerahen podejmował je raz na jakiś czas, większość jednak odrzucał. Kiedy jednak się ich podejmował, zawsze spotykał się z pracodawcami jako ktoś inny. Żaden z nich nigdy nie ujrzał na oczy jego prawdziwej postaci.
W pewnym momencie Saerahen przypadkiem znalazł się w teatrze, gdzie realizował zlecenie. Musiał czekać na cel, więc przyglądał się sztuce. Zaskoczyło go to, jak bardzo jest podobna do jego codziennego życia. Niedługo potem zatrudnił się w teatrze „Driadzi Gaj”. Nigdy nie użył w nim swojej mocy przemiany, ale i bez tego był wspaniałym aktorem – lata uwadnia kogoś innego bardzo mu w tym pomogły. Odkrył też, że w niesamowitym stopniu podoba mu się malowanie, zwłaszcza portretów. Malarze bardzo mu przypominali jego samego, z tą różnicą, że on zmieniał kształt ciała, a oni kształt farby na płótnie.
Pewnego razu stało się jednak coś, co gwałtownie zmieniło beztroskie życie Saerahena. Podczas jednego ze zleceń w końcu podwinęła mu się noga – został schwytany przez strażników oraz zaprowadzony do królewskiego zamku, gdzie zamierzali wtrącić go do lochów. Przez wejściem jednak zastali dwójkę kłócących się elfów – kobietę i mężczyznę. Saerahen z przerażeniem rozpoznał w kobiecie swoją matkę. Towarzyszący jej gwardzista nakazał strażnikom oddać elfa w jego ręce oraz oddalić się. Ci niechętnie to zrobili. Gaeria była bardzo poruszona spotkaniem syna, ale szczęśliwa. Chciała natychmiast wrócić z nim do wioski, w której wciąż mieszkała. Jak się okazało, zaniepokoiło ją, że jej syn tak długo nie wrócił, więc wyruszyła do chaty myśliwego i znalazła tam tylko stare szkielety. Gwardzista był ojcem Saerahena, który dopiero niedawno dowiedział się o jego istnieniu. Nie był zbyt zadowolony z syna przestępcy, ale niechętnie zgodził się na uwolnienie go. Gaeria chciała natychmiast wyruszać, ale elf zmienił postać i wymknął się do Algara, który zaproponował mu przeprowadzkę. Saerahen się zgodził i już po chwili byli w drodze do Valladonu.
Nie zagościli tam długo miejsca, niedługo potem nastąpiły w mieście prześladowania elfów. O ile dla Saerahena nie stanowiło to zbyt wielkiej przeszkody, o tyle jego towarzysz nie miał tak łatwo, a zmiennokształtny nie chciał podróżować bez niego. Algar miał zadziwiającą zdolność orientowania się we wszystkich ważnych sprawach w każdym miejscu, do którego przybył. W żadnym człowieczym mieście jednak nie było im łatwo się dostosować, a Algar nie chciał wracać do Szepczącego Lasu. Odpowiednie warunki odnaleźli dopiero w Księstwie Karnstein. Przebywali tam kilkanaście lat, aż zaczęło dziać się coś dziwnego. Wrodzona zdolność Saerahena zaczęła niespodziewanie słabnąc. Coraz częściej zdarzało mu się przybierać prawdziwą postać podczas przemian. Ryzyko nagłej przemiany zmusiło go do zaprzestania kariery płatnego zabójcy i w pełni oddaniu się swojej pracy aktorskiej. Niezbyt spodobało się to Algarowi, który doskonale wiedział, jak dobry jest Saerahen w swojej pracy. Ten w końcu nie potrafił dłużej znieść nękań swojego towarzysza. Opuścił Karnstein i wyruszył w świat w poszukiwaniu rozwiązania swojego problemu, a także chcąc odnaleźć przyczynę posiadania zdolności przemian.

Dane gracza: Saerahen

Nazwa użytkownika:
Saerahen
Ranga:
Błądzący na granicy światów
Inne Postacie:
Dérigéntirh, Derogan, Vergrin, Avrir, Haxam, Ognaruks,
Martwe postacie:
Płeć:
Mężczyzna
Status:
OFFLINE
 
 
PW:
Wyślij prywatną wiadomość
Grupy:
Dołączył(a):
Pt cze 19, 2015 12:02 pm
Ostatnia wizyta:
Cz mar 10, 2016 11:20 pm
Liczba postów:
13 | Znajdź posty użytkownika
(0.02% wszystkich postów / 0.01 posty dziennie)
Ostatni post:
Dalekie skarby.
Cz mar 10, 2016 11:20 pm
Najaktywniejszy w dziale:
Smocza Przełęcz
(Posty: 11 / 84.62% postów użytkownika)
Najaktywniejszy w wątku:
Dalekie skarby.
(Posty: 11 / 84.62% postów użytkownika)
cron